Cassiel

Cassiel ( İbranice: קַצְפִּיאֵל Qaṣpīʾēl, "Tanrı benim gazabımdır") —ayrıca Kassiel, Qassiel ve diğer fonetik varyasyonlar olarak da bilinir— Yahudi, Hristiyan ve İslam'ın kutsal olmayan mistik ve büyülü eserlerinde sıklıkla Yedi Başmelekten biri, Satürn meleği ve diğer rollerde görünen bir melektir .

Aynı zamanda Caftsiel ve Captsiel ( İbranice: קַפְצִיאֵל olarak da bilinir. Qap̄ṣīʾēl, "Tanrı benim sıçramamdır"; Arapça: كسفيائيل , Kasfīyāʾīl ), diğer fonetik çeviriler ve varyasyonlar arasında.

Yahudi Mistisizminde

Cassiel, bir düşmanın kaçıp kaçmadığını söylemek için eski bir İbranice büyüde çağrılır. Gustav Davidson, Odeberg'in baskısını referans alarak, Cassiel'in 3 Enoch'ta yedinci göğün hükümdarı olarak tanımlandığını yazıyor.

15. yüzyıldan kalma Qafsiel muskası
15. yüzyıldan kalma Qafsiel muskası
Francis Barrett'ın The Magus adlı eserinden Cassiel'in çizimi (1801)
Francis Barrett'ın The Magus adlı eserinden Cassiel'in çizimi (1801)

Ancak Odeberg'in baskısında Cassiel'in Hekhalot Rabbati'de "yedinci Salon kapısının bekçilerinden biri" olduğu sadece bir dipnotta belirtiliyor. Cassiel ise Hekhalot Rabbati'de altıncı sarayın koruyucusu olarak tanımlanıyor ve elinde yıldırım düşüren bir kılıç (bu kılıç "Yıkım!" diye bağırır) ve ayrıca bir yay, fırtınalar, ışık ve güçlü rüzgarlar bulunduruyor. Bu silahları Tanrı'yı görmeye layık olmayan herkese karşı kullanıyor. Cassiel daha sonra aynı eserde Dumiel ve Cebrail'le birlikte "yedinci sarayın girişinin üç koruyucusundan" biri olarak tanımlanıyor.

Cassiel aynı zamanda Ma'aseh Merkavah'da ikinci sarayın koruyucusu olarak da listelenmektedir. Sefer Raziel, Cassiel'i Satürn'ün prensi olarak listeler. Zohar, Cassiel'i Cebrail'in iki baş yardımcısından biri (Hezekiel'in yanında) olarak tanımlıyor. Cassiel, Yahudilikte ölüm meleklerinden biri olarak da tanımlanıyor; özellikle genç adamların ölümlerine başkanlık eden melek olarak.

Cassiel, ilgili eserler olan Honorius'un Yeminli Kitabı'nda ve (sahte) Pietro d'Abano'nun Heptameron'unda listelenmiştir (ikincisi de Sefer Raziel'den etkilenmiştir).

Cassiel'in Honorius'taki varlığı Yunan etkisinin bir sonucu da olabilir, zira kendisi Bizans'a ait bir şeytan çıkarma kılavuzunda da (Kasiel olarak da olsa) listelenmiştir. [ daha fazla açıklama gerekiyor ] Bu eserlerde kendisinden Satürn meleği, Kuzey meleği ve Sigillum Dei'de adı geçen meleklerden biri olarak bahsediliyor.

Honorius ve Heptameron'un ardından Cassiel, Liber de Angelis'te Cassael (yine Satürn'ün meleği) olarak ve Süleyman Anahtarı'nın çeşitli baskılarında Cassiel veya Cassael (Satürn veya Cumartesi'nin meleği -bazen baş melek- olarak) olarak görünür ve yine Sigillum Dei'de Cassiel, Francis Barrett'ın The Magus adlı eserinde sakallı, ejderha binen bir cin olarak tasvir edilmiştir; yine Satürn'ün meleği olarak.

Diğer çalışmalar

Cassiel bazen gözyaşı meleği ve ölçülülük meleği olarak tanımlanıyor. Qafsiel olarak, bazen Satürn yerine Ay'ın hükümdarı olarak kabul edilir.

İbn Rüşd ve İbn Arabi de Satürn'ü baş melek Kafziel'in gezegensel karşılığı olarak listelemişlerdir. Ahmed el-Buni, Kasfiyail'i, her biri komutası altında kendi ruh hiyerarşisine sahip olan sekiz melekten biri olarak listelemiştir.

Popüler kültürde

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ↑ Also alternatively pronounced קִצְפִּיאֵל Qīṣpīʾēl.
  2. ↑ "Klein Dictionary, קֶצֶף". Sefaria. 13 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2025.
  3. ↑ "Inflection of קֶצֶף". Pealim. 8 Mayıs 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2025.
  4. 1 2 Davidson, Gustav (1971). A Dictionary of Angels, Including the Fallen Ones. Simon & Schuster. ss. 82, 164, 233.
  5. 1 2 3 4 5 de Abano (Pseudo), Peter (1998). Peterson, Joseph (Ed.). "Heptameron, or Magical Elements". Twilit Grotto: Esoteric Archives. 3 Mart 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  6. 1 2 3 The Veritable Key of Solomon. Llewellyn Worldwide. 2008. ss. 108, 126, 141, 156, 172, 188, 202, 246-248.
  7. 1 2 3 Sibly, Ebenezer; Hockley, Frederick (2009). Peterson, Joseph (Ed.). The Clavis or Key to the Magic of King Solomon. Ibis Press. ss. 62, 81, 98, 116, 134, 153, 171, 173, 180, 253, 281, 310-311, 326, 347, 350, 353, 356, 359, 363, 366, 392, 412.
  8. 1 2 3 Mathers, S.L MacGregor (1999). Peterson, Joseph (Ed.). "The Key of Solomon (Clavicula Salomonis)". Twilit Grotto: Esoteric Archives. s. Tables 2 and 3. 4 Mart 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  9. 1 2 3 Barrett, Francis. The Magus. Internet Sacred Text Archive. ss. 126, 139.
  10. ↑ Also alternatively pronounced קִפְצִיאֵל Qīp̄ṣīʾēl.
  11. ↑ "Strong's Hebrew Concordance - 7092. qaphats". 13 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  12. 1 2 3 Rabbi (Pseudo)-Ishmael (1928). Odeberg, Hugo (Ed.). Enoch or The Hebrew Book of Enoch. Cambridge University Press. s. 54.
  13. 1 2 3 Gettings, Fred (1988). Dictionary of Demons. Guild Publishing. s. 64b (plate).
  14. ↑ "Otzar Midrashim, Chuppah of Eliyahu, Chuppat Eliyahu Rabbah 220". Sefaria. 26 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2025.
  15. 1 2 Nünlist, Tobias (2015). Dämonenglaube im Islam (in German). Berlin, Germany: Walter de Gruyter p. 401 978-3-110-33168-4
  16. 1 2 3 Caine, Rachel. "The Outcast Season Series". ROC. 23 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2015.
  17. ↑ Davidson 1971.
  18. ↑ http://ankaenstitusu.com/kozmolojik-bir-kagan-oguz-kagan/ 8 Mayıs 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Turkish)
  19. ↑ Wenders, Wim (9 Kasım 2009). "On Wings of Desire". The Criterion Collection. 11 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2017.