| Green Bullfrog | |
|---|---|
| Green Bullfrog Blues | |
| Kaydedilme |
|
| Stüdyo | De Lane Lea, Londra |
| Yapımcı | Derek Lawrence |
Green Bullfrog, geçici bir grup tarafından kaydedilen ve Derek Lawrence tarafından prodüktörlüğü üstlenilen bir blues albümüdür. Albümün büyük kısmı, 1970 yılında Londra'daki De Lane Lea Stüdyoları'nda iki seansta kaydedilmiş ve daha sonra yaylı ve üflemeli çalgılar için overdub'lar yapılmıştır. İlk olarak 1971'de yayınlanmış, 1980 ve 1991'de yeniden basılmıştır.
Albüm, sözleşmesel nedenlerden dolayı jenerikte takma adlar kullanmış ve ticari olarak başarısız olmuştur. Müzisyenler arasında Deep Purple'dan Ritchie Blackmore ve Ian Paice, Procol Harum'dan Matthew Fisher, Chas & Dave'den Chas Hodges ve stüdyo gitaristleri Albert Lee ve Big Jim Sullivan'ın da bulunduğu doğrulandı.

Green Bullfrog fikri, 1960'larda birlikte çalıştığı müzisyenlerden oluşan bir grup oluşturan yapımcı Derek Lawrence'ın fikriydi. Gitarist Albert Lee, Lawrence ile stüdyo oyuncusu olarak çalışıyordu ve asıl fikir eski Screaming Lord Sutch basçısı Tony Dangerfield ile kayıt yapmaktı. Ancak seanslar istenilen şekilde gitmedi ve ikili, diğer stüdyo müzisyenlerini ve Sutch mezunlarını davet edip bir stüdyo doğaçlaması kaydetmeye karar verdi.
Ek parçalar, 20 Nisan ve 23 Mayıs 1970 tarihlerinde Londra'daki De Lane Lea Stüdyoları'nda saat 23:00'te başlayan iki gecelik seansta kaydedildi. Canlı olarak dört kanallı bir kasete kaydedildi. Deep Purple ve eski Sutch gitaristi Ritchie Blackmore daha önce Lawrence ile çalışmış ve davulcuları Ian Paice'i de yanlarında getirmişlerdi. Lee, Blackmore ve Paice'e göre Her iki seferde de Deep Purple konserlerinden doğrudan stüdyoya geldi. Stüdyo gitaristi Big Jim Sullivan, Blackmore'a gitar çalmayı öğrettiği ve Blackmore tarafından çok beğenildiği için davet edildi. Gitarist Rod Alexander, Blackmore ile arkadaştı ve Charing Cross Road'daki bir müzik mağazasında çalışıyordu. Stüdyoya birkaç gitar teli teslim etmek için geldi ve kalmaya ikna edildi. Tüm müzisyenler bir süredir birlikte çalmak istiyordu ancak turne veya stüdyo çalışmalarıyla çok meşgul oldukları için bunu yapamıyorlardı. Şarkıcı Earl Jordan, Les Humphries Singers ile kayıt yapıyordu. Ana seans sırasında rehber vokalleri kaydetti, ardından herkes ayrıldıktan sonra tüm kısımlarını yeniden kaydetti. Yaylılar ve üflemeli çalgılar için overdub'lar 4 Ocak 1971'de eklendi.
Birkaç orijinal (Lawrence tarafından yazılmış) ve birçok blues esintili cover çalındı. Sullivan, Lawrence'ın "Lovin' You (Is Good for Me Baby)" şarkısını daha ilgi çekici hale getirmek için 179 compound time'da yeniden düzenledi. Gitar egzersiz enstrümanı "Bullfrog", daha önce bir BBC Radio 1 seansında kaydedilmiş bir Deep Purple şarkısı olan "Jam Stew"dir. Blackmore, ana riff'i bir kez Sullivan ve Lee'ye çaldı ve ikisi de hemen etrafında gitar armonileri yarattı. Parçada ayrıca Hammond orgunda Tony Ashton da yer alıyor. Kayıtlar arasında ayrıca Blackmore ve Lawrence'ın kaydetmek istediği the Creation'ın "Makin' Time" şarkısının bir cover'ı da vardı. Lawrence, herkesin kaydetmesi için diğer tüm şarkıları seçti.
