Matt Urban

Matt Urban
Urban, 1980'de Onur Madalyası'nı aldıktan sonra ordu üniformasıyla.
Lakabı"Matty"
"The Ghost"
DoğumMatt Louis Urbanowicz
25 Ağustos 1919(1919-08-25)
Buffalo, New York, ABD
Ölüm04 Mart 1995 (75 yaşında)
Holland, Michigan, ABD
Defin yeriArlington Ulusal Mezarlığı
BağlılığıBirleşik Devletler
BranşıBirleşik Devletler Ordusu
Hizmet yılları1941–1946
RütbesiYarbay
Komutası60. Piyade Alayı, 9. Piyade Tümeni
Çatışma/savaşlarıII. Dünya Savaşı
ÖdülleriOnur Madalyası
Gümüş Yıldız (2)
Liyakat Nişanı
Bronz Yıldız Madalyası (3, 1 "V" Aparatı
Mor Kalp (7)
Savaş Haçı (yıldızlı) (Fransa)
Savaş Haçı (dallı) (Fransa)

Matt Louis Urban (25 Ağustos 1919 – 4 Mart 1995), Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri mensubu bir yarbay ve II. Dünya Savaşı'nın en fazla madalyalandırılmış Amerikalı askerlerinden biriydi. Urban, görev sırasında birçok kez yaralanmasına rağmen defalarca üstün cesaret gösterdi. Muharebedeki hizmetleri nedeniyle, yedi Mor Kalp de dâhil olmak üzere bir düzineden fazla kişisel askerî nişan aldı. Urban, 1944'te Fransa ve Belçika'daki eylemleri nedeniyle 1980 yılında Şeref Madalyası ile üç Amerikan ve bir yabancı nişana daha layık görüldü.

İlk yılları

Matt Urban, Buffalo, New York'ta Matthew Louis Urbanowicz adıyla doğdu. Babası Stanley, Polonya'dan göç etmiş bir tesisat müteahhidiydi. Annesi Helen, Depew, New York'ta doğdu. Urban, Corpus Christi Kilisesi'nde vaftiz edildi ve çocukluğu boyunca 1153 Broadway adresinde yaşadı. Buffalo'daki East Lisesi'ne devam etti ve 1937'de mezun oldu. Stanley (Urbanowicz) Urban, Arthur (Urbanowicz) Urban ve 1927'de apandisit nedeniyle hayatını kaybeden Eugene adlarında üç erkek kardeşi vardı.

Urban, 1937 sonbaharında Ithaca, New York'taki Cornell Üniversitesi'ne kaydoldu. Tarih ve devlet yönetimi alanlarında ana dal yaptı, yan dal olarak toplum rekreasyonu eğitimi aldı. 14 Haziran 1941'de Bachelor of Arts derecesi ile mezun oldu; son yılında Matty L. Urbanowitz adını kullandı. Cornell Üniversitesi'ndeki öğrenimi sırasında Yedek Subay Eğitim Kolordusu (ROTC), atletizm ve boks takımlarına ve Kappa Delta Rho kardeşliğine katıldı.

Askerî hizmeti

Urban'ın ABD Kara Kuvvetleri'ndeki hizmet kayıtlarında hem "Matt Urban" hem de "Matty Louis (L.) Urbanowitz" adları kullanılmıştır. "Matt Louis Urban" adı, Arlington Ulusal Mezarlığı'ndaki ilk beyaz renkli mezar taşının ön yüzüne işlenmiştir. Mezarlıkta bulunan mevcut özel mezar anıtında ise "Matt L. Urban" adı kullanılmaktadır.

Urban, 22 Mayıs 1941'de ABD Kara Kuvvetleri'nde piyade sınıfında teğmen rütbesiyle görevlendirildi ve 2 Temmuz 1941'de Fort Bragg, Kuzey Karolina'da aktif göreve başladı. İlk görevi, 9. Piyade Tümeni'ne bağlı 60. Piyade Alayı'nın 2. Taburu bünyesindeki D Bölüğü'nde takım komutanlığı yapmaktı. Fort Bragg'deyken 60. Piyade Alayı için bir bülten çıkardı.

II. Dünya Savaşı

Urban, II. Dünya Savaşı sırasında altı seferde üsteğmen ve yüzbaşı olarak görev yaptı. 3 Eylül 1944'te Belçika'da bir düşman makineli tüfek mevzisine saldırırken yedinci kez ağır şekilde yaralandı. 1 Şubat 1942'de üsteğmenliğe, 30 Nisan 1943'te yüzbaşılığa, 2 Ekim 1944'te binbaşılığa ve 2 Ekim 1945'te yarbaylığa terfi etti. 26 Şubat 1946'da sağlık gerekçesiyle ABD Kara Kuvvetleri'nden emekliye ayrıldı.

Fort Bragg'da takım komutanı olarak başlayan Urban, savaş boyunca 60. Piyade Alayı ("Go Devils"), 9. Piyade Tümeni ("Old Reliables") bünyesinde moral ve özel hizmetler subayı, takım komutanı, bölük icra subayı ve bölük komutanı ile tabur icra subayı ve tabur komutanı olarak görev yaptı.

