бойки | |
|---|---|
Maniava'daki Boyko ailesi, 19. yüzyıl sonu | |
| Önemli nüfusa sahip bölgeler | |
| 131 (2001) | |
| 258 (2011) | |
| Diller | |
| Din | |
| İlgili etnik gruplar | |
| Lemkolar · Hutsullar | |
Boykolar ya da Boikolar (Rusince: бойки; Ukraynaca: бойки; Lehçe: Bojkowie; Slovakça: Pujďáci), ya da basitçe Yüksek Dağlılar (Ukraynaca: верховинці; Rusince: ґоралы), Karpat Dağları'nda bulunan ve Ukrayna, Slovakya, Macaristan ve Polonya'da yaşayan bir etnodilbilimsel gruptur. Komşu Lemkolar ve Hutsullar ile birlikte Boykolar, Rusinlerin bir alt grubu olarak kabul edilir ve belirgin bir Doğu Slav lehçesi konuşurlar. Ukrayna içinde Boykolar ve diğer Rusinler, etnik Ukraynalıların bir alt grubu olarak görülür. Boykolar, komşularından lehçe, kıyafet, halk mimarisi ve gelenekler açısından farklılık gösterir.

Boyko adının kökeni hakkında birkaç etimolojik hipotez bulunmaktadır, ancak genellikle, rahip Joseph Levytsky’nin Hramatyka (1831) adlı eserinde açıkladığı üzere, bu adın Lehçe: boiie parçacığından türediği kabul edilir. Özellikle, nüfusun sıkça kullandığı "бой!, бойє!" (< bo-i-je >) ünleminden, yani "gerçekten öyle!" anlamına gelen ifadeden türemiştir. 19. yüzyıl bilgini Pavel Jozef Šafárik, Franjo Rački ve Henry Hoyle Howorth ile birlikte, Boykoları 10. yüzyıl De Administrando Imperio eserinde bahsedilen Boiki bölgesiyle doğrudan ilişkilendirmiştir, ancak bu tez günümüzde geçerliliğini yitirmiş ve reddedilmiştir, çünkü Mykhailo Hrushevsky gibi çoğu bilgin, 19. yüzyılda bunu zaten çürütmüştür; zira Boiki, açıkça Bohemya’yı işaret eder ve bu da Kelt kabilesi Boii’den türemiştir. Boii’den türeme yeterince kanıt olmadığı için tartışmalıdır. Ayrıca Boykolar, Vrchovints (Yüksek Dağlılar) olarak da adlandırılırlar. Hutsullar ve Lemkolar durumunda olduğu gibi, 18. ve 19. yüzyıldan beri tarihsel ve etnografik kaynaklarda kaydedilmişlerdir.
Bazı Boykolar, bu adı aşağılayıcı buldukları için kendilerini yüksek dağlılar (verkhovyntsi) olarak adlandırır.

Boykolar, ya bölgede yaşayan Doğu Slav kabilelerinin, özellikle Beyaz Hırvatların torunlarından biri olarak kabul edilir, muhtemelen doğudan gelen Uliçler de olabilir, ya da daha sonra Transilvanya’dan göç eden Vlah çobanlarıdır.
Boyko Bölgesi’nde (Lehçe: Bojkowszczyzna, Ukrayna/Boyko: Boikivshchyna), çoğu Boyko olan 400.000’e kadar insan yaşıyordu. Ayrıca, Polonya ile Sovyet Ukrayna arasındaki nüfus değişimi ve 1947’de Polonya’daki Rusinler ve Ukraynalıların zorla yer değiştirilmesi öncesinde, Polonya’daki Sanok, Lesko ve Przemyśl’nde (Podkarpackie Voyvodalığı) yaşıyorlardı. Boykolar’ı anmak için Ukrayna ulusal parlamentosu Verkhovna Rada, 2016’da Telmanove Rayonu’nu, Boykolar’ın 1951 Polonya-Sovyet toprak değişimi sonrasında Czarna, Bieszczady İlçesi’nden (bugün Polonya’da) sürüldüğü yer olan Boykivske Rayonu olarak yeniden adlandırdı. Mevcut kanıtlardan, 1970’te 230.000 Boyko kökenli insan yaşadığı tahmin edilmektedir.
