Marcus Livius Salinator (MÖ 254 - y. 191), İkinci Pön Savaşı'nda, özellikle de Metaurus Muharebesi sırasında savaşan Romalı bir general ve politikacıdır.
MÖ 254'te doğan Livius, MÖ 219'daki İkinci İlirya Savaşı'ndan kısa bir süre önce Lucius Aemilius Paulus ile birlikte Roma Cumhuriyeti'nin konsülü seçildi. İliryalılara karşı başarılı bir sefer yürüttükten sonra, Kartaca'ya yaptığı bir görev sırasında savaş ganimetlerini kötüye kullanmakla suçlandı ve Roma'ya döndüğünde yargılandı ve suçlu bulundu.
Konsül olarak görevden alındıktan sonra, MÖ 210'a kadar birkaç yıllığına kamu hayatından emekli oldu. MÖ 207'de, İkinci Pön Savaşı sırasında, Gaius Claudius Nero ile birlikte (sözde kendi isteği dışında) yeniden konsül seçilmiştir. Narni'ye varan Livius, İtalyan yarımadasını işgal eden Kartaca ordusunun ilerleyişini engellemeye çalışmıştır. MÖ 207 baharında Fanum yakınlarında Kartacalılarla karşılaşan Livius, meslektaşı Nero'nun ordusu tarafından takviye edilmiş ve belirleyici Metaurus Muharebesi'nde Kartacalıları mağlup ederek komutanları Hannibal'in kardeşi Hasdrubal'ı öldürdü.
Roma zaferinin ardından Livius, Roma'ya döndü ve burada kendisi ve Nero'ya MÖ 206'da bir zaferle ödüllendirildi. Livius, prokonsül olarak kaldı ve MÖ 206 ile 205 yılları arasında Etrürya'yı (günümüz Toskana ve Umbria'sını) ve daha sonra MÖ 204'ten savaşın sonuna kadar Cisalpina Galya'yı savundu.
Livius, MÖ 204'te yine Gaius Claudius Nero ile birlikte sansürcü seçilmiştir. Bu, Nero'yla, özellikle tuz vergisi (Romalı amiral Gaius Livius Salinator da dahil olmak üzere soyundan gelenler tarafından benimsenecek olan Salinator lakabına ilham veren) ve duruşmasından sorumlu olanlara karşı birkaç yıl sonraki ölümüne kadar kan davasıyla ilgili sürekli tartışmalarla gölgelendi. Livius'un karısı Calavia, MÖ 217'de Capua'nın baş magistrate'i Pacuvius Calavius'un kızıydı.