Kuzey Afrika

Urban ilk kez 8 Kasım 1942'de, Kuzey Afrika Seferi'nin ilk günü olan Kuzey Afrika'nın işgali sırasında, başka bir askerle birlikte bir sal üzerinde ateş altında sahile çıkarak muharebeye katıldı. Savaş sırasında aldığı ilk madalyalardan biri, Mor Kalp'in yanı sıra Gümüş Yıldız oldu.

60. Piyade Alayı'nın 2. Taburu'nda görev yaptığı sırada yedi kez çatışmalarda yaralandı. Birlik mensubu Başçavuş Earl G. Evans, Urban hakkında şunları yazdı: "O zamanlar henüz teğmen olan binbaşı, Tunus'taki Maknassy'de yaralandı ve tahliye edilmeyi reddetti. Bu kararının ardından bir muharebe devriyesine öncülük etti. Tunus'ta başka bir sefer, taburumuz bir Alman karşı saldırısını başarıyla durdurdu ve bunda binbaşının çabalarının büyük payı vardı. Birliğimiz geri çekilirken binbaşı mevzisini korudu ve en yakındaki Alman askerini yakaladı. Onu bir siper bıçağıyla öldürdü, Alman'ın makineli tabancasını ele geçirdi ve üzerine gelen düşmana ateş açtı." Alman karşı saldırısı sırasında Urban, el bombası parçalarıyla yaralandı.

Sicilya

60. Piyade Alayı, 28 Temmuz 1943'te USS Orizaba ile Afrika'dan ayrıldı ve 31 Temmuz'da Palermo, Sicilya'ya ulaştı. Bu geliş, 9 Temmuz'da bir Amerikan amfibi çıkarma kuvvetinin Sicilya'ya çıkarmasının ve 10 Temmuz'da Müttefiklerin İtalya'yı işgalinin ardından gerçekleşti. Alman uçakları limana saldırdı; Orizaba da Urban'ın birliği 1 Ağustos'ta gemiden inmeden önce, o sabahın erken saatlerinde Alman uçaklarının saldırısına uğradı. O sırada güvertede bulunan Urban, bir Alman Stuka pike bombardıman uçağının makineli tüfek ateşiyle yaraladığı uçaksavar nişancısının gözcülüğünü üstlendi. Ağır yaralanan gözcünün dürbününü kullanan Urban, uçağın geri döndüğünü fark etti ve topçu mürettebatı uçağı düşürmeyi başardı.

Sicilya'nın işgalinden sonra Almanlar, 1. Piyade Tümeninin zorlu arazi nedeniyle ilerlemekte güçlük çektiği, tahkim edilmiş bir dağlık mevzide konuşlandı. 60. Piyade Alayı ile 4. Goumier Taburu'na, Almanların yan hattına sarkmak amacıyla orta Sicilya'daki dağları fark edilmeden geçme görevi verildi. Urban'ın görev yaptığı birlik, geceleyin tek sıra hâlinde katırlarla ilerleyen 4.000 kişilik kuvvete başarıyla öncülük etti. Bu hareket Almanları hazırlıksız yakaladı ve Troina'dan bir sonraki savunma hattı olan Randazzo'ya çekilmelerine yol açtı.

Bu harekâtın başarısız olması durumunda yüzlerce Amerikan askerinin hayatına mal olabilecek bir muharebe önlendi. Sicilya 20 Ağustos'ta özgürleştirildi. Urban'a 5 Eylül'de Sicilya'da bir Gümüş Yıldız takdim edildi. 9. Piyade Tümeni, 8 Kasım'da Normandiya Çıkarması için dinlenmek, yeniden teçhizatlandırılmak ve eğitim görmek üzere İngiltere'ye gönderildi.

Fransa

Matt Urban Umut Merkezi - eski Dom Polski Binası - Buffalo, New York

Urban ve 60. Piyade Alayı'nın 2. Taburu, 11 Haziran 1944'te Utah Plajı'na çıktı. 14 Haziran'da Urban'ın bölüğü, Renouf yakınlarındaki Alman mevzilerine saldırdı. F Bölüğü yoğun düşman hafif silah ve tank ateşi altında kalınca Urban, roketatar nişancısının vurulmasının ardından roketatarı kendisi aldı ve mühimmat taşıyıcısını, yaklaşan tankların bulunduğu noktaya kadar çitlerle çevrili araziden kendisine eşlik etmeye ikna etti. Kendini düşman ateşine açık hâle getirerek iki Alman tankını etkisiz hâle getirdi ve bölük ilerleyerek düşmanı geri püskürttü. Aynı gün daha sonra Orglandes yakınlarında ilerlerken Urban, kendisini fark edip roketatarını ateşlemesine fırsat vermeden hedef alan bir Alman tankının doğrudan ateşiyle sol bacağından şarapnel yarası aldı. Bir sağlık görevlisi müdahale ettikten sonra tahliye edilmeyi reddetti ve adamlarının sedyeyi taşıyarak onu bir mevziden diğerine götürmesiyle bölüğünü yönetmeye devam etti.

