Masume Alinejad-Kumi veya bilinen adıyla Mesih Alinejad (Farsça: مسیح علینژاد; d. 11 Eylül 1976) İranlı-Amerikalı gazeteci, yazar ve kadın hakları aktivistidir. Alinejad şu anda VOA Farsça Servisi'nde sunucu/yapımcı, Radio Farda'da muhabir, Manoto televizyonuna ve IranWire'a katkıda bulunan bir editör olarak çalışmaktadır.
Günümüzde New York'ta sürgünde bulunan Alinejad, İran'daki insan haklarının, özellikle de kadın haklarının kötüye giden durumunun eleştirisine odaklanmaktadır. Kendisi, 2015 Cenevre İnsan Hakları ve Demokrasi Zirvesi kadın hakları ödülü, Mehdi Semsar Vakfı'ndan Ümid Gazetecilik Ödülü ve "Övgüye Değer" AIB Medya Mükemmellik Ödülü de dahil olmak üzere birçok ödül kazanmıştır.
Alinejad, 2019 yılında İran hükûmetine kendisine ve ailesine yönelik taciz nedeniyle ABD federal mahkemesinde dava açtı. 2018'de, İran'da büyüdüğü yıllardaki deneyimlerini ele aldığı "Saçımdaki Rüzgar" adlı bir kitap yayınladı. Kitabında, kızların "başlarını eğmek, mümkün olduğunca göze çarpmamak ve uysal olmaları için yetiştirildiklerini" yazdı. 2021'de ABD savcıları dört İranlı istihbarat yetkilisini İran hükûmetini eleştiren bir kişiyi kaçırmayı planlamakla suçladı. Mesih o kişinin kendisi olduğuna inansa da hedefin adı verilmemiştir.
İran'daki erken yaşamı ve gazetecilik kariyeri
Mesih Alinejad, 11 Eylül 1976 tarihinde Masume Alinejad adıyla dünyaya geldi. Ancak kendisi "Mesih" (Farsça'da "meshedilmiş" veya "Mesih" anlamına gelir) adını kullanır.
Alinejad, anılarında gazeteciliğe başlamasında Mercan Şeyhülislami'nin kendisine yardımcı olduğunu yazmıştır. Gazetecilik kariyerine 2001 yılında yerel günlük gazete Hambastegi'de başlamış, daha sonra İran İşçi Haber Ajansı'nda (ILNA) çalışmıştır. Ayrıca Şark, Bahar, Vekayi-i İttifakiye, Hem-Mihan ve İtimad gibi yayın organlarında da yazıları yayımlanmıştır. Altıncı ve yedinci dönem İran parlamentosu sırasında parlamento muhabiri olarak görev yapmıştır. 2005 yılında, görevli bakanların maaş kesintisine gittiklerini iddia etmelerine karşın, dinî görevlerden Nevruz kutlamalarına kadar çeşitli gerekçelerle yüksek miktarda “ikramiye” aldıklarını öne süren eleştirel bir makale kaleme almıştır. Söz konusu makale tartışmalara yol açmış ve parlamento muhabirliği görevinden uzaklaştırılmasıyla sonuçlanmıştır.
2008 yılında Alinejad, İtimad gazetesinde yayımlanan “Yunusların Şarkısı” adlı eleştirel yazısında, İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad'ın destekçilerini yiyecek dilenen aç yunuslara benzetmiştir. Ahmedinejad'ın bazı destekçileri bu ifadeleri hakaret olarak değerlendirmiş; bunun üzerine gazetenin yöneticisi olan siyasetçi ve din adamı Mehdi Kerrubi kamuoyundan özür dilemiştir.
2009 yazında, Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunduğu sırada Alinejad, dönemin ABD Başkanı Barack Obama ile röportaj yapmaya çalışmış; ancak geçici vizesi bu gerekçeyle verilmiş olmasına rağmen röportaj talebi reddedilmiştir. Vizesinin süresinin dolmasının ardından Birleşik Krallık'a dönmek zorunda kalmıştır. ABD'de bulunduğu süre boyunca İran hükûmeti karşıtı bazı protestolara katılmış ve San Francisco'da yaptığı bir konuşmada İranlı yetkililere hitaben “Otuz yıldır biz titredik, şimdi titreme sırası sizde” ifadelerini kullanmıştır. Amerika'nın Sesi (VOA) ile yaptığı röportaj, “Temiz Havanın Fırtınası” adlı video kayıtlarından bölümlerle birlikte yayımlanmıştır. 2010 yılında bir grup İranlı yazar ve entelektüelle birlikte “İranNeda” (İran'ın Nidası) vakfını kurmuştur. Alinejad, Oxford Brookes Üniversitesi İletişim Çalışmaları bölümünden mezun olmuştur.
