LHS 475 b

LHS 475 b
LHS 475b'nin sanatsal tasviri
Keşif
KeşfedenJacob Lustig-Yaeger ve Kevin Stevenson
Keşif tarihi2023
Geçiş
Belirtmeler
Alternatif adlar
  • TOI-910 b
  • TOI 910.01
  • TIC 369327947 b
  • 2MASS J19205439-8233170 b
Yörünge özellikleri
Periastron0,02042 AU (3,055 × 106 km)
Apastron0,02042 AU (3,055 × 106 km)
0,02042 ± 0,00036 AU
(3,055 × 106 km)
Dış merkezlik0 (dairesel kabul edildi)
2,0291025 ± 0,0000020 g
~109,5 km/s
Yörünge eğikliği87,44 ± 0,27°
2.458.626,20421 ± 0,00029 BJD (geçiş ortası)
Yarı-genlik~1,0 m/s (tahmini)
YıldızLHS 475
Fiziksel özellikler
Ortalama yarıçap
0,99 ± 0,05 R🜨 (JWST)
0,955 ± 0,053 R🜨 (TESS)
Kütle< 0,20 MJ (3σ üst sınır)
~0,91 M🜨 (tahmin)
Sıcaklık587 ± 18 K (314 °C) (albedo = 0)
537 ± 16 K (Dünya benzeri albedo)
407 ± 12 K (Venüs benzeri albedo)
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

LHS 475 b, Sekizlik takımyıldızında yaklaşık olarak 40,7 ışık yılı uzaklıkta yer alan LHS 475 yıldızının etrafındaki karasal bir ötegezegendir. Yıldızının çevresini yaklaşık iki günde dolanır ve neredeyse Dünya ile aynı büyüklüktedir (0,99 R🜨). Kütlesi de Dünya'nınkine oldukça yakın olan gezegen (0,91 M🜨) bu yönüyle şimdiye kadar keşfedilen gezegenler arasında Dünya'ya en çok benzeyen ötegezegenlerden biridir. Yıldızına bu kadar yakın olması nedeniyle büyük olasılıkla kütleçekimsel olarak kilitlidir.

NIRSpec tarafından elde edilen LHS 475 b'nin geçiş tayfı.

Gezegen ilk olarak TESS verilerinde bir geçiş adayı (TOI-910.01) olarak belirlenmiştir. Johns Hopkins Üniversitesi Uygulamalı Fizik Laboratuvarı'ndan Jacob Lustig-Yaeger ve Kevin B. Stevenson liderliğindeki araştırma ekibi tarafından James Webb Uzay Teleskobu ile varlığı doğrulanmıştır. Keşif, 31 Ağustos 2022'de teleskobun yakın kızılötesi spektrografı olan NIRSpec aygıtı kullanılarak yapılan iki geçiş gözleminin ardından 11 Ocak 2023'te resmen açıklandı. LHS 475 b, James Webb Uzay Teleskobu ile varlığı doğrulanan ilk ötegezegen olmuştur.

James Webb Uzay Teleskobu'nun elde ettiği tayf verileri, gezegende hidrojen veya metan ağırlıklı kalın bir atmosfer bulunmadığını ortaya koymuştur. Mevcut gözlemler, LHS 475 b'nin ya tamamen atmosfersiz çıplak bir kayaç olduğunu ya da tespiti güç olan saf karbondioksit içerikli yoğun bir atmosferle çevrili olduğunu göstermektedir. Isıyı dağıtan bir atmosferin varlığında yaklaşık 313 °C olan denge sıcaklığının, atmosfer bulunmaması durumunda gündüz tarafında 475 °C'ye kadar çıktığı hesaplanmaktadır. LHS 475 b, bu koşulları ve yıldızına yakınlığı nedeniyle bilimsel literatürde kuramsal olarak bir Venüs analoğu (Venüs benzeri) şeklinde değerlendirilmektedir.

Kaynakça

  1. 1 2 3 4 5 Ment, Kristo; Charbonneau, David; Irwin, Jonathan; Winters, Jennifer G.; Pass, Emily; ve diğerleri. (Mayıs 2024). "LHS 475 b: A Potential Venus Analog Orbiting a Nearby M Dwarf". The Astronomical Journal. 167 (5): 197. arXiv:2304.01920 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2024AJ....167..197M. doi:10.3847/1538-3881/ad1b58.
  2. 1 2 3 Lustig-Yaeger, Jacob; Stevenson, Kevin B.; Fu, Guangwei; May, Erin M.; Moran, Sarah E.; ve diğerleri. (31 Ağustos 2023). "A JWST transmission spectrum of the nearby Earth-sized exoplanet LHS 475 b". Nature Astronomy. 7 (11): 1317-1328. arXiv:2301.04167 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2023NatAs...7.1317L. doi:10.1038/s41550-023-02064-z.
  3. ↑ "Exoplanet LHS 475 b and Its Star (Illustration)". WebbTelescope.org (İngilizce). 19 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
  4. ↑ Anderson, Natali (12 Ocak 2023). "Webb Confirms Earth-Sized Planet around LHS 475 | Sci.News". Sci.News: Breaking Science News (İngilizce). 9 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
  5. 1 2 Adkins, Jamie (11 Ocak 2023). "NASA's Webb Confirms Its First Exoplanet". NASA. 7 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
  6. ↑ Martin, Pierre-Yves (2023). "Planet LHS 475 b". Extrasolar Planets Encyclopaedia (İngilizce). 20 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2023.