Ertesi gün sağ ön kolundan yaralandı. 2. Tabur'un doktoru olay yerinde müdahale ettikten sonra Urban'ı sahra hastanesinin cerrahi çadırına tahliye etti. Burada iki doktor, aydınlatma için fenerler kullanarak Urban'ın sol baldırındaki yaraya ameliyat yaptı. Urban daha sonra tedavisinin sürdürülmesi için bir asker taşıma gemisiyle İngiltere'ye gönderildi. Temmuz 1944'te İngiltere'deki bir hastanede iyileşirken, taburundaki yaralılardan Fransa'nın çitlerle çevrili arazisinde ağır kayıplar verdiklerini ve deneyimli muharebe subayı sıkıntısı çektiklerini öğrendi. Bacağındaki yaralanma nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderilmek yerine adamlarının yanına dönebilmek için hastanenin yakınında, kısa süre sonra Normandiya'ya gönderilecek 40 askerin eğitimini üstlendi. Onlarla birlikte bir asker taşıma gemisiyle yola çıktı.

25 Temmuz sabahı Normandiya'da askerleri muharebe görevleri için bıraktıktan sonra, Utah Plajı'ndan Fransa'daki Saint-Lô yakınlarında bulunan bölüğüne ve taburuna gitmek üzere otostopla yola çıktı. Bu sırada Normandiya'dan çıkış harekâtı (25–31 Temmuz 1944) başlamak üzereydi ve 9. Piyade Tümeni ilerlemenin ön safında yer alıyordu. Topallayan ve kendi yaptığı bir bastonu kullanan Urban, 2. Tabur'a ulaştığında birliğin saldırıya başlamasının ardından güçlü düşman direnişiyle karşılaştığını gördü. Alman makineli tüfekleri ve bir tanksavar topu birlikleri bulundukları siperlerde ve çukurlarda sıkıştırmıştı. Urban, adamların bu mevzilerde etkisiz hâle getirilmemesi için yeniden ilerlemelerini sağladı. 2. Tabur komuta noktasına atanan Kıdemli Başçavuş Earl G. Evans da Urban'ın eylemleriyle ilgili tavsiye yazısını hazırladı; 2. Tabur komutanı Max L. Wolf ise başka bir tepedeki komuta noktasından harekâtı izleyerek, Urban'ın yarma harekâtına öncülük etmesi ve çok sayıda hayat kurtarması nedeniyle Şeref Madalyası için aday gösterilmesini tavsiye etti. Urban daha sonra taburun icra subayı olarak görevlendirildi.

Urban, bir askerle birlikte yaralı hâlde sıkışıp kalan bir Sherman tankının sürücüsünü araç patlamadan hemen önce yanan tanktan çıkardı. Daha sonra hâlâ çalışır durumda olan başka bir Amerikan destek tankı buldu; ancak tankın topu kullanılamıyor, taret nişancısı ise yaralı bulunuyordu. Tank, başka bir tankı imha etmiş olan ve tepenin üzerinde konuşlanmış bir Alman makineli tüfeği ile tanksavar topunun çapraz ateşi nedeniyle ilerleyemiyordu.

Bir tank takımının teğmeni Urban'a tankın sürücüsünün hâlâ içeride olduğunu söyledi. Teğmen ve ardından tank takımının başçavuşu, tanka ve 12,7 mm makineli tüfeğinin bulunduğu tarete ulaşmaya çalışırken Alman ateşiyle öldü. Urban tankın yanında sürünerek ilerledi ve ateş altında tankın taretine ulaşarak makineli tüfeğin başına geçti. Tank sürücüsüne ilerlemesini emretti ve tank hareket ederken Alman mevzilerine ateş açtı. Tanksavar topu da Urban'ı hedef aldı ancak ona ve tanka isabet ettiremedi. 2. Tabur, Urban'ın öncülüğünde yeniden toplandı ve birleşik bir saldırıyla vadiye ilerledi.

Urban başka makineli tüfek mevzilerini de etkisiz hâle getirdi. 2. Tabur, Alman hatlarını yakın dövüş ve süngü çatışmalarıyla aştı ve çok sayıda Alman askeri teslim oldu.

Savaşın ardından Evans, bir Alman savaş esiri kampından serbest bırakıldı. 5 Temmuz 1945'te Pentagon'a Urban'ın eylemleri hakkında yazdığı mektupta, onun ilerlemesinin birliklerini de harekete geçirdiğini belirtti ve Urban'ın tankın üzerine çıkarak ateş altında görevini sürdürdüğünü anlattı.

2 Ağustos'ta Urban'ın göğsüne, kalbine kıl payı uzaklıktan geçen bir top mermisi parçası isabet etti. Urban yine hastaneye tahliye edilmeyi reddetti. 6 Ağustos'ta Wolf, Fransa'nın Cherbourg yakınlarında çatışmada öldürüldü ve yalnızca 24 yaşında olan Urban taburun komutasını devraldı. Urban, 15 Ağustos'ta bir kez daha şarapnel parçalarıyla yaralanmasına rağmen birliğinin başında kalmayı sürdürdü. 60. Piyade Alayı, 11–18 Haziran 1944 tarihleri arasındaki hizmetleri nedeniyle palmiyeli Fransız Croix de Guerre ile ödüllendirildi.

Belçika

Belçika'da 60. Piyade Tümeni askerleri bir Sherman "Rhino" tankının yanında.

