Duralümin

Zeppelin zeplin Hindenburg'dan (DLZ129) yangın hasarlı Duralumin çapraz bağlantı parçası, 6 Mayıs 1937'de Lakehurst Deniz Hava İstasyonu, NJ'deki kaza yerinden kurtarıldı
duralumin korozyonu

Duralümin (Durable ve Aluminium kelimelerinden türetilmiştir; dayanıklı alüminyum anlamına gelir), eskitilerek sertleştirilebilir alüminyum alaşımlarının en eski türlerinden birinin ticari adıdır. Ticari bir isim olarak kullanımı eskidir ve günümüzde bu terim esas olarak uçak gövdesi imalatında kullanılan 2014 ve 2024 alaşımlarında olduğu gibi Uluslararası Alaşım Tanımlama Sistemi (IADS) tarafından 2000 serisi olarak belirlenen alüminyum-bakır alaşımlarına atıfta bulunmaktadır.

Alaşım elementleri

Alüminyuma ek olarak duralümin içindeki ana malzemeler bakır, manganez ve magnezyumdur. Örneğin, Duraluminium 2024, %91-95 alüminyum, %3.8-4.9 bakır, %1.2-1.8 magnezyum, %0.3-0.9 manganez, <%0.5 demir, <%0.5 silikon, <%0.25 çinko, <0.15 titanyum, <0.10% kromdan oluşur.

Tarih

Duralumin, Alman metalurji uzmanı Alfred Wilm tarafından Dürener Metallwerke AG'de geliştirildi . 1903'te Wilm, söndürmeden sonra, %4 bakır içeren bir alüminyum alaşımının, birkaç gün oda sıcaklığında bırakıldığında yavaş yavaş sertleşeceğini keşfetti. Daha fazla iyileştirme, 1909'da duralumin'in piyasaya sürülmesine yol açtı. Adı esas olarak popüler bilimde Al-Cu alaşım sistemini veya orijinal olarak 1970 yılında Alüminyum Derneği tarafından oluşturulan Uluslararası Alaşım Tanımlama Sistemi (IADS) tarafından belirlenen '2000' serisini tanımlamak için kullanılır.

Uygulamalar

Çökeltmeyle sertleştirilebilen bakır alaşımlı alüminyum (Al-Cu alaşımları), Uluslararası Alaşım Tanımlama Sistemi tarafından 2000 serisi olarak belirlenmiştir. Dövme Al-Cu alaşımlarının tipik kullanımları

Kaynakça

  1. ↑ "United Aluminum - ALLOY 2024". 27 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2018.
  2. ↑ J. Dwight. Aluminium Design and Construction. Routledge, 1999.
  3. ↑ ASM Handbook. Volume 2, In Properties and Selection: Nonferrous alloys and special purpose materials. ASM, 2002.
  4. ↑ "Italian Aircraft: Macchi C.200". Flight: 563. 27 Haziran 1940. 28 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi8 Haziran 2021.
  5. ↑ The Lamborghini Miura Bible. Veloce Publishing. 2008. s. 54. ISBN 9781845841966. 8 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2021.