Feuillantlar

Anayasa Dostları Derneği
Société des Amis de la Constitution
Genel başkan
Kuruluş tarihi18 Temmuz 1791 (235 yıl önce) (1791-07-18)
Kapanış tarihi10 Ağustos 1792 (234 yıl önce) (1792-08-10)
Birleşme
ArdılıClub de Clichy
MerkezRue Saint-Honoré, Paris
Gazete(ler)La Gazette
İdeoloji
Siyasi pozisyonMerkez
Resmî renkler  Mavi   Beyaz
(monarşinin renkleri)
Parti bayrağı

Anayasa Dostları Derneği (Fransızca: Société des Amis de la Constitution) bilinen adıyla Feuillantlar Kulübü, Fransız Devrimi sırasında ortaya çıkan bir siyasi gruptur. 16 Temmuz 1791'de kuruldu. Meclis; kralın konumunu korumaya çalışan ve Ulusal Kurucu Meclis'in anayasal monarşi planını destekleyen sağ kanattaki Feuillantlar ile XVI. Louis'nin devrilmesi sürecinin devam ettirilmesi yönünde baskı kurmayı amaçlayan sol kanattaki Jakobenler arasında bölünmüştü. Bu durum, ılımlı anayasal monarşistlerin devrimin gidişatını radikal Jakobenlerden uzaklaştırmak için yaptıkları son ve en güçlü girişimdi.

Feuillant milletvekilleri, 16 Temmuz 1791'de, Jakobenlerin ertesi gün Champ de Mars'ta XVI. Louis'ye karşı yapılacak halk gösterilerine katılma planını protesto eden bir broşür yayınlayarak Jakobenlerden alenen ayrıldılar. Başlangıçta grubun üyeleri arasında yazışma komitesinin üyelerinin çoğu da dahil olmak üzere 264 eski Jakoben milletvekili bulunuyordu. Grup, Paris'teki Rue Saint-Honoré üzerinde bulunan eski bir Feuillant keşiş manastırında toplantılar düzenledi ve halk arasında Club des Feuillants olarak anılmaya başlandı. Kendilerine Anayasa Dostları adını verdiler. Grubun liderliğini Antoine Barnave, Alexandre de Lameth ve Adrien Duport üstleniyordu.

Notlar

  1. ↑ On 1 October 1791, the Feuillant sat on the right side of the National Assembly. Parliamentary groups never had any official status and thus historians generally tend to estimate that the 1791 French legislative election had resulted in a majority of around 350 moderate constitutional deputies (the Plain), a right-wing made up of more than 250 Feuillants (divided into Fayettists and Lametists), and a left-wing where around 136 deputies were registered with the Jacobins (even if the Girondin general staff was not very assiduous, preferring the salons), among which several provincials (including Armand Gensonné, Marguerite-Élie Guadet, and Pierre Victurnien Vergniaud, originally from Gironde, hence the name of the Girondins), with a small group of more advanced democrats (Lazare Carnot, Georges Couthon, and Jean-Baptiste Robert Lindet). Deputies of the Plain managed to keep some speed in the debates while the Girondins and the Montagnards were mainly occupied with nagging the opposite side.

Kaynakça

  1. 1 2 "Club of the Feuillants". Encyclopædia Britannica. 3 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021.
  2. ↑ Andress, David, (Ed.) (2015). The Oxford Handbook of the French Revolution. Oxford University Press. s. 312. This botched escape plan pulled the carpet from underneath the feet of the 'liberal' Feuillant majority of the Constituent Assembly and, in their stead, the surviving extremists of the Jacobin club grabbed hold of the Revolution's ...
  3. ↑ Gill, Austin, (Ed.) (1970). Life and Letters in France: The eighteenth century, by R. Fargher. Scribner. s. 204. A public career was now open to Chénier, as literary spokesman for the Feuillants the conservative liberal monarchists who, in December 1791, were the largest group in the Legislative Assembly. His devotion to liberty and the ....
  4. ↑ Israel, Jonathan (2014). Revolutionary Ideas: An Intellectual History of the French Revolution from The Rights of Man to Robespierre. Princeton University Press. s. 222.
  5. ↑ Bertaud, Jean-Claude (1986). Camille et Lucile Desmoulins (Fransızca). Paris: Presses de la Renaissance. s. 157.
  6. ↑ Vovelle, Michel (1999). La Chute de la Royauté, 1787–1792. Nouvelle histoire de la France contemporaine (Fransızca). 1. Paris: Le Seuil. ss. 270-271.
  7. ↑ Shusterman, Noah (2020). "The Civil Constitution of the Clergy (summer 1790 – spring 1791)". The French Revolution: Faith, Desire, and Politics (2nd e-book bas.). Londra: Routledge. ss. 95-139. doi:10.4324/9780429432910-3. ISBN 978-0-429-78041-7. Erişim tarihi: 26 Aralık 2024 – Google Books vasıtasıyla.
  8. ↑
     
    Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Feuillants, Club of the". Encyclopædia Britannica. 10 (11. bas.). Cambridge University Press. s. 304.
  9. ↑ Israel, Jonathan (2014). Revolutionary Ideas: An Intellectual History of the French Revolution from The Rights of Man to Robespierre. Princeton University Press. ss. 204-207.