2 Eylül 1944'te 60. Piyade Alayı'nın 2. Taburu, başka bir piyade tümenine bağlı bir alaya geçici olarak tahsis edildi. O sırada tabur komutanı olan Yüzbaşı Urban ve birliği, Philippeville, Belçika'nın yaklaşık 1,6 km uzağında mevzilendi. Urban burada tümen komutanı olan bir tuğgeneral ile görüştü ve ertesi sabah saldırıya geçme emri aldı.

Urban ve iki asker, yerleşimi keşfederek en az bir alay büyüklüğünde Alman kuvvetinin bulunduğunu tespit etti. Tek yaklaşım yolu, makineli tüfekler, tanklar ve uçaksavar toplarıyla savunuluyordu. 3 Eylül'de, talep ettiği topçu desteğinin ardından taburunu saldırıya geçiren Urban, ileri bir Alman makineli tüfek mevzisine iki el bombasıyla saldırırken boynundan vuruldu ve yaralanması gırtlağını kalıcı olarak işlevsiz hâle getirdi.

Askerlerinden biri Urban'a ulaşarak boynundaki iki yaraya hemen müdahale edip sardı. Ardından gelen başka bir askerle birlikte, çatışma sürerken onu başka bir Alman makineli tüfeğinin ateşi altında yaklaşık 90 metre sürükleyerek çamurlu bir hendeğe taşıdılar. 2. Tabur'un doktoru ve papazı olay yerine ulaştı. Doktor Urban'a kan plazması verdi ve trakeostomi yaptı. Urban'ın hayatta kalamayacağını düşünerek papaz ona son ayinlerini uyguladı. 4 Eylül'de savaş alanından taşınarak bir sahra hastanesinin çadırına götürüldü.

Urban, tedavisini sürdürmek üzere İngiltere'ye gönderilmeden önce birkaç hafta Fransa'daki bir sahra hastanesinde kaldı. 2 Ekim 1944'te binbaşılığa terfi etti. 9. Piyade Tümeni, 3–13 Eylül 1944 tarihleri arasındaki üstün hizmetleri nedeniyle Belçika tarafından Birlik Takdiri ile ödüllendirildi.

Almanya

Aralık ayında İskoçya'ya gitmek için izin alırken, bunun yerine Almanya'daki Camp Elsenborn'da bulunan 60. Piyade Alayı'nın 2. Taburu'na geri döndü. Urban, çatışmada öldüğünü düşünen askerleri tarafından sevinçle karşılandı. Konuşamamasına rağmen, yazılı olarak muharebe görevi talebinde bulundu. Talebi, Elsenborn'daki 60. Piyade Alayı komutanı tarafından sağlık gerekçeleriyle reddedildi. Tabur Elsenborn'dan ayrılana kadar 2. Tabur'da kalmasına izin verildi ve ardından İngiltere'ye döndü.

Ekim 1945'ten itibaren Liberty Magazine dergisinin Veterans' View Bulletin adlı yayınında Ekim 1947'ye kadar önce kadrolu yazar, daha sonra editör olarak görev yaptı; Şubat 1946'da ABD Kara Kuvvetleri'nden sağlık gerekçesiyle emekliye ayrıldı. Bu dönemde yarbay rütbesine terfi etti ve yasal adını Matty Urbanowitz'den Matt Urban'a değiştirdi.

Sonraki yılları

Urban, 1949'da Port Huron, Michigan kentinde rekreasyon müdürü oldu. 1956'da Monroe, Michigan toplum merkezinde aynı görevi üstlendi ve 1972'ye kadar burada kaldı. Bu dönemde basketbol, beyzbol ve Amerikan futbolu programlarında antrenörlük yaptı. Ayrıca daha sonra ulusal Golden Gloves şampiyonu olan birçok gence boks eğitimi verdi ve Michigan Olimpiyat Boks Komitesi başkanlığına getirildi. Ardından, Chicago Olimpiyat Komitesi bünyesinde, o dönemde hâlâ Cassius Clay adıyla tanınan Muhammad Ali'ye San Francisco'daki Olimpiyat seçmelerinde eşlik eden üç antrenörden biri oldu.

1972'de Holland, Michigan'a geçen Urban, 1989'a kadar Rekreasyon Departmanı'nı yönetti. Bu yıllarda dezavantajlı çocuklar için bir kamp düzenleyip yönetti; Erkek Çocuklar Kulübü yöneticiliği ve Yavru İzci liderliği yaptı. Ayrıca Kızılhaç, Amatör Softbol Birliği ve Amerika İzcileri gibi kuruluşlarda başkan, yönetim kurulu üyesi ve komite üyesi olarak görev aldı. Softbol Şöhretler Holü'ne alındı.

1989'da emekli olan Urban, aynı yıl The Matt Urban Story, Life And World War II Experiences adlı otobiyografisini kendi imkânlarıyla yayımladı. 1990'da kitap, The Hero-We Nearly Forgot, The Matt Urban Story adıyla yeniden yayımlandı.