Sözleşmesel nedenlerden dolayı müzisyenler takma adlarla anıldı. Lee, bir şarkının ikinci kaydı istendiğinde "Ben sadece sütü teslim ediyorum!" dediği bir espriden sonra "Pinta" olarak anıldı. Ashton ise orgunun altında hafif bira şişeleri bulundurmayı sevdiği için "Bevy" olarak anıldı. Basçı Chas Hodges (daha önce Blackmore ile the Outlaws'da çalmış ve daha sonra Chas & Dave'in yarısı olmuştur) seanslarda uyuyakalma alışkanlığı nedeniyle "Sleepy" adını almıştır. Blackmore, sık sık süet kovboy çizmeleri giydiği için "Boots" olarak anılmıştır, Sullivan ise en iyi seans müzisyenlerinden biri olarak başkaları tarafından saygı görmesi nedeniyle "The Boss" lakabını almıştır. Procol Harum'un albümde piyano çalan Matthew Fisher'ı Başka bir kayıt gerektiğinde özür dileme ününden dolayı "Sorry" olarak adlandırılmıştır. Alexander, Lawrence'ın kendisine "merhaba, papaz" deme alışkanlığı nedeniyle "Rahip" olarak anılırken, Paice hızlı çalma stili nedeniyle "Hızlı" lakabını almıştı. O dönemde çıkan söylentilere rağmen, Roger Glover ve Jon Lord hiçbir oturuma katılmadı.
"Green Bullfrog" albümün adını Lawrence seçti. Hodges daha sonra bunun sebebinin Lawrence'ın her projeye bir renk adı vermek istemesi olduğunu söyledi. Albümün ilk yayını 19 Mart 1971'de ABD'de Decca Records tarafından, "My Baby Left Me" ve "Lovin' You Is Good for Me, Baby" parçalarını içeren bir single olarak yayınlandı. Lawrence, şirket başkanı Mike Maitland'a bazı parçalar çaldıktan sonra, albüm Mart 1972'de Birleşik Krallık'ta MCA Records tarafından yayınlandı. Ancak Maitland, albüm yayınlandığında şirketten ayrılmıştı, bu yüzden tanıtımı pek yapılamadı ve ticari olarak başarısız oldu.
Albüm, 1980'de ABD'de ECY Street Records etiketiyle yeniden yayınlandı. Yeniden basımın kapak notları Ed Chapero tarafından yazılmıştı. Ön kapakta, Eylül 1978'de Guitar Player dergisine verdiği bir röportajdan alınmış bir Blackmore alıntısı vardı. Bu alıntıda, albümde kendisi, Paice, Lee ve Sullivan doğru bir şekilde tanıtılmış, ancak yanlışlıkla Glover'a atıf yapılmıştı. Hem Blackmore hem de Glover, ön kapak alıntısından pek etkilenmemişti. Albüm, 1991 yılında Londra'daki Abbey Road Studios'da Lawrence ve mühendis Peter Vince tarafından yeniden mikslenmiş ve LP ve CD olarak yeniden yayınlanmıştı. Yeniden yayın, orijinal sürümde olmayan ek parçalar ve Lawrence ile bir röportaj da dahil olmak üzere ek bilgiler ve kapak notları içeriyordu. Bu, tüm müzisyenlerin doğru bir şekilde anıldığı ilk yayındı. Green Bullfrog tarafından kaydedilen dört parça, 2005 Blackmore derlemesi Get Away – Groups and Sessionsda yayınlandı.
Dave Thompson, AllMusic'te müzisyenlerin kalitesini öven, ancak "dikkati gerçekten çekecek çok az şey olduğunu" belirten karışık bir retrospektif inceleme yazdı.
Ön yüz
Arka yüz
Prodüksiyon