Lido veya Venedik Lidosu (İtalyanca: Lido di Venezia), Kuzey İtalya'daki Venedik Lagünü'nde yer alan, 11 kilometre uzunluğunda bir bariyer adasıdır. Yaklaşık 20.400 yerleşik nüfusa sahip olan ada, her yıl Ağustos sonu veya Eylül başında düzenlenen Venedik Film Festivali'ne ev sahipliği yapmasıyla tanınır.
Lido, Pellestrina ile birlikte Venedik Lagünü'nü Adriyatik Denizi'nden ayıran iki ana bariyer adasından biridir. Bu adalar, lagünün denizle olan sınırının merkezi kısmını oluşturur. Lagün; kuzeyde Cavallino yarımadası, güneyde ise Sottomarina yarımadası ile çevrilidir. Deniz ile lagün arasındaki su akışı, adalar ve yarımadalar arasındaki üç ana kanal vasıtasıyla sağlanır. Kuzeyde Lido kanalı adayı Cavallino'dan ayırırken, güneydeki Malamocco kanalı adayı Pellestrina'dan ayırır. Büyük gemilerin geçişine olanak sağlamak amacıyla bu kanallar derinleştirilmiştir. Malamocco kanalı, konteyner gemileri ve petrol tankerlerinin Marghera ticari limanına ulaşması için kullanılırken; yaklaşık 1 km genişliğindeki Lido kanalı, kruvaziyer gemilerinin Venedik'e girişi için ana güzergâhtır.
Lido, kuzeye doğru genişleyen uzun ve dar bir yapıya sahiptir. Denize bakan kıyısının en az yarısı kumlu plajlardan oluşur. Lido kasabasındaki plajların büyük bölümü otellere aittir ancak adanın kuzey ve güney uçlarında geniş halk plajları mevcuttur.
Adada bir kasaba ve bir köy bulunmaktadır
Adanın en güney ucunda ise Alberoni bölgesi yer alır. Bu alan, 10 metreye varan yükseklikteki kumulları, yaklaşık 30 hektarlık çam ormanı ve nadir flora-fauna türlerini barındıran Alberoni Kumul Vahası ile koruma altındadır.
Metamaucum, Venedik Lagünü'ndeki en eski yerleşimlerden biridir ve kökeni Roma dönemine kadar uzanır. İkinci Doç Teodato Ipato (742–755) yönetim merkezini Heraclea'dan buraya taşıdığında, Venedik Düklüğü'nün ikinci yönetim merkezi olmuştur. Bu statüsünü, 811 yılında Doç Agnello Participazio'nun merkezi Rivoalto'ya taşımasına kadar sürdürmüştür. 810 yılında İtalya Kralı Pepin tarafından kısa süreliğine işgal edilen yerleşim, 1116 yılında meydana gelen olağanüstü bir fırtına ve su baskını sonucunda sular altında kalmıştır. Geleneksel inanışa göre antik Metamaucum, adanın lagün kıyısında değil, denize bakan kıyısında bulunmaktaydı. Felaketin ardından, bugünkü Malamocco'nun temelini oluşturan Metamaucum Nova yerleşimi lagün kıyısında kurulmuştur.
Lido'nun lagün kıyısında, Metamaucum'un eski konumuna yakın bir noktada yeni bir yerleşim inşa edilmiştir. Günümüzdeki Malamocco'ya tekabül eden Metamaucum Nova'nın varlığı ilk kez 1107 yılında belgelenmiştir.
Kökeni bu adaya dayanan Lido terimi, İtalya'daki pek çok sahil kasabasının isminin ilk bölümünü oluşturmakta ve özellikle Büyük Britanya'da belirli türdeki açık hava yüzme havuzlarını ifade etmek için kullanılmaktadır. Ayrıca yolcu gemilerindeki "Lido güvertesi" isminin de kaynağıdır. Thomas Mann'ın en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen 1912 tarihli Venedik'te Ölüm (Death in Venice) adlı novellasında, başkarakter Aschenbach, Lido'daki Grand Hotel des Bains'de konaklamaktadır.
Brezilya'nın Rio de Janeiro şehrinde, Copacabana Plajı'nın karşısında Praça do Lido (Lido Meydanı) bulunmaktadır. Meydan adını, 1920'lerde burada kurulan ve Venedik Lidosu'nun büyük otellerine ve plaj yaşantısına bir saygı duruşu niteliğinde isimlendirilen bir plaj restoranından almıştır.