ABD Başkanı Jimmy Carter, 19 Temmuz 1980'de Albay Urban'a Şeref Madalyası'nı takdim ederken

Şeref Madalyası

1979'un başlarında, uzun süredir kişisel olarak tanıdığı Urban'ın durumuyla ilgilenen Michigan bölgesindeki Disabled American Veterans (DAV) adlı kuruluşun hizmet temsilcilerinden biri, ABD Kara Kuvvetleri karargâhına Urban'ın Şeref Madalyası için daha önce yapılan başvuruyu sormak üzere resmî bir başvuru gönderdi. Yanlış dosyalanmış olan başvuru bulundu ve Urban'ın Fransa'daki tabur komutanı Binbaşı Max L. Wolf'un, 6 Ağustos 1944'te çatışmada öldürülmesinden kısa süre önce Urban için Şeref Madalyası adaylığı başlattığı ve bunun Kıdemli Başçavuş Earl Evans tarafından üst makamlara iletildiği ortaya çıktı. Bunun üzerine ABD Kara Kuvvetleri, Urban'a Şeref Madalyası verilmesi için gerekli adaylık sürecini tamamladı. 1980'de, Başkanın talimatıyla Kara Kuvvetleri Bakanlığı, Amerika Birleşik Devletleri Kongresi adına Matt Urban'a Şeref Madalyası verdi.

Urban'ın Arlington Ulusal Mezarlığı'ndaki mezarı

10 Temmuz 1980'de Urban'a Beyaz Saray tarafından Şeref Madalyası'na layık görüldüğü bildirildi; ertesi gün ise madalya töreninin 19 Temmuz'da yapılacağı kendisine iletildi. 18 Temmuz'da Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı Edward C. Meyer, Pentagon'daki bir tören sırasında Urban'a Legion of Merit, Bronz Yıldız Madalyası (V cihazı ve ikinci meşe yaprağı kümesiyle) ve yedinci Mor Kalp madalyasını (altıncı meşe yaprağı kümesiyle) takdim etti. Aynı gün Fransa'nın Washington Büyükelçiliği'nde düzenlenen törende, ABD'deki Fransa büyükelçisi François Lefebvre de Labouaye tarafından Bronz Yıldızlı Croix de Guerre ile ödüllendirildi. Bu ödüle ilişkin ve daha önce Urban'a şahsen takdim edilmemiş olan belge, Haziran 1944'te General Charles de Gaulle tarafından imzalanmıştı.

19 Temmuz'da Başkan Jimmy Carter, birkaç yüz davetlinin ve Urban ile birlikte muharebelerde görev yapmış 9. Piyade Tümeni gazilerinin de bulunduğu törende Şeref Madalyası'nı Urban'a takdim etti.

Ölümü

Urban, 4 Mart 1995'te 75 yaşında Holland, Michigan'da öldü. Ölüm nedeninin, savaş yaralanmalarıyla ilişkilendirilen akciğer sönmesi olduğu bildirildi. Arlington Ulusal Mezarlığı'na, Arlington, Virginia'da defnedildi.

Askerî ödüller ve nişanlar

Urban'ın askerî ödülleri arasında muharebedeki hizmetleri nedeniyle verilen on dört bireysel nişan bulunmaktadır: Şeref Madalyası, iki Gümüş Yıldız, Liyakat Lejyonu, üç Bronz Yıldız Madalyası (ikisi kahramanlık nedeniyle) ve yedi Mor Kalp. Urban aşağıdaki askerî nişan ve ödüllere layık görülmüştür:

Piyade Muharebe Rozeti
Şeref Madalyası Gümüş Yıldız
bronz meşe yaprağı kümesi ile
Liyakat Lejyonu Bronz Yıldız Madalyası
Cesaret aygıtı ve iki bronz meşe yaprağı kümesi ile
Mor Kalp
gümüş ve bronz meşe yaprağı kümeleri ile
Amerikan Savunma Hizmet Madalyası Amerikan Harekâtı Madalyası Avrupa-Afrika-Orta Doğu Harekâtı Madalyası
3⁄16 inçlik gümüş yıldız ve bir 3⁄16 inçlik bronz yıldız ile
II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası Croix de Guerre
yıldız ile
(Fransa)
Croix de Guerre
palmiye ile
(Birim nişanı – amblem verilmemiştir)
(Fransa)
Başkanlık Birlik Takdiri

Şeref Madalyası atıf metni

Urban'ın Şeref Madalyası atıf metni şöyledir:

Rütbe ve birlik: Yarbay (o sırada yüzbaşı), 2. Tabur, 60. Piyade Alayı, 9. Piyade Tümeni

Yer ve tarih: Renouf, Fransa, 14 Temmuz – 3 Eylül 1944

Hizmete giriş yeri: Fort Bragg, Kuzey Karolina, 2 Temmuz 1941

Doğum tarihi ve yeri: 25 Ağustos 1919, Buffalo, New York

Genel Emir No.: 10, 18 Eylül 1980


The President of the United States in the name of The Congress takes pleasure in presenting the MEDAL OF HONOR to

LIEUTENANT COLONEL MATT URBAN, RETIRED

UNITED STATES ARMY

CITATION:

For conspicuous gallantry and intrepidity at risk of life above and beyond the call of duty: Lieutenant Colonel (then Captain) Matt Urban, 112-22-2414, United States Army, distinguished himself by a series of bold, heroic actions, exemplified by singularly outstanding combat leadership, personal bravery, and tenacious devotion to duty, during the period 14 June to 3 September 1944 while assigned to the 2nd Battalion, 60th Infantry Regiment, 9th Infantry Division. On 14 June, Captain Urban's company, attacking at Renouf, France, encountered heavy enemy small arms and tank fire. The enemy tanks were unmercifully raking his unit's positions and inflicting heavy casualties. Captain Urban, realizing that his company was in imminent danger of being decimated, armed himself with a bazooka. He worked his way with an ammo carrier through hedgerows, under a continuing barrage of fire, to a point near the tanks. He brazenly exposed himself to the enemy fire and, firing the bazooka, destroyed both tanks. Responding to Captain Urban's action, his company moved forward and routed the enemy. Later that same day, still in the attack near Orglandes, Captain Urban was wounded in the leg by direct fire from a 37mm tank-gun. He refused evacuation and continued to lead his company until they moved into defensive positions for the night. At 0500 hours the next day, Captain Urban, though badly wounded, directed his company in another attack. One hour later he was again wounded. Suffering from two wounds, one serious, he was evacuated to England.

In mid-July, while recovering from his wounds, he learned of his unit's severe losses in the hedgerows of Normandy. Realizing his unit's need for battle-tested leaders, he voluntarily left the hospital and hitchhiked his way back to his unit near St. Lo, France. Arriving at the 2d Battalion Command Post at 1130 hours, 25 July, he found that his unit had jumped-off at 1100 hours in the first attack of "Operation Cobra". Still limping from his leg wound, Captain Urban made his way forward to retake command of his company. He found his company held up by strong enemy opposition. Two supporting tanks had been destroyed and another, intact but with no tank commander or gunner, was not moving. He located a lieutenant in charge of the support tanks and directed a plan of attack to eliminate the enemy strong-point. The lieutenant and a sergeant were immediately killed by the heavy enemy fire when they tried to mount the tank. Captain Urban, though physically hampered by his leg wound and knowing quick action had to be taken, dashed through the scathing fire and mounted the tank. With enemy bullets ricocheting from the tank, Captain Urban ordered the tank forward and, completely exposed to the enemy fire, manned the machine gun and placed devastating fire on the enemy. His action, in the face of enemy fire, galvanized the battalion into action and they attacked and destroyed the enemy position. On 2 August, Captain Urban was wounded in the chest by shell fragments and, disregarding the recommendation of the Battalion Surgeon, again refused evacuation. On 6 August, Captain Urban became the commander of the 2d Battalion. On 15 August, he was again wounded but remained with his unit.

On 3 September, the 2d Battalion was given the mission of establishing a crossing-point on the Meuse River near Heer, Belgium. The enemy planned to stop the advance of the allied Army by concentrating heavy forces at the Meuse. The 2d Battalion, attacking toward the crossing-point, encountered fierce enemy artillery, small arms and mortar fire which stopped the attack. Captain Urban quickly moved from his command post to the lead position of the battalion. Reorganizing the attacking elements, he personally led a charge toward the enemy's strong-point. As the charge moved across the open terrain, Captain Urban was seriously wounded in the neck. Although unable to talk above a whisper from the paralyzing neck wound, and in danger of losing his life, he refused to be evacuated until the enemy was routed and his battalion had secured the crossing-point on the Meuse River. Captain Urban's personal leadership, limitless bravery, and repeated extraordinary exposure to enemy fire served as an inspiration to his entire battalion. His valorous and intrepid actions reflect the utmost credit on him and uphold the noble traditions of the United States Army.

— Jimmy Carter

Türkçe çevirisi

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı, Kongre adına, ŞEREF MADALYASI'nı emekli Yarbay Matt Urban'a takdim etmekten onur duyar.

ATIF:

Görev gereğinin ötesinde, hayatını tehlikeye atarak gösterdiği göze çarpan kahramanlık ve cesaret nedeniyle:

Yarbay (o tarihte Yüzbaşı) Matt Urban, 112-22-2414, Amerika Birleşik Devletleri Ordusu, 9. Piyade Tümeni'nin 60. Piyade Alayı 2. Taburu'nda görev yaptığı 14 Haziran-3 Eylül 1944 tarihleri arasında, olağanüstü muharebe liderliği, kişisel cesareti ve göreve sarsılmaz bağlılığıyla kendini gösteren bir dizi gözü pek ve kahramanca eylemle üstün başarı göstermiştir.

14 Haziran'da Yüzbaşı Urban'ın bölüğü, Fransa'nın Renouf kentinde taarruz ederken yoğun düşman hafif silah ve tank ateşiyle karşılaştı. Düşman tankları birliklerinin mevzilerini acımasızca tarıyor ve ağır kayıplar verdiyordu. Bölüğünün yok edilme tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu fark eden Yüzbaşı Urban, bir bazuka aldı. Sürekli devam eden yoğun ateş altında, bir mühimmat taşıyıcısıyla birlikte çitlerle çevrili araziden ilerleyerek tankların yakınına ulaştı. Kendini pervasızca düşman ateşine açık bırakarak bazukasıyla ateş etti ve her iki tankı da imha etti. Yüzbaşı Urban'ın bu hareketinin ardından bölüğü ileri atılarak düşmanı bozguna uğrattı.