Ukrayna’da Boykolar’ın Ukraynalılar’dan ayrı bir etnisite olarak sınıflandırılması tartışmalıdır. Eski ve kullanılmayan Rutenyan terimi, Rus’tan türemiş olmasına rağmen belirsizdir; çünkü teknik olarak tarihsel döneme bağlı olarak Rusinler ve Ukraynalıları, ayrıca Belarusluları ve bazı durumlarda Rusları ifade edebilir. 2001 Ukrayna nüfus sayımına göre, yalnızca 131 kişi kendini Ukraynalılar’dan ayrı olarak Boyko olarak tanımlamıştır. Bu, aynı zamanda SSCB ve modern Ukrayna’da Rusin halkını modern Ukrayna devletine asimile etme çabalarının bir sonucudur. 2011 Polonya nüfus sayımında, 258 kişi Boyko’yu ulusal-etnik kimlik olarak belirtmiş, bunlardan 14’ü bunu tek ulusal-etnik kimlikleri olarak listelemiştir.
Boykolar’ın batısında Lemkolar, doğusunda ya da güneydoğusunda Hutsullar, kuzeyinde Dnistrovyanlar, Opolyanlar yaşar.
Boykolar’ın çoğu Ukrayna Rum Katolik Kilisesi’ne aittir, azınlık ise Ukrayna Ortodoks Kilisesi’ne mensuptur. Boyko bölgesinin ayırt edici ahşap kilise mimarisi, üç kubbeli bir kilisedir; kubbeler tek bir çizgide sıralanır ve ortadaki kubbe diğerlerinden biraz daha büyüktür.
Batılarında Lemkolar, doğularında ise Hutsullar bulunur. Belirgin lehçeler konuşan bu üç Slav grubu, Rusinler ya da Karpat-Rusinler olarak bilinen halklar arasındadır.
"B." adının kökeni ve etimolojisi konusunda birkaç hipotez vardır. Bazıları bunu belirli bir insan grubunun psikolojik yapısıyla ilişkilendirirken, diğerleri dil-diyalekt özellikleriyle bağdaştırır (Boyko lehçesi – güneybatı Karpat lehçelerinden biridir – birçok arkaik özellik, özellikle fonetik ve morfolojik, korumuştur). Bu adı Kelt kabilelerinin etnonimi olan "boyï" ile ilişkilendiren hipotez oldukça makul görülür; bu kabileler 6. yüzyılda Balkanlar’a ve Karpatlar’a göç etmiştir. Bazı yerlerde B. kendilerini yüksek dağlılar olarak adlandırır. Zakarpatya’da "B." adı pek yaygın değildir ... B.’nin, Volodymyr Svyatoslavyç tarafından Kiev Rus’una katılan eski Slav kabilesi Beyaz Hırvatların torunları olduğu düşünülmektedir
Boyko adının, nüfusun sıkça kullandığı boiie parçacığından türediği düşünülmektedir. Boykolar’ın, Prens Volodymyr Büyük döneminde Kiev Rus’ devleti yönetimine giren eski Slav kabilesi Beyaz Hırvatların torunları olduğuna inanılır. Macarlar Tuna Ovası’nı işgal etmeden önce bu kabile, Doğu ve Güney Slavlar arasında doğrudan bir bağlantı görevi görmüştür. Bazı erken Slav uzmanları, örneğin Pavel Šafařík ve F. Rački, Bizans kralı VII. Konstantin Porphyrogenitus’un (10. yüzyıl) ‘Boiky’ bölgesinin Türkia’nın (yani Macaristan) ötesinde yer aldığı ve Beyaz Sırpların anavatanı olduğu yönündeki ifadesini mevcut Boyko bölgesi olarak yorumlamıştır. Bu hipotez muhtemelen doğrudur, ancak kanıtlanmamıştır. Aynı şekilde, Yaroslav Pasternak’a göre Boykolar’ın adı ile Kelt kabilesi Boii arasında bir bağlantı kuracak kanıt yoktur.
Konstantin’in anlatımındaki ikinci detay, doğu Karpatlar’ı işaret ettiği varsayılan, Beyaz Sırplarla sınırda yer alan ‘Boiki (Boiki) denen yer’ ifadesidir; uzun süre bu, Ukraynalı Boykolar’a atıf olarak kabul edildi – bazıları hâlâ öyle düşünüyor. Ancak bu çok olası değil, çünkü konum Sırplar için çok doğuda, ayrıca Boyko adının bu kadar geniş bir kullanımda olduğuna dair bir kanıt yok. Dolayısıyla, Karpatlar’da bir Rus Hırvatistanı’nın varlığını öneren tek şey Birincil Kronik’tir ... H. Jireiek tarafından yayımlanan Karten zur Geschichte (1897), ‘Boiki’yi Dnister üzerinde gösterir (harita 4). Daha olası olan, Boiki’nin Boiohem ya da Bohemya adının bozulmuş bir varyantı olduğudur, ki çoğu bilgin artık böyle inanmaktadır...