Kariyeri
İran hükûmetine muhalefeti
2014 yılında Mesih Alinejad, İranlı kadınları tesettürsüz fotoğraflarını paylaşmaya davet eden Benim Gizli Özgürlüğüm (My Stealthy Freedom; ayrıca İranlı Kadınların Gizli Özgürlükleri adıyla da bilinir) adlı Facebook sayfasını başlattı. Sayfa kısa sürede uluslararası ilgi gördü ve yüz binlerce beğeni topladı. 2015 yılında Cenevre İnsan Hakları ve Demokrasi Zirvesi tarafından, “sesi olmayanlara ses verdiği ve İranlı kadınların temel insan hakları, özgürlük ve eşitlik mücadelesine destek için insanlığın vicdanını harekete geçirdiği” gerekçesiyle kadın hakları ödülüne layık görüldü.
13 Haziran 2022'de, İran hükûmeti tarafından baskı altına alınan İran halkını korkusuzca savunduğu gerekçesiyle Amerikan Yahudi Komitesi tarafından verilen “Ahlaki Cesaret Ödülü”nü aldı.
Alinejad, tesettüre ilke olarak karşı olmadığını, ancak bunun kişisel tercih meselesi olması gerektiğini ifade etmiştir. İran'da kamusal alanda başörtüsüz görünen kadınlar gözaltına alınma, hapis cezasına çarptırılma ve para cezası alma riskiyle karşı karşıya kalmaktadır.
Gazetecilik
Mesih Alinejad kitabında, “Hambastegi gazetesinin siyaset departmanı başkanı Mercan Şeyhülislami beni himayesine almayı kabul etti” diye yazmıştır. 2015 yılından itibaren Alinejad, Amerika'nın Sesi Farsça Servisi için yayımlanan ve haftalık 15 dakikalık bir ana haber programı olan Tablet'in sunuculuğunu yapmaktadır. Basın açıklamasına göre program, İran içerisinden elde edilen özgün videolar aracılığıyla sıradan vatandaşların profillerini sunmakta ve ortak temalar üzerine yapılan kısa röportajlarla onları Amerikalılarla buluşturarak benzer ve farklı deneyimleri ortaya koymaktadır. Program ayrıca, uluslararası kadın hakları hareketi ile Washington-Tahran ilişkileri gibi meselelerin gelişimini takip eden haftalık bir “zaman çizelgesi raporu” da içermektedir.
Temmuz 2019'da İranlı yetkililer, Alinejad'a video gönderen kişilerin 10 yıla kadar hapis cezasıyla karşı karşıya kalabileceği konusunda kamuoyunu uyarmıştır. Tahran Devrim Mahkemesi Başkanı Musa Ghazanfarabadi, Fars Haber Ajansı'na yaptığı açıklamada, protesto videolarını Alinejad ile paylaşan kişilerin, “devlet düşmanıyla iş birliği yapma” yasaları kapsamında on yıla kadar hapis cezasına çarptırılabileceğini belirtmiştir.
Zorunlu tesettüre karşı kampanya
Mesih Alinejad, kadınların ev dışında başörtüsü takmamasını yasa dışı hâle getiren İran İslam Cumhuriyeti yasalarını eleştirmiştir. Bununla birlikte Alinejad, daha geniş bir bağlamda, geçmiş on yıllarda İran'da ve Müslüman çoğunluklu birçok ülkede başörtüsünün ne zorunlu ne de yaygın olduğuna dikkat çekerek, mevcut tarihsel ve siyasal koşullar içinde zorunlu tesettürü “baskının en görünür sembolü” olarak nitelendirmiştir. Alinejad'ın yarattığı etki kilometrelerce ötedeki vatanı İran'da da hissedilmiştir. Gazeteci Kim Ghattas, Alinejad'ı Brooklyn'de ikamet etmesine karşın İran'daki zorunlu başörtüsü karşıtı kampanyaya “öncülük eden” kişi olarak tanımlamıştır.
