| Jules de Polignac | |
|---|---|
| Fransa başbakanı | |
| Görev süresi 8 Ağustos 1829 - 29 Temmuz 1830 | |
| Hükümdar | X. Charles |
| Yerine geldiği | Jean Baptiste Gay |
| Yerine gelen | Casimir de Rochechouart |
| Kişisel bilgiler | |
| Doğum | 14 Mayıs 1780 Île-de-France, Fransa Krallığı |
| Ölüm | 2 Mart 1847 (66 yaşında) Yvelines, Fransa |
| Evlilik(ler) |
|
| İmzası | |
Jules Auguste Armand Marie de Polignac (14 Mayıs 1780 - 30 Mart 1847), Fransız Devrimi'nden sonra aşırı kralcı siyasetçi ve devlet adamıydı. Bourbon Hanedanı'nın ikinci kez devrildiği 1830 Temmuz Devrimi'nden hemen önce, X. Charles döneminde başbakan olarak görev yaptı.
Versay'da doğan Jules, 1. Polignac Dükü Jules ile Kraliçe Marie-Antoinette'in en yakın sırdaşı ve gözdesi olan Yolande de Polastron'un küçük oğluydu. Annesinin saraydaki ayrıcalıklı konumu sayesinde Jules, Versay Sarayının lüks ortamında büyüdü. 1789'da Fransız Devrimi patlak verdiğinde, ailesi can güvenlikleri için ülkeden kaçmak zorunda kaldı. Annesi 1793'te öldü.
Napolyon Bonapart döneminde Fransa'ya dönen Jules, sürgünde olan kraliyet ailesine sadık kalmaya devam etti. 1804'te Napolyon'a yönelik düzenlenen Pichegru Komplosu'na karıştığı gerekçesiyle hapse atıldı ve 1813'e kadar hapiste kaldı.
Bourbon Restorasyonu'nun ardından çeşitli onurlara layık görüldü. 1820'de Papa tarafından kendisine "Prens" ünvanı verildi. 1823'te Kral XVIII. Louis onu Büyük Britanya Büyükelçisi olarak atadı. 8 Ağustos 1829'da X. Charles, Polignac'ı Dışişleri Bakanı, kısa süre sonra da Fransa başbakanı olarak atadı. Ayrıca Polignac, anayasal sistemi zayıflatıp eski mutlakiyetçi rejimi geri getirmeye çalışan aşırı sağcı bir grubunun lideriydi.
Kralın yetkilerini artırmak için hazırlanan ve basına sansür getiren, meclisi fesheden Temmuz Kararnameleri'ni imzalayan isimlerin başındaydı. Bu kararlar halkın öfkesini tetikledi ve 1830 Temmuz Devrimi'ne yol açtı.
Devrimden sonra kaçmaya çalışırken Normandiya'da yakalandı. Mahkeme tarafından müebbet hapse mahkûm edildi ve Château de Ham'da hapsedildi. 1836'da çıkarılan afla serbest bırakıldı ancak Fransa'dan sürgün edildi. Bir süre İngiltere'de yaşadıktan sonra Fransa'ya dönmesine izin verildi (Paris'e girmemek şartıyla). 1847'de Saint-Germain-en-Laye'de öldü.