M4-18

Minkowski 4-18
Salma bulutsusu
Gezegenimsi bulutsu
Solomon Hendrix tarafından fotoğraflanan Minkowski 4-18
Gözlem verisi (Dönem J2000)
TakımyıldızZürafa
Sağ açıklık (α)04sa 25dk 50,836s
Dik açıklık (δ)+60° 07′ 12,78″
Görünür kadir (V)13,96
Görünür boyutlar (V)0,063' x 0,063' (3,7")
Özellikler
Uzaklık5.230 pc (17.100 ly)
Yarıçap (r)0,06 pc pc
Katalog belirtmeleri
PN M 4-18, PN G146.7+07.6, PK 146+07 1
Ayrıca bakınız: Bulutsu listeleri

Minkowski 4-18 (M 4-18), kuzey takımyıldızı Zürafa'da yer alan bir gezegenimsi bulutsu veya ön gezegenimsi bulutsudur. Mesafe tahminleri yayınlarda 1 ila 7 kpc arasında geniş bir aralıkta değişir, fakat 2022 tarihli bir yayın mesafeyi 5.230 parsek (17.100 ışık yılı) olarak vermektedir. Bulutsunun yaklaşık 3.100 yaşında, oldukça genç olduğu düşünülmektedir. Dikkat çekici bir şekilde bulutsunun merkezi yıldızı [WC11] tayf tipinde çok soğuk, geç tip bir Wolf-Rayet yıldızıdır.

Tanımlama

M 4-18 Merkezi yıldızı
Özellikler
Evrim aşaması Wolf-Rayet yıldızı
Tayfsal sınıf [WC11]
B−V renk ölçeği 0,26
J−H renk ölçeği 0,412
J−K renk ölçeği 1,158
Astrometri
Dikey hız (Rv)138,3900 km/s
Özdevinim (μ) RA: 0,717 mys/y
Dec.: -0,755 mys/y
Iraklık açısı (π)0,1528 ± 0,0164 mys
Uzaklık5230+670
-440
 pc
Ayrıntılar
Kütle0,62 (varsayılan) M☉
Yarıçap2,4 R☉
Işıma gücü5250 L☉
Sıcaklık31000 K
Katalog belirtmeleri
Gaia DR2 471908436438311680, TIC 148390555, IRAS 04215+6000, 2MASS J04255084+6007127, WISE J042550.85+600712.6
Veritabanı kaynakları
SIMBADveri

Bu nesne 1959 yılında Alman-Amerikalı gök bilimci Rudolph Minkowski tarafından keşfedilmiştir. Bulutsu, merkezinden itibaren yaklaşık 0,06 parsek (0,20 ışık yılı) mesafeye kadar uzanır. Daha 1974 yılında, merkezi yıldızın soğuk karbonlu (WC tipi) Wolf-Rayet yıldızlarından biri olduğu biliniyordu. Bulutsu 0,08 M☉ kütleye ve 8160 K (7887 °C; 14228,6 °F) elektron sıcaklığına sahiptir ve bu sıcaklık, plazma içindeki elektronların ortalama kinetik enerjisidir.

Merkezi yıldız, Güneş kütlesinin sadece %62'sine sahiptir ancak Güneş'in 2,4 katı büyüklüğündedir. De Marco & Crowther'a göre yıldız, fotosferinden 31000 K (30727 °C; 55340,6 °F) etkin sıcaklıkta Güneş'in ışıma gücünün 5.250 katı kadar enerji yayar. Acker ve arkadaşları (2002) gibi bazı diğer kaynaklar ise yaklaşık 25.000 K gibi daha düşük bir sıcaklık bulmaktadır.

Değişkenlik

1996 yılında M 4-18'in merkezi yıldızının, M2-54 ve NGC 2392 adlı diğer iki nesneyle birlikte düşük genlikli bir değişen olduğu ve 12 Aralık 1995 gecesi yapılan 7 saatlik gözlem periyodunda 0,03 mag parlaklaştığı bildirilmiştir.

Kızıllaşma

Yıldız, EB−V = 0,75±0,10 düzeyinde önemli ölçüde kızıllaşma gösterir. Morötesi bölgedeki kızıllaşma anormal kabul edilir, çünkü farklı yöntemler EB−V için çok farklı sonuçlar vermektedir. Bu durum muhtemelen tespit edilmemiş bir yıldız çevresi toz kabuğundan kaynaklanmaktadır. Kızılötesi kızıllaşma profili, tek tip boyuttaki amorf karbon tanecikleri ile açıklanabilir.

Spektrum ve kimyasal bolluklar

Merkezi yıldız C+, C2+ ve C3+ iyonlarının (spektroskopik gösterimde C II, C III ve C IV) geniş emisyon çizgilerini sergiler ve bunlardan C+ çizgileri en güçlüsüdür. Bu da yıldızın karbon zengin Wolf-Rayet doğası ve görece düşük etkin sıcaklığı ile tutarlıdır. Karbon çizgileri bulutsunun emisyon çizgilerinin, yani nötr hidrojenin (H I) ve tekil iyonlaşmış azot ([N II]) ile kükürtün ([S II]) köşeli parantezlerle belirtilen yasaklı çizgilerinin üzerine biner. [O III] (O2+; dalga boyu 4959–5007 Å) yasaklı çizgisi, Campbell'in Hidrojen Yıldızı'na (HD 184738) benzer şekilde alışılmadık derecede zayıftır. HD 184738 ile karşılaştırıldığında M 4-18, C IV, O IV (O3+) ve N V (N4+) çizgilerinin daha zayıf olduğunu gösterir ve bu da bu bulutsudaki atomların daha az uyarılmış durumda olduğunu ima eder.

1980 tarihli bir makale bulutsunun azot ve oksijen açısından eksik olduğunu ileri sürmüş, fakat 1995'teki bir çalışma karbon, azot ve neon bolluklarının Güneş'inkine benzer olduğunu ve oksijen içeriğinin ise Güneş'inkinin iki katı olduğunu bulmuştur. Buna karşılık bulutsu kükürt bakımından çok fakirdir ve Güneş'teki miktarın sadece %10'u kadar kükürt içerir. Bildirilen bu oksijen zenginleşmesi şüphelidir çünkü 2022'de yayınlanan bir makale Güneş'ten biraz daha düşük bir oksijen bolluğunu ortaya koymuştur. Aynı çalışmada aşırı ksenon bolluğu da bildirilmiştir.

1984'te, merkezi yıldızdan dışarıya doğru yayılan ve yaklaşık 300 km/s hıza ulaşan yıldız rüzgarlarının kanıtı olan zayıf P Cygni emisyon özellikleri doğrulanmıştır.

2003 yılında kızılötesi spektroskopisi kullanılarak polisiklik aromatik hidrokarbonlar (PAH'lar) tespit edilmiştir. Bu tespit, 2008 tarihli bir yayında da bağımsız olarak doğrulanmıştır.