Akuitanlar (Latince Aquitanii) veya Akvitanlar, antik çağda günümüz Fransa'sının güneybatısında; Pireneler, Atlas Okyanusu ve Garonne Nehri arasında kalan ve şimdilerde Akitanya veya Akvitanya olarak adlandırılan bölgede yaşamış olan Kelt kökenli kadim bir halktır. Romalılar, bu topluluğun yurdunu idari olarak Gallia Aquitania şeklinde adlandırmışlardır.
Sezar'ın "Commentarii de Bello Gallico (Gallia Savaşı Üstüne Yorumlar)" adli eserinde kendilerinden bahsedilmiştir. Jül Sezar, Galya seferi sırasında onları Kelt kökenli bir halktan ziyade "İberya" kökenli olarak tasvir etmiştir. Strabon da, Akvitanları Galya’nın diğer yerleşik halklarından net çizgilerle ayırmış; fiziki yapıları ve kültürel bağlarıyla İber Yarımadası’ndaki topluluklara olan bariz benzerliklerine dikkat çekmişlerdir.
Bu kadim halkın konuştuğu ve Akvitan dili olarak bilinen arkaik dil, günümüzdeki Baskçanın doğrudan atası kabul edilmektedir. Aynı zamanda bu dil, bölgede sonradan konuşulan ve bir Roman dili olan Gaskoncanın dilsel alt katmanını (substratum) oluşturmuştur. Bölge sakinleri, MS 1. yüzyıl ile 13. yüzyıl arasında; önce Roma İmparatorluğu, ardından Gaskonya Dükalığı ve Akvitanya Dükalığı egemenliği altındayken, zaman içinde kendi dillerini bırakarak kademeli olarak Gaskoncanın etkisine girmiş ve bu dili benimsemişlerdir.