2012 ile 2019 yılları arasında Alinejad, İran'daki zorunlu başörtüsü karşıtı hareketi harekete geçirmek amacıyla #WhiteWednesdays (Beyaz Çarşambalar), #MyCameraIsMyWeapon (Kameram silahımdır), #MyPenIsMyWeapon (Kalemim silahımdır) ve #MenWithHijab (Tesettürlü Erkekler) gibi çeşitli kampanyalar oluşturmuş ve desteklemiştir.
Bazı feministler, İslami örtünün Müslüman çoğunluklu toplumlarda kadınların baskı altına alınmasının en görünür örneği olduğunu savunarak Alinejad'ın kampanyasını desteklemiştir. Buna karşılık postkolonyal feministler, kampanyayı Batı'daki eski “Oryantalist kültürel tahayyülü” yeniden üretmekle eleştirmiştir. Buna göre söz konusu tahayyül, Doğu'daki baskı altındaki kadınların Batılı idealleri benimseyerek kurtarılması gerektiği yönündeki klişelere dayanmaktadır. İslami feministler ise bu girişimin, İslam'ı kadın düşmanı bir din olarak tasvir eden Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yükselen İslamofobi dalgasını güçlendirdiğini ileri sürmüştür.
Alinejad, İslamofobi suçlamalarını reddederken, kendisini korkutanın dini yasalar (şeriat) olduğunu ve İslamofobinin başlıca nedeninin de aynı dini fanatizm olduğunu savunmuştur. Filistin kökenli Amerikalı aktivist Linda Sarsour ile CNN'de yaptığı bir tartışmada başörtüsü hakkında konuşan Alinejad, “İnsan haklarını ve kadın haklarını önemsiyorsanız, Orta Doğu'daki baskının en görünür sembolü olan aynı aracı kullanıp bunun [Amerika Birleşik Devletleri'nde] bir direniş işareti olduğunu söyleyemezsiniz” demiştir.
Mart 2019'da Christchurch cami saldırıları sonrasında Alinejad, Jacinda Ardern'i Müslüman kurbanlarla dayanışma ve saygı göstergesi olarak başörtüsü taktığı gerekçesiyle eleştirmiştir. Alinejad, “Müslüman kadınlar için birçok ülkede baskının en görünür sembollerinden birini dayanışma amacıyla kullanıyor olmanız beni üzdü ve kalbimi kırdı” ifadelerini kullanmıştır.
Satranç şampiyonası boykotu
2016 yılında Alinejad, Şubat 2017'de Tahran'da düzenlenmesi planlanan 2016 Kadınlar Dünya Satranç Şampiyonası'na karşı bir boykot kampanyası başlatmıştır. Kampanya, Gürcü-Amerikalı satranç oyuncusu Nazi Paikidze tarafından teşvik edilmiştir. İran vatandaşı olmayan Paikidze, İran'ın dini yasalarına göre kadın oyuncuların başörtüsü takmaya zorlanacağını belirterek Tahran'daki dünya şampiyonasına katılmayı reddetmiştir. Alinejad, Paikidze'ye destek vermiş ve Hint-Amerikalı Asra Nomani ile birlikte The Washington Post için ortak bir görüş yazısı kaleme almıştır.
ABD Dışişleri Bakanı ile görüşme
Mesih Alinejad, Şubat 2019'da ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo ile görüştü. ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcü Yardımcısı Robert Palladino, Pompeo'nun "Alinejad'a cesareti ve kararlılıkla sürdürdüğü çalışmaları nedeniyle teşekkür ettiğini" açıkladı. Alinejad ise görüşmenin 35 dakika sürdüğünü ve üç temel konuya dikkat çektiğini belirtti. Buna göre, birçok İranlının İslam Cumhuriyeti'nin sona ermesini istediğini ve muhalif seslerin duyulması gerektiğini ifade etti. Ayrıca uluslararası toplumun rejimin kırk yıllık insan hakları ihlallerine odaklanması gerektiğini savundu. Üçüncü olarak ise Trump yönetiminin seyahat yasağının rejimi değil, insan hakları aktivistlerini ve öğrencileri olumsuz etkilediğini dile getirdi.
