
| Ermenistan tarihi |
|---|
Küçük Ermenistan (Ermenice: Փոքր Հայք, romanize: Pokr Hayk; Latince: Armenia Minor), Antik Ermeni Krallığı'nın batısında ve kuzeybatısındaki Ermeni nüfuslu bölgelerden oluşan alana verilen ad. Bölge daha sonra Bizans İmparatorluğu'nun Armeniakon Theması'nda yeniden şekillendi.
1045'teki Bagratuni Ermenistanı'nın çöküşü ve ardından 1071'deki Malazgirt Savaşı'ndan sonra Bizans İmparatorluğu'nun Doğu'daki kayıpları sonucu, Küçük Ermenistan Selçukluların eline geçti. Daha sonra 92 yıl boyunca Moğol İmparatorluğu'nun ve 15. yüzyılın sonlarından itibaren de Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası oldu.
11. ve 14. yüzyıllar arasında, "Küçük Ermenistan" terimi (İngilizce'de bazen "Lesser Armenia" veya "Little Armenia" olarak anılır) 1923'te Türkiye'nin kuruluşuna kadar Kilikya Ermeni Krallığı için kullanıldı.
Küçük Ermenistan, geleneksel olarak Batı Ermenistan topraklarının bir parçası olarak kabul edilmektedir. Bu sınıflandırma, özellikle 1826–1828 Rusya-İran Savaşı sonrasında Doğu Ermenistan'ın Rus İmparatorluğu hâkimiyetine geçmesiyle daha belirgin hâle gelmiştir.
Bölgede yerleşik bulunan Hristiyan Ermeni nüfusu, 1915–1923 yılları arasında gerçekleşen Ermeni Kırımı'na kadar varlığını büyük ölçüde sürdürmüştür. Bununla birlikte, Osmanlı dönemi boyunca, özellikle 17. yüzyıldan itibaren, bir kısmı İslamiyet'i kabul eden Ermeniler, bölgedeki mevcudiyetlerini bu dönüşümle birlikte devam ettirmiştir. Günümüzde hâlen, Müslümanlaşmış bireyler arasında Ermeni kökenine sahip toplulukların izlerine rastlanmaktadır.