| Franco Saudelli | |
|---|---|
| Doğum | Franco Saudelli 4 Ağustos 1952 Latina, İtalya |
| Milliyet | |
| Vatandaşlık | |
| Tür | Çizgi roman |
| Edebî akım | Çizgi roman |
| Önemli ödülleri | tam liste |
Etkiledikleri | |
Franco Saudelli (4 Ağustos 1952, Latina) İtalyan çizgi romancı. Franco Saudelli, özellikle bondage ve kadın ayak fetişizmiyle ilişkili, erotik ya da genel olarak kışkırtıcı bir nitelik taşıyan çizgi romanların çizeri olarak tanınmıştır.
Saudelli'nin Fransız ligne claire üslubunu izleyen çizim anlayışı ağırlıklı olarak kadın çorapları, stiletto topuklar, ayaklar ve ipler etrafında şekillenir. Roma'da, çizgi romancı ve model Giovanna Casotto ile çalışmış; kendisiyle dört yıl süreyle duygusal bir ilişki yaşamıştır.
4 Ağustos 1952'de Latina'da doğan Franco Saudelli, lise öğrenimini sanat lisesinde tamamladı. İlk işleri arasında, Alberto Giolitti'nin yönettiği Studio Giolitti'de Ugolino Cossu ve Massimo Rotundo ile birlikte yürüttüğü çalışmalar özellikle dikkat çekicidir.
Eğitimini yarıda bıraktıktan sonra 1978 yılında Eura Editoriale ile verimli bir işbirliğine başladı. Bu kapsamda, Lanciostory dergisinde yayımlanan çizgi romanların çizimlerini gerçekleştirdi; bunların büyük çoğunluğu bağımsız öykülerden oluşmaktaydı. Söz konusu çalışma, 1984 yılına kadar sürdü.
Eura Editoriale için, çok sayıda kısa öykünün yanı sıra iki uzun soluklu seri de gerçekleştirdi: Riccardo Barreiro'nun metinlerine dayanan, Nazi estetiğinden esinlenmiş varsayımsal bir gelecekte geçen bir bilimkurgu çizgi romanı olan L'Uomo di Wolfland ile; Michele Gazarri'nin metinlerini yazdığı, post-apokaliptik bir evrende geçen bir başka bilimkurgu serisi olan Giorno Senza Fine. Bu serilerin metinlerinin başka yazarlar tarafından kaleme alınmış olması, sanatçının kendisi için daha kişisel temalar üzerinde uzun uzadıya durmasına olanak tanımamıştır. Bu döneme ait öyküler tekdüze bir üslup sergilemez; aksine, çizerin kişisel bir çizgi arayışı içinde olduğu açıkça gözlemlenebilir.
Eura Editoriale için kısa öyküler yayımlamayı sürdürürken Saudelli, yeni kurulan Orient Express dergisinin sayfalarında yer bulur. Burada, metinleri Ottavio De Angelis tarafından yazılan Iberland serisini yayımlar. Bu eser, yakın gelecekte meydana gelen yeni bir buzul çağının Dünya'yı yaşanamaz hâle getirdiği apokaliptik bilimkurgu türünde bir öyküdür ancak anlatılan efsaneler, buzun sınırlarını aşamadığı, Reggia del Sole (Güneş Sarayı) olarak adlandırılan gizemli bir yerin varlığından söz eder. Daha sonra, yine Barreiro ile birlikte, temelleri Lanciostory sayfalarında atılan serinin manevi devamı niteliğindeki La Figlia di Wolfland macerasını yayımladı. Ardından yine Orient Express dergisinde, senaryolarını da kendisinin kaleme aldığı, tamamen kendine ait bir karakter olan Otto Zaccaria Porfiri'yi yarattı. Orson Welles'in fiziksel özelliklerinden esinlenen, epey insani ve gerçekçi bir özel dedektif olan bu karakterin; 1984-1994 yılları arasında Orient Express, Comic Art, Nova Express, Diva ve Nero dergilerinde yayımlanan 7 macerasını çizdi.
Yalnızca 30 sayılık kısa ömürlü bir yayın olan Orient Express'in kapanmasıyla birlikte Saudelli, o dönemin en dikkat çekici dergilerinden biri olan Comic Art ile çalışmaya başladı. Bu dergi, Frigidaire ile yolları ayrılan Andrea Pazienza da dahil olmak üzere, dönemin en büyük İtalyan çizerlerinden bazılarına ev sahipliği yapıyordu.
Saudelli, en ünlü karakteri olan; aktris Kathleen Turner'dan serbestçe esinlenilerek yaratılmış, La Bionda (Sarışın) lakaplı sakar ve son derece şehvetli hırsızı kurgular, ilk kez Mart 1987'de Comic Art dergisinin 31. sayısında okuyucuyla buluşturur. La Bionda'nın o meşhur "sakarlığı", aslında Saudelli'nin karakteri estetik düğümler ve bağlar içine sokmak (bondage) için kullandığı zekice bir anlatım aracıdır. Buna rağmen, La Bionda karakteri asla pornografik değildir; hikâyeler epey ironik ve eğlencelidir. Erotizmin dozunun ölçülü olmaması, Saudelli'nin uluslararası düzeyde başarı kazanmasını sağladı.
Saudelli, Comic Art dergisinin sayfalarında Iberland serisine devam edecek; ayrıca aynı dergide, arkadaşı Massimo Rotundo ile birlikte kaleme aldığı ve Esotica başlığı altında toplanan hikâyeler de yer bulacaktır. Bunlar; In Una Notte di Luna, Naufraghi, Osvaldo, Massaggi e Messaggi, O Carnavao ve Eroi adlı altı bağımsız hikâyeden oluşmaktadır. Bu hikâyelerin beşi, 1987 ile 1989 yılları arasında L'Espresso Più dergisi için yayımlanmış ve birkaç ay arayla Comic Art sayfalarında tekrar basılmış, sonuncusu ise doğrudan Comic Art bünyesinde yayımlanmıştır. Maceraların ortak özelliği, dünyanın farklı egzotik bölgelerinde geçmeleridir.
1999 yılında Mare Nero Yayınevi'nden, her biri kısa bir öykü eşliğinde sunulan; bağlı ve ağzı bağlı kadın illüstrasyonlarından oluşan Femmine alla Corda adlı kitabını yayımladı.
Aynı zamanda bir fotoğraf tutkunu olan sanatçı; hem çizgi romanları için referans olarak kullanmak hem de kişisel ilgisi nedeniyle, modellerin hazırlık aşamasıyla (çeşitli bağlama ve ağız bağı teknikleri) bizzat ilgilenerek fotoğraflarını çekmektedir. Başlangıçta bir tutku olarak doğan bu durum, zamanla Saudelli'nin çalışmalarında ayrı bir faaliyet alanına dönüşmüş ve sanatçının fotoğraf koleksiyonlarının yayımlanmasını sağlamıştır.
Franco Saudelli Ağustos 1996'da, senaryosunu Tiziano Sclavi'nin yazdığı L'Occhio del Gatto (Kedi Gözü) hikâyesiyle Dylan Dog'un 119. sayısında çıkış yaptı. Yazar, daha sonra Sergio Bonelli Editore ile defalarca işbirliği yaparak Dylan Dog maceralarını çizmeye devam etti ve şu anda da serinin düzenli çizer kadrosunda yer almaktadır.