Aynı günün ilerleyen saatlerinde, Orglandes yakınlarında taarruza devam ederken Yüzbaşı Urban, 37 mm'lik bir tank topunun doğrudan ateşi sonucu bacağından yaralandı. Tahliye edilmeyi reddetti ve bölüğü gece için savunma mevzilerine geçene kadar komutayı sürdürdü. Ertesi gün saat 05.00'te, ağır yaralı olmasına rağmen Yüzbaşı Urban bölüğünü yeni bir taarruzda yönetti. Bir saat sonra yeniden yaralandı. Biri ağır olmak üzere iki yara almış olduğundan İngiltere'ye tahliye edildi.

Temmuz ortalarında, yaralarından iyileşmekteyken Normandiya'nın çitlerle çevrili arazilerindeki ağır birlik kayıplarını öğrendi. Birliğinin muharebe deneyimi olan liderlere ihtiyacı olduğunu fark ederek hastaneden gönüllü olarak ayrıldı ve otostop yaparak Fransa'nın Saint-Lô yakınlarındaki birliğine döndü. 25 Temmuz saat 11.30'da 2. Tabur komuta merkezine ulaştığında, birliğinin saat 11.00'de Cobra Harekâtı'nın ilk taarruzuna başladığını gördü. Bacağındaki yara nedeniyle hâlâ topallayan Yüzbaşı Urban, bölüğünün komutasını yeniden almak üzere ileri hatta ilerledi. Bölüğünün güçlü düşman direnişi nedeniyle durdurulduğunu gördü. Destek veren iki tank imha edilmiş, bir diğer tank ise sağlam olmasına rağmen tank komutanı ve nişancısı bulunmadığından hareketsiz durumdaydı.

Destek tanklarından sorumlu bir teğmen buldu ve düşmanın güçlü mevziini ortadan kaldırmak üzere bir taarruz planı oluşturdu. Teğmen ve bir çavuş tanka binmeye çalıştıkları sırada yoğun düşman ateşi altında hemen öldürüldü. Bacağındaki yarası nedeniyle fiziksel olarak zorlanmasına ve hızla harekete geçilmesi gerektiğini bilmesine rağmen Yüzbaşı Urban, şiddetli ateşin içinden koşarak tanka çıktı. Düşman mermileri tanktan sekip dururken Yüzbaşı Urban tankın ilerlemesini emretti ve kendini tamamen düşman ateşine açık bırakarak makineli tüfeği kullandı ve düşmana yıkıcı bir ateş açtı. Düşman ateşi karşısındaki bu hareketi taburu harekete geçirdi; tabur taarruz ederek düşman mevziini imha etti.

2 Ağustos'ta Yüzbaşı Urban göğsünden top mermisi parçalarıyla yaralandı ve Tabur Cerrahının tavsiyesine rağmen yine tahliye edilmeyi reddetti. 6 Ağustos'ta Yüzbaşı Urban 2. Tabur'un komutanı oldu. 15 Ağustos'ta yeniden yaralandı ancak birliğinden ayrılmadı.

3 Eylül'de 2. Tabur'a Belçika'nın Heer kenti yakınlarında Meuse Nehri üzerinde bir geçiş noktası oluşturma görevi verildi. Düşman, Müttefik ordusunun ilerleyişini durdurmak amacıyla Meuse'de büyük kuvvetler toplayarak ilerlemeyi engellemeyi planlıyordu. Geçiş noktasına doğru taarruz eden 2. Tabur, yoğun düşman topçu, hafif silah ve havan ateşiyle karşılaştı ve taarruz durduruldu.

Yüzbaşı Urban hızla komuta merkezinden taburun ön hattındaki mevziye geçti. Taarruz eden unsurları yeniden düzenledikten sonra düşmanın güçlü mevzisine doğru hücumu bizzat yönetti. Hücum açık arazide ilerlerken Yüzbaşı Urban boynundan ağır şekilde yaralandı. Boynundaki felç edici yara nedeniyle fısıltıdan daha yüksek sesle konuşamamasına ve hayatının tehlikede olmasına rağmen, düşman bozguna uğratılıp taburu Meuse Nehri üzerindeki geçiş noktasını güvence altına alana kadar tahliye edilmeyi reddetti.

Yüzbaşı Urban'ın kişisel liderliği, sınırsız cesareti ve kendisini defalarca olağanüstü biçimde düşman ateşine maruz bırakması, bütün taburu için ilham kaynağı oldu. Onun yiğit ve gözü pek eylemleri, kendisine en büyük itibarı kazandırmakta, Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'nun soylu geleneklerini yaşatmaktadır.