Lido, Venedik Uluslararası Film Festivali'ne (İtalyanca: Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica della Biennale di Venezia, "Venedik Bienali Uluslararası Sinematografi Sanatı Sergisi") ev sahipliği yapmaktadır. Dünyanın en eski film festivali olan etkinlik, Cannes Film Festivali ve Berlin Uluslararası Film Festivali ile birlikte en prestijli üç festivalden biri kabul edilir. Bu üçleme zaman zaman "Büyük Üçlü" olarak adlandırılmaktadır.
Film festivali 1932 yılında başlamıştır. Festival, 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı nedeniyle Lido'daki turizm düşüşünden endişe eden ve sinemanın bu durumu hafifletebileceğini öngören Venedik Bienali'nin o dönemki başkanının fikriydi. Girişim başarılı oldu ve Prens Umberto di Savoia, Winston Churchill, Henry Ford ile Greta Garbo ve Clark Gable gibi film yıldızları katılım sağlamıştır. Altı ülkeden kırk film Excelsior otelinin terasında gösterilmiştir. Herhangi bir resmi ödül verilmemiş ancak izleyiciler arasında yapılan bir oylama ile hangi filmlerin ve performansların en kayda değer olduğu belirlenmiştir.
İkinci festival 1934 yılında düzenlenmiştir. Başlangıçta iki yılda bir yapılması planlanmış olsa da, ilkinin başarısı üzerine yıllık bir etkinliğe dönüştürülmüştür. Yaklaşık 20 ödülün bulunduğu bu dönemde henüz bir jüri heyeti bulunmamaktaydı. Filmlerin prömiyerlerinin festivalde yapılması prestiji artırmıştır. Ayrıca, Gustav Machaty'nin o dönem için skandal kabul edilen çıplak kadın sahneleri içeren Ecstasy (Ekstazi) filminin yol açtığı tartışmalar, hem festivalin ses getirmesini sağlamış hem de aktris Hedy Lamarr'ın kariyerini başlatmıştır. Bu tarihte filmler Excelsior otelinin bahçesinde gösterilmiştir. 1937 yılında festivalin kalıcı mekânı olan Palazzo del Cinema (Sinema Sarayı) açılmıştır.
1939 yılında hükûmet, ödüllerin biri Faşist diğeri Nazi yapımı iki propaganda filmine verilmesini istemiştir. Bu durum nedeniyle Amerikalılar 1940 festivalini boykot etmiştir. Hükûmetin film gösterimleri üzerinde tam kontrol sağlaması ve yalnızca Roma-Berlin mihverinden filmler seçmesi nedeniyle 1940, 1941 ve 1942 edisyonları resmi festival tarihçesinin bir parçası olarak kabul edilmez. Sinema salonuna el konulduğu için bu gösterimler Venedik'teki iki ayrı sinemada gerçekleştirilmiştir. 1943'ten 1945'e kadar savaş nedeniyle festivale ara verilmiş, 1946'da ise yeniden başlamıştır. Ancak Fransızlar, kendi yeni festivalleri olan Cannes Film Festivali'nin Venedik ile aynı tarihlerde başlamasını talep etmiştir. Yapılan müzakereler sonucunda Cannes'ın bahar aylarında, Venedik'in ise daha geç bir tarihte, Ağustos sonunda başlamasına karar verilmiştir. 1946 ve 1947 yıllarında, bu kez Amerikan ordusu tarafından sinema salonuna el konulması nedeniyle festival Venedik merkezinde düzenlenmiş; 1947 gösterimleri Dükalık Sarayı'nda yapılmıştır. Festival 1948'de Lido'ya geri dönmüştür. Sinema salonunun dışına açık hava gösterimleri için bir arena inşa edilmiştir. 1949 yılında "Venedik Uluslararası Büyük Ödülü" olarak adlandırılan ana ödül, "Aziz Markos'un Aslanı Ödülü" olarak değiştirilmiş, daha sonra ise "Altın Aslan" adını almıştır.
Lido, tarihi boyunca çok sayıda film çekimine de ev sahipliği yapmıştır. 1971 yılında, Luchino Visconti tarafından yönetilen, Dirk Bogarde ve Björn Andrésen'in başrollerini paylaştığı ve Thomas Mann'ın 1912'de yayımlanan Venedik'te Ölüm adlı novellasından uyarlanan Venedik'te Ölüm (Morte a Venezia) filmi burada gösterilmiştir. Hem novella hem de film, Thomas Mann'ın 1911 yazında eşi ve kardeşiyle birlikte konakladığı Lido'da ve Grand Hotel des Bains'de geçmektedir. Söz konusu novella ayrıca 1973 yılında Benjamin Britten tarafından Venedik'te Ölüm operasına (bestecinin son operasıdır) ve 2003 yılında John Neumeier tarafından bir baleye dönüştürülmüştür.
