Eozin Y

Eozin Y
Adlandırmalar
IUPAC adı
2-(2,4,5,7-tetrabromo-6-oksido-3-okso-3H-ksanten-9-il)benzoat [deprotone halinde]
Diğer adlar
Eosin yellowish, eosin G, tetrabromofloresin
Tanımlayıcılar
3D model (JSmol)
ChEBI
ChEMBL
ChemSpider
ECHA InfoCard 100.037.629 Bunu Vikiveri'de düzenleyin
MeSH Eosine+Yellowish-(YS)
UNII
  • InChI=1S/C20H8Br4O5.2Na/c21-11-5-9-13(7-3-1-2-4-8(7)20(27)28)10-6-12(22)17(26)15(24)19(10)29-18(9)14(23)16(11)25;;/h1-6,25H,(H,27,28);;/q;2*+1/p-2 
    Key: SEACYXSIPDVVMV-UHFFFAOYSA-L 
  • InChI=1/C20H8Br4O5.2Na/c21-11-5-9-13(7-3-1-2-4-8(7)20(27)28)10-6-12(22)17(26)15(24)19(10)29-18(9)14(23)16(11)25;;/h1-6,25H,(H,27,28);;/q;2*+1/p-2
    Key: SEACYXSIPDVVMV-NUQVWONBAJ
  • c1ccc(c(c1)c2c3cc(c(c(c3oc-4c(c(=O)c(cc24)Br)Br)Br)[O-])Br)C(=O)[O-].[Na+].[Na+]
Özellikler
Kimyasal formül C20H6Br4Na2O5
Molekül kütlesi 691,85 g mol−1
Görünüm Kırmızı toz
Yoğunluk 1,018 g·cm−3
Erime noktası 295,5 °C (563,9 °F; 568,6 K)
Tehlikeler
GHS etiketleme sistemi:
Piktogramlar GHS07: Zararlı
NFPA 704
(yangın karosu)
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa).
Bilgi kutusu kaynakları

Eozin Y, diğer isimleriyle C.I. 45380 veya C.I. Acid Red 87, bir triarilmetan boyasıdır. Floresanın brominasyonu ile oluşur.

Histolojide, en çok da H&E(hematoksilin ve eozin) boyasında, yaygın kullanılan bir boyadır. Ayrıca Papanicolau boyası(Pap boyası, pap testi için kullanılır) ve Romanowsky tipi sitolojik boyalarında yaygın olarak kullanılır. Organik sentezde de fotosensitizatör olarak kullanılabilir.

Eozin kelimesi Grekçe ἠώς ēōs "şafak" kelimesinden türetilmiştir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. 1 2 3 4 John Bancroft, Alan Stevens (1982). The Theory and Practice of Histological Techniques (2nd bas.). Longman Group Limited.
  2. 1 2 3 Ralph Dougall Lillie (1977). H. J. Conn's Biological stains (9th bas.). Baltimore: Williams & Wilkins. s. 692.
  3. ↑ Gessner, Thomas; Mayer, Udo (2000), Triarylmethane and Diarylmethane Dyes (İngilizce), John Wiley & Sons, Ltd, doi:10.1002/14356007.a27_179, 21 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi1 Eylül 2025
  4. ↑ Diercxsens, Nicolas (2017), Eosin Y (İngilizce), John Wiley & Sons, Ltd, ss. 1-3, doi:10.1002/047084289x.rn020331 Eylül 2025
  5. ↑ "Definition of EOSIN". www.merriam-webster.com (İngilizce). 22 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2025.