Kadın, Yaşam, Özgürlük hareketi
Mahsa Amini protestoları sırasında uygulanan internet kesintisi ve ardından gerçekleştirilen bir siber saldırı, hareketin ilk liderliği olarak görülen “Ahd”ı (the Covenant) hedef aldı ve protestocuların yönsüz kalmasına yol açtı. Bunun ardından ülke dışında bulunan önde gelen aralarında İran Veliaht Prensi Rıza Pehlevi, futbolcu Ali Kerimi, diş hekimi Hamed İsmailiyon ve Alinejad'ın da bulunduğu İranlı muhalif isimler bir koalisyon oluşturdu. Grup, BBC ve Iran International gibi medya kuruluşları aracılığıyla mesajlarını yaygınlaştırarak hareketin liderliğini üstlendi.
27 Eylül 2022'de Alinejad, The Washington Post gazetesinde yayımlanan bir görüş yazısında, devam eden protestolar karşısında Batılı feministlerin sessizliğini eleştirdi. Alinejad, Batılı kadınların kendi ülkelerindeki 2017 Kadın Yürüyüşü gibi feminist hareketleri desteklemelerine rağmen, Afganistan ve İran gibi ülkelerdeki “erkek tiranların” dayattığı standartları kabul etmeye istekli göründüklerini ileri sürdü. Ardından 30 Eylül'de Real Time with Bill Maher programına katılarak protestolar hakkında konuştu. İranlı kadınlara yönelik uluslararası desteği değerlendirirken, “Sokaklara çıkan ilk grup Afganistanlı kadınlardı; buna inanabiliyor musunuz? Ülkeme gelip başörtüsü takan ve Taliban'a boyun eğen Batılı feministler ise sokağa çıkmadı” ifadelerini kullandı. Batılı feministlere yönelik eleştirilerini sürdürerek, onların hiçbir zaman şeriat hukuku altında yaşamadıklarını, ancak İranlı kadınların kendi deneyimlerini anlatmalarına dahi izin vermediklerini savundu. Ayrıca İslamofobi suçlamalarına değinerek, “Fobi irrasyoneldir; ancak benim korkum ve milyonlarca İranlı ve Afgan kadının korkusu gerçektir” dedi.
Hareketin “ele geçirildiği” veya “duygusallaştırıldığı” yönündeki endişelere, rağmen protestolar birkaç ay daha devam etti; ancak nihayetinde sona erdi. Birkaç hafta sonra koalisyon da dağıldı.
Alinejad, Haziran 2025'te İsrail'in İran'a yönelik başlattığı On iki gün savaşına ilişkin olarak, “Bir teröristin ortadan kaldırılması bir trajedi değil, onların yok ettiği masum yaşamlar için adalete doğru atılmış bir adımdır” açıklamasında bulundu.
Ocak 2026'da Alinejad, 2025-2026 İran protestolarına ilişkin bir oturumda İran sivil toplumunun temsilcisi sıfatıyla Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde konuşma yaptı. Konuşmasında, protestoculara yönelik devlet müdahalesi sırasında yaşamını yitirenleri andı ve uluslararası toplumun daha güçlü bir tepki vermesi çağrısında bulundu. Ayrıca “içi boş kınamalar” olarak nitelendirdiği tutumları eleştirdi.
Taciz ve tehditler
Aile üyelerinin tutuklanması ve taciz edilmesi
Uluslararası Af Örgütü'ne göre, İran güvenlik güçleri 23 Eylül 2019'da Alinejad'ın kadın hakları aktivizmine misilleme olarak üç aile üyesini tutukladı. Alinejad'ın kardeşi Alireza Alinejad-Ghomi Tahran'da gözaltına alınırken, eski eşi Max Lotfi'nin erkek ve kız kardeşleri olan Hadi ve Leyla Lotfi ise İran İstihbarat Bakanlığı görevlileri tarafından ülkenin kuzeyindeki Babol kentinde tutuklandı.