— Jimmy Carter

Kişisel ödüller ve onurlar

Urban'ın kişisel ödülleri ve onurları arasında şunlar bulunmaktadır:

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ↑ "'The Ghost' is the most decorated infantry officer you've never heard of". Wearethemighty.com. 28 Aralık 2016. Erişim tarihi: 25 Ocak 2017.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 Urban, Matt; Conrad, Charles (1989). The Matt Urban Story, Life And World War II Experiences, By Lieutenant Colonel Matt Urban, Our Most Combat Decorated Soldier, 1989. Matt Urban Story Incorporated. ISBN 978-0-9624621-0-8.
  3. ↑ Cornell Alumni News issues, 1939–1941, "Matty L. Urbanowitz, 41"; December 15, 1943, Vol. 46, #12, p. 233, "Captain Matty L. Urbanowitz", two Silver Stars.
  4. ↑ US Army Silver Star index, 1943, WWII; two Silver Stars, Urbanowitz, Matty L.
  5. 1 2 "Award of the Medal of Honor to Lieutenant Matt Urban" (PDF). Army Publishing Directorate. Department of the Army. 18 Eylül 1980. Erişim tarihi: 24 Ekim 2017.
  6. ↑ "The Official Website of Arlington Cemetery – Funeral Information | Order Headstone". 4 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2014. Arlington National Cemetery (Official Website), government headstone information
  7. ↑ 2013-04-24 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Arlington National Cemetery (Official Website), Find a Gravesite
  8. ↑ 60th Infantry Regiment (United States) (İngilizce), 11 Temmuz 202630 Eylül 2026
  9. ↑ "9th Infantry Division Unit History". lonesentry.com.
  10. ↑ Military Times, Hall of Valor, Matt Urban (Urbanowicz); Note: Matty Urbanowitz is the name on his citations except for Medal of Honor.
  11. 1 2 Cichon, Steve (4 Temmuz 2014). "July 4, 1979: Matt Urban to finally get Medal of Honor". Buffalo News.
  12. ↑ www.9thinfantrydivision.net
  13. ↑ "Medal of Honor Recipients - World War II (T-Z)". www.history.army.mil. Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  14. ↑ "The Octofoil, July–August 1980" (PDF). 17 Ocak 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2018.
  15. ↑ "Phi Gamma Delta in World War II". Phigam.org. Erişim tarihi: 25 Ocak 2017.
  16. ↑ "Medal of Honor Recipients – World War II (T–Z)". Medal of Honor Citations.
  17. 1 2 DA GO 43, 19 Aralık 1950: 60. Piyade Alayı, 9. Piyade Tümeni: 22 Temmuz 1946 tarihli Fransız Kararı No. 267'de verilen Palmiye Dallı Savaş Haçı, 11-18 Haziran 1944 dönemi için verilen özellikleriyle birlikte yazı.
  18. ↑ Hubbell, John G. (December 1981). The Hero We Nearly Forgot. Reader's Digest. s. 129.
  19. ↑ DA GO 43, 1950: 9th Infantry Division: Cited in the Order of the Day of the Belgian Army by Decree No. 1391, 20 November 1945, with citation for the period 3–13 September 1944
  20. 1 2 "San Bernardino Sun 20 July 1980 — California Digital Newspaper Collection". cdnc.ucr.edu (İngilizce). Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  21. ↑ Carter, Jimmy (19 Temmuz 1980). "Congressional Medal of Honor Remarks on Presenting the Medal to Lt. Col. Matt Urban, U.S. Army, Retired." American Presidency Project.
  22. ↑ "Army Cemeteries Explorer". ancexplorer.army.mil. Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  23. ↑ "Matt Urban". www.arlingtoncemetery.mil (İngilizce). Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  24. ↑ Tanber, George (30 Mayıs 2005). "Who Has Mode Medals". Toledo Blade.
  25. ↑ Ordu kayıtları ile Urban'ın otobiyografisi arasında bir tutarsızlık bulunmaktadır. Ordu bu madalyayı Bronz Yıldızlı Croix de Guerre olarak kaydederken, Urban bunun Gümüş-Yaldızlı Yıldızlı Croix de Guerre olduğunu belirtmektedir. Burada Silver-Gilt Star için “Gümüş-Yaldızlı Yıldız” ifadesini kullandım; “gümüş yaldızlı yıldız” da denebilir.
  26. ↑ "DA GO 43, 1950: French Croix de guerre with Palm, awarded to the 60th Infantry Regiment, 9th Infantry Division under Decision No. 267, 22 July 1946, with citation for the period 11–18 June 1944" (PDF).
  27. ↑ "Department of the Army Pamphlet 672-1" (PDF).
  28. ↑ "60th Infantry Regiment Honors, 60th Infantry Regiment. French Croix de Guerre with Palm, World War II, Cotentin Peninsula".
  29. http://www.history.army.mil/html/moh/wwII-t-z.html
    1. ↑ http://www.history.army.mil/html/moh/wwII-t-z.html
  30. ↑ General Orders No. 10, 18 September 1980, Citation (Official Copy)
  31. ↑ "Amateur Softball Association of America (ASA)". www.asasoftball.com. Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  32. ↑ "Lt. Col. Matt "The Ghost" Urban | Veterans Service Agency". 26 Aralık 2013.
  33. ↑ "PLAV Lt. Col. Matt Urban Post #164". plavpost164.blogspot.com. Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  34. ↑ "LT. Col Matt "The Ghost" Urban". Buffalo Veterans Boxers Association (İngilizce). Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  35. ↑ Schor, State Representative Andy (6 Ocak 2015). "House of Representatives Week in Review: December 15th - December 19th". Schor Report. Erişim tarihi: 1 Ekim 2026.
  36. ↑ "Ordo Honoris Recipients by Chapter".
  37. ↑ "The Fort Jackson Leader, April 6, 2017" (PDF).

Dış bağlantılar