Strigops habroptila, Strigops cinsine bağlı Yeni Zelanda'ya özgü bir kuş türüdür.
Özellikler
Yetişkinler 58-64 santimetre (23-25in) uzunluğunda, 82 santimetre (32in) kanat aralığındadır. Erkekler dişilerden ağırdır. Erkekler ortalama 2 kilogram (4,4lb) ağırlığında, dişiler ise ortalama 1,5 kilogram (3,3lb) ağırlığındadır. Ortalama 400 gram (14oz) ağırlığıyla, en büyük uçan papağan olarak nitelenen Anodorhynchus hyacinthinusdan da ağır olduğundan, yaşayan papağanlar arasındaki en ağır türdür.
Dağılım ve habitat
Yeni Zelanda'da 0-700m (0-2.297ft) rakım aralığında yaşarlar.
Yaşam döngüsü
Beslenme
Uçamayan ve gececi olan bu kuş türü ağaç yaprakları, kökleri, meyveleri, nektarları ve tohumları gibi 25'e yakın bitki türünden beslenir.
Korunma durumu
Verilere göre 2017 yılında 154 (116 yetişkin dahil) yaşayan kuş bulunurken, 2018 yılında ölümler sebebiyle bu sayı 149'a düşmüştür.
Galeri
Konuyla ilgili yayınlar
Butler, David (1989). Quest for the kakapo. Auckland: Heinemann Reed. ISBN978-0-7900-0065-7.
Climo, Gideon; Ballance, Alison (1997). Hoki: The story of a kakapo. Auckland: Godwit. ISBN978-1-86962-009-7.
Steinig, Günther, (Ed.) (Feb 1963). "Eulenpapagei oder Kakapo (Strigops habroptilus)". Brehms Exotische Vogelwelt. Berlin: Safari. ss.62-71. Die Darstellung folgt vor allem Beobachtungen frühen Erforschern Neuseelands, wie Julius Haast, Georg Grey und Lyall.
Rearden, Jim (Feb 1978). "Die letzten Tage des Kakapo". Geo-Magazin. Hamburg. ss.88-102. ISSN0342-8311. über die Erhaltungsbemühungen in Fiordland
"Vom Leben eines totgesagten Vogels". Geo-Magazin. Hamburg. Oct 2006. ss.176-180. ISSN0342-8311.
Schreiber, R.L.; Diamond, A.W.; Stern, H.; Thielcke, G., (Ed.) (1987). "Eulenpapagei. Brummend balzt das letzte Männchen". Rettet die Vogelwelt. Ravensburg: O. Maier. ss.198-201. ISBN3-473-46160-1.
Cemmick, David; Veitch, Dick (1987). Kakapo Country: The story of the world's most unusual bird. Foreword by David Bellamy. Photos by D. Cemmick. Auckland: Hodder & Stoughton. ISBN0-340-41647-5.
Temple, Philip; Gaskin, Chris (1988). The Story of the kakapo. Parrot of the Night. Auckland: Hodder & Stoughton. ISBN0-340-51967-3. Prizewinner: Children's Picture Book of the Year Award 1990
Cresswell, Mary (1996). Kakapo Recovery Plan 1996–2005(PDF). Threatened Species Recovery Plan. Wellington: Department of Conservation (DoC). ISBN0-478-01773-1. No. 21. 10 Kasım 2007 tarihinde kaynağından(PDF) arşivlendi – kakaporecovery.org.nz vasıtasıyla.
Higham, Tim (July–September 1992). "The kakapo of Codfish Island". New Zealand Geographic. Cilt15. ss.30-38. ISSN0113-9967.
↑Collar, N.J. (1997). "Family Psittarcidae (Parrots)". del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. (Ed.). Handbook of the Birds of the World. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. ss.280-479 [287, 419]. ISBN978-84-87334-22-1.