Alinejad'ın ebeveynleri, kardeşleri, geniş ailesi ile İran'ın kuzeyindeki köylerinde yaşamaya devam eden akraba ve yakınlarının, çeşitli dönemlerde taciz ve tehditlere maruz kaldığı; işlerini kaybetmekle tehdit edildikleri ve Alinejad'ı bir “aile buluşması” bahanesiyle komşu Türkiye'ye çekmeleri yönünde baskı gördükleri ileri sürülmüştür. İddiaya göre yetkililer, kendisiyle yalnızca “konuşmak” istediklerini belirtmiştir. Alinejad'ın kardeşi ise bunun bir tuzak olduğu konusunda kendisini uyardı. 2018 yılında Alinejad'ın kız kardeşi ve yeğeni, ailelerinin onun davranışlarından utanç duyduğunu ve ebeveynlerinin kendisini reddettiğini söylemeleri için ana akım bir televizyon programına çıkarıldı. Alinejad, bu açıklamaların yetkililerin baskısıyla yapıldığını ve bunun İran hükûmetinin muhalifleri itibarsızlaştırmak amacıyla sıkça başvurduğu yöntemlerden biri olduğunu belirtti.
Alinejad, iki hafta sonra The New York Times gazetesinde yayımlanan bir görüş yazısında, program yayınlanmadan önce annesinin kendisini arayarak ağladığını ve İran istihbaratının anne ve babasına programa katılmaları için baskı yaptığını yazdı. Ayrıca yerel cuma imamının da kamuoyu önünde ailesine çağrıda bulunarak iş birliği yapmalarını istediğini belirtti. Alinejad, annesinin bu baskılara rağmen programa katılmayı reddettiğini ve bunu kendisine gösterilmiş unutulmaz bir sadakat örneği olarak değerlendirdiğini ifade etti.
Programa katılmayı reddeden bir diğer aile üyesi olan kardeşi Alireza da, istihbarat görevlilerinin evine baskın düzenlemesinin ardından tutuklandı. Alinejad'ın aktardığına göre Alireza, iki küçük çocuğunun gözü önünde gözleri bağlanıp kelepçelendikten sonra evden götürüldü ve daha sonra sekiz yıl hapis cezasına çarptırıldı. ABD Bölge Yargıcı G. Michael Harvey, Alireza'nın Ağustos 2021'e kadar fiilen rehin tutulduğu ve gözaltı sürecinde işkence gördüğü sonucuna vardı.
Bu döneme gelindiğinde İran makamlarının Alinejad'a karşı yaklaşık on yıldır sistematik bir karalama kampanyası yürüttüğü ileri sürülmüştür. İddialara göre bazı fotoğraflar üzerinde oynama yapılarak onun cinsel açıdan kışkırtıcı davranışlarda bulunduğu izlenimi yaratılmaya çalışılmış ve bu görüntüler yaşlı babasına gösterilmiştir. Alinejad, 2013 yılında The Guardian gazetesine verdiği demeçte, bu kampanya nedeniyle babasının üç yıl boyunca kendisiyle konuşmadığını söyledi. İran devlet medyasında da Alinejad hakkında çok sayıda asılsız haber yayımlandığı belirtilmiştir. Bu haberlerde kendisinin Birleşik Krallık dış istihbarat servisi MI6 adına çalıştığı, doğrudan Kraliçe II. Elizabeth'e bağlı bir ajan olduğu, Batı ülkelerinde gazetecilik yapabilmek için istihbarat servisleri adına çalışmanın zorunlu olduğunu söylediği, uyuşturucu bağımlısı olduğu veya Londra metrosunda cinsel saldırıya uğradığı gibi iddialara yer verilmiştir.
Kaçırma girişimi iddiası
Temmuz 2021'de ABD Adalet Bakanlığı, dört İranlı istihbarat görevlisi ile onlara yardım ettiği belirtilen beşinci bir kişinin, İran yönetimini eleştiren ve New York'ta yaşayan bir gazeteciyi kaçırmayı planladığını ileri sürdü. İddianamede ayrıca Kanada ve Birleşik Krallık'ta yaşayan dört kişinin daha hedef alındığı belirtildi. ABD topraklarında kamuoyuna açıklanan ilk İran kaynaklı kaçırma planı olduğu değerlendirilen girişimin en az Haziran 2020'ye kadar uzandığı ifade edildi. Daha sonra hedef alınan kişinin Alinejad olduğu ortaya çıktı. ABD'li savcılara göre, dört İranlı hakkında adam kaçırma komplosu, yaptırım ihlalleri, banka ve elektronik dolandırıcılık ile kara para aklama suçlamaları yöneltildi.
