| Hristiyan eskatolojisi |
|---|
| Hristiyanlık |
Katechon (Grekçe: τὸ κατέχον, "tutan" veya ὁ κατέχων, "tutan kişi" kelimesinden gelir, telaffuzu: kateşon), kısıtlayıcı olarak da bilinir ve "günah adamı" gelmeden önce ortadan kaldırılması gereken bir şeyi ifade eden bir İncil terimidir. Yeni Ahit'te adı geçen katechon'un belirsiz kimliği, Hristiyan bilginler arasında tartışılmıştır. Kimliğe dair yaygın yorumlar arasında hükümet, kilise ve Kutsal Ruh yer alır.
Terim, 2. Selanikliler 2:6-7'de eskatolojik bir bağlamda bulunur: Hristiyanlar, Rab'bin Günü yarın olacakmış gibi davranmamalıdırlar, çünkü yıkımın oğlu (1. ve 2. Yuhanna'daki Sahte Mesih) önceden ortaya çıkmalıdır. 2. Selanikliler kitabı daha sonra, Sahte Mesih'in ortaya çıkmasının, onu sınırlayan ve tam olarak ortaya çıkmasını engelleyen "bir şeyin/birisinin" ortadan kaldırılmasına bağlı olduğunu ekler. 6. ayette Yunanca'da nötr cinsiyet olan τὸ κατέχον; 7. ayette ise eril cinsiyet olan ὁ κατέχων kullanılır.
Katolik ve Doğu Ortodoks gelenekleri Sahte Mesih'in Dünyanın Sonu'nda geleceğini düşünür. Onun gelişini engelleyen katechon, Selanikliler tarafından bilinen ve o dönemde etkin olan biri veya bir şeydi: "Neyin engellendiğini biliyorsunuz" (2. Selanikliler 2:6). Katolik Yeni Amerikan İncili'nin belirttiği gibi: "Geleneksel olarak, 2. Selanikliler 2:6 Roma İmparatorluğu'na ve 2. Selanikliler 2:7 Roma imparatoruna [...] kaosun gelmesini engelleyenler olarak tanımlanmıştır (bkz. Romalılara Mektup 13:1–7)." Ancak bazıları katechon'u Büyük Hükümdar veya yeni bir Ortodoks İmparatoru olarak anlarken, bazıları da Kutsal Roma İmparatorluğu'nun yeniden doğuşu olarak anlar. Diğer bilim insanları katechon'un Kutsal Ruh veya Kilise olduğunu öne sürer. Son iki yorum genellikle sıkıntı öncesi bir taşınmayı destekleyen Hristiyanlar tarafından inanılır.
Son olarak, Sahte Mesih'in inananlar ve Roma Katolik hiyerarşisi içindeki Büyük Dinden Dönmesi, Katolik Kilisesi Katekizmi (CCC 675-677) tarafından öngörülmüştür.
Alman siyasi düşünür Carl Schmitt, Yeryüzünün Nomos'u adlı eserinde, Roma merkezli bir Hristiyanlığa olanak tanıyan ve "Sahte Mesih'in ortaya çıkışını ve mevcut çağın sonunu engelleme tarihsel gücü" anlamına gelen katechontik "kısıtlayıcı" fikrinin geleneksel Hristiyanlık içindeki tarihsel önemini öne sürmüştür. Schmitt'e göre, katechon, ortodoks etiği uygulamak için tüm polis ve askeri güçleriyle birlikte antik Roma İmparatorluğu Devleti'nin entelektüalizasyonunu temsil eder. Ölümünden sonra yayınlanan günlüğünde (Glossarium) 19 Aralık 1947 tarihli giriş şöyledir: "Katechon'a inanıyorum: Hristiyan tarihini anlamanın ve anlamlı bulmanın benim için tek olası yolu bu". Ve Schmitt ekler: "Katechon'a son 1948 yılın her dönemi için bir isim verilmesi gerekiyor. Yer hiçbir zaman boş kalmadı; aksi takdirde artık var olmazdık."
Paolo Virno, Çokluk: Yenilik ve Olumsuzluk Arasında adlı kitabında katechon hakkında uzun bir tartışma yapar. Schmitt'in tartışmasına atıfta bulunur. Virno, Schmitt'in katechonu Sahte Mesih'in gelişini engelleyen bir şey olarak gördüğünü, ancak Sahte Mesih'in gelişinin Mesih tarafından vadedilen kurtuluşun bir koşulu olması nedeniyle katechonun kurtuluşu da engellediğini söyler.
Virno, hem herkesin herkese karşı savaşını (Bellum omnium contra omnes) hem de totalitarizmi engelleyen şeyi, örneğin Orwell'in Büyük Birader'indeki (Bin Dokuz Yüz Seksen Dört) toplumu ifade etmek için "katechon"u kullanır. Her ikisini de engeller ama hiçbirini ortadan kaldırmaz. Virno, katechonu, bir şeyin olumsuzluğunu kavramayı mümkün kılan ve aynı zamanda olduğundan farklı olabilecek bir şeyin kavramsallaştırılmasına olanak tanıyan dil kullanma becerisinde; ve insanların sosyal hayvanlar olarak biyoantropolojik davranışlarında konumlandırır; bu da insanların bir kurala nasıl uyulacağını söyleyen bir kurala, sonra o kurala nasıl uyulacağını söyleyen bir kurala ve böylece sonsuza kadar devam eden bir kurala ihtiyaç duymadan kurallara nasıl uyulacağını bilmelerini sağlar. Bu yetenekler, insanların sosyal kurumlar oluşturmasına ve bunları ortadan kaldırmasına veya değiştirmesine olanak tanır.
Katolik Kilisesi'nin Kanun hukukunda, Büyük Dinden Dönme ve Katechon'un iman hakikati Kilise içinde gerçekleştirilirse, Kilise'yi yönetmek için herhangi bir özel kural öngörülmemektedir.
1917 tarihli Kilise Hukuku Kanunu, Tanrı'nın halkının sapkın bir papayı görevden almasına izin veren Decretum Gratiani bölümünü yürürlükten kaldırdı. Sapkınlık vakalarında bu tür bir görevden alma prosedürü, Kilise Öğretim Kurulu tarihinde hiçbir zaman kabul görmemiştir.
675 Mesih'in ikinci gelişinden önce Kilise, birçok inananın inancını sarsacak son bir sınavdan geçmelidir. Yeryüzündeki hac yolculuğuna eşlik eden zulüm, insanlara hakikatten sapma pahasına sorunlarına görünür bir çözüm sunan dinsel bir aldatmaca biçiminde "kötülüğün gizemini" ortaya çıkaracaktır. En büyük dinsel aldatmaca, insanın kendini Tanrı'nın ve beden almış Mesih'inin yerine yücelttiği bir sözde mesihçilik olan Sahte Mesih'tir.
No appeal or recourse is permitted against a sentence or decree of the Roman Pontiff.