Eksplosoforlar organik kimyada organik bileşiklere patlayıcı özellikler kazandıran fonksiyonel gruplardır.
İlk olarak 1935'te Rus kimyager V. Pletz tarafından kullanılan terim, başlangıçta bazı makalelerde "plosofor" olarak yanlış tercüme edilmiştir. Ayrıca, molekülün patlayıcı kapasitesini değiştiren bir grup olan bir oksoeksplos kavramıda (kromofor ve oksokrom kavramına benzer) dikkat çekmektedir. Eksplosofor terimi, J. Agrawal and R. Hodgson (2007) tarafından Organic Chemistry of Explosives gibi kitaplarda kullanıldıktan sonra daha sık kullanılmıştır.
Azot içeren eksplosoforlar (aşağıdaki I, II ve IV grupları) özellikle güçlüdür. Çünkü oksijenin yanı sıra çok kararlı bir molekül olan moleküler azot oluşturmak üzere reaksiyona girerler ve bu nedenle toplam reaksiyon son derece ekzotermiktir. Oluşan gaz da genişleyerek gözlemlenen şok dalgasına neden olur.
Pletz eksplosoforları sekiz farklı kategoriye ayırdı.
Bunlar,
Ticari olarak en çok kullanılan patlayıcılar nitrat ve nitrit esaslıdır.
Organik / inorganik bileşiklere bağlı sırasıyla Azo ve azotür grupları (örnk. AgN3, Pb(N3)2, NH4N3)
Organik / inorganiklere bağlı sırasıyla Klorat ve perklorat grupları (örnk. KClO3, FOClO3)
Organikler / inorganiklere bağlı, sırasıyla peroksit ve ozonit grupları, (örnk. aseton peroksit, metil etil keton peroksit)
Metal türevleri ile asetilenür grubu (örnk. Ag2C2, Cu2C2)
Bu sınıf örneğin cıva, talyum ve kurşun organik bileşiklerini içerir.
Pletz tarafından tanımlanan sekiz sınıfın dışındaki diğer maddeler de eksplosofor olarak tanımlanmıştır.