...modern Saksonya olmalı, burada Sırpların (Sorbların) kalıntıları hâlâ yaşamaktadır. ‘Boiki’ adı uzmanlar arasında çok tartışılmıştır ... ‘Boiki denen yer’in yalnızca Bohemya olabileceğini kanıtlamıştır. Grégoire (L’Origine, 98), Skok’un ‘Boioi’ okuma önerisini reddeder ve ‘Boimi’yi önerir. C.’nin anlatımı ciddi bir yanlışlık içerir: yani Sırpların ‘kendileri tarafından Boiki denen bir yerde’ yaşadığı ifadesi. Bohemya’da Hırvatların varlığına dair belgeli kanıtlarımız olsa da, Sırpların orada yaşadığına dair hiçbir kanıt yoktur. Aslında Bohemya, Beyaz Sırbistan’ın başka bir komşusuydu
Boykolar: Karpat Rusin dilinin yerel bir lehçesini kullanan, Batı Karpatlar’da yaşayan bir etnik grup. Boykolar – aynı zamanda Vrchovints olarak da bilinir – güneyden gelen ve yerel toplumu asimile eden çobanların torunlarıdır.
Tarihsel-etnografik kaynaklar, 18. yüzyıl sonu – 19. yüzyıl başında U.K.’da Ukraynalıların alt etnik grupları olan Boykolar, Lemkolar ve Hutsulların varlığını kaydeder.
Bu biraz uzun erken tarih tartışmasının amacı, Karpat-Rusinler’in karmaşık kökenlerini vurgulamaktır. Genellikle iddia edildiği gibi, yalnızca Kiev Rus’undan gelmezler ve adlarının Rusin olduğu söylenmez. Daha ziyade, günümüz Karpat-Rusinler’in ataları şunların torunlarıdır: (1) Hunlarla birlikte Tuna Havzası’na gelen erken Slav halkları; (2) Beyaz Hırvatlar; (3) Galiçya ve Podolya Rusinleri; ve (4) Transilvanya Vlahları.
Ukrayna’dan bahsederken, Kiev Birincil Kronik’inde listelenen ve/veya bahsedilen şu tarih öncesi Slav kabilelerini dikkate almak gerekir: Derevlyanlar (Orta Polissya), Siveryanlar (Doğu Polissya), Polyanlar (Kiev bölgesi, yani Rus’un çekirdeği), Buzhanlar (aynı zamanda Volynliler veya Dulibler olarak da adlandırılır), Uliçler ya da Uluchiler, Tivertsiler (Dniester bölgesi) ve Hırvatlar (Karpatlar? Peremyshchyna?). Dulibler son olarak 907 kaydında, Uliçler 922’de, Polyanlar ve Tivertsiler 944’te, Derevlyanlar 990’da, Hırvatlar 992’de, Siveryanlar 1024’te упоминались. Saf coğrafi açıdan bakıldığında, orta Polissya lehçeleri Derevlyanlar’dan, doğu Polissya lehçeleri Siveryanlar’dan, batı Volyn lehçeleri Dulibler’den türetilebilir; ayrıca bir hipotez – Şahmatov, Lehr-Spławiński, Zilynski, Niederle, Kobyljanskyj ve diğerleri tarafından bireysel nüanslarla savunulan – Hutsulların ve belki de Boykolar’ın, Peçeneklerin baskısı altında Boh üzerindeki anavatanlarını terk ederek Karpatlar’ın bu bölgesine göç eden Uliçler’in torunları olduğunu öne sürer. Ancak, Ukrayna’daki tarih öncesi Slav kabilelerinin birbirlerinden hangi dil özellikleriyle ayrıldığına dair hiçbir şey bilmiyoruz, bu nedenle modern lehçeleri bu kabilelerle ilişkilendirme girişimleri ne kanıtlanabilir ne de çürütülebilir.
1947’deki zorla yer değiştirmeden önce, Polonya’daki Podkarpackie Voyvodalığı’nda Sanok, Lesko ve Przemyśl ilçelerinde de yaşıyorlardı. 1970’te yaklaşık 230 bin kişi olduğu tahmin ediliyordu.