Gazeteci Robin Wright, The New Yorker dergisinde yayımlanan değerlendirmesinde, ABD Adalet Bakanlığı'nın açıklamalarına dayanarak, şüphelilerin Alinejad'ın evinden Brooklyn kıyılarına uzanan güzergâhları belirlediğini, New York'tan deniz yoluyla tahliye amacıyla kullanılabilecek askerî tarzda sürat tekneleri sağlayan hizmetleri araştırdığını ve New York ile İran'ın yakın müttefiklerinden Venezuela arasındaki deniz ulaşımını incelediğini yazdı. Wright'a göre iddianamede adı geçen İranlı istihbarat görevlilerinden Kiya Sadeghi, özel dedektiflere gönderdiği ayrıntılı bir e-postada Alinejad'ın posta kutusundaki zarfların dahi fotoğraflanmasını istemişti.
ABD Federal Soruşturma Bürosu (FBI), söz konusu planın engellendiğini açıkladı. New York FBI Ofisi Başkanı William Sweeney, operasyonla ilgili olarak “Biz görev başındayken buna izin verilmeyecek” açıklamasında bulundu. Alinejad ise FBI'a teşekkür ederek hedef alınan kişinin kendisi olduğunu doğruladı ve İran İslam Cumhuriyeti İstihbarat Bakanlığı'nın kendisini kaçırma planının başarısızlığa uğratıldığını söyledi.
Suikast girişimleri ve mahkûmiyetler
28 Temmuz 2022'de Halid Mehdiyev adlı bir kişi, Brooklyn'deki Alinejad'ın ikametgâhına gelerek pencerelerden içeri baktı ve ön kapıyı açmaya çalıştı. Aynı gün daha sonra New York Şehri Polisi tarafından gerçekleştirilen bir trafik kontrolü sırasında durduruldu. Ehliyetinin askıya alınmış olduğu tespit edilen Mehdiyev, ehliyetsiz araç kullanmaktan gözaltına alındı. Polis, aracında seri numarası silinmiş bir AK-47 tipi saldırı tüfeğinin bulunduğu bir valiz ele geçirdi. Çin merkezli Norinco tarafından üretilen tüfeğin namlusunda ateşe hazır bir fişek bulunduğu, ayrıca takılı bir şarjör, ikinci bir şarjör ve yaklaşık 66 mermi taşıdığı bildirildi.
Yonkers'ta yaşadığı belirtilen Mehdiyev, Miranda haklarından feragat ederek polisle görüştü ve bölgede bir daire aradığını söyledi. Ayrıca kendisine yöneltilen bir soru olmaksızın silahtan haberdar olmadığını ve valizin kendisine ait olmadığını iddia etti. Mehdiyev, 11 Ağustos 2022'de seri numarası silinmiş bir ateşli silah bulundurma suçlamasıyla resmen itham edildi.[67] Alinejad, The Wall Street Journal gazetesinde yayımlanan bir görüş yazısında, bir FBI özel ajanının kendisine “Bu kez amaçları seni öldürmekti” dediğini aktardı.[68] ABD Adalet Bakanlığı, 27 Ocak 2023'te Mehdiyev ile birlikte iki kişinin daha Alinejad'a yönelik bir suikast planına katıldıkları iddiasıyla suçlandığını duyurdu.
2023 yılında Nilüfer Bahadorifar, İran istihbaratıyla bağlantılı kişilere mali destek sağlamak ve yaptırımları kasten ihlal etmek suçlarından mahkûm edildi. Söz konusu kişilerin Alinejad'ı kaçırmaya yönelik planla bağlantılı oldukları belirtildi.
Ekim 2024'te İranlı general Ruhullah Bazghandi ile birlikte altı İranlı görevli daha, Alinejad'ı öldürmeye yönelik olduğu öne sürülen bir komploya karışmakla suçlandı.
Kasım 2024'te ise üç kişi daha, İran Devrim Muhafızları Ordusu tarafından yürütüldüğü iddia edilen ayrı bir plan kapsamında hem Alinejad'ı hem de ABD'nin seçilmiş başkanı Donald Trump'ı öldürmeye teşebbüs etmekle suçlandı.
20 Mart 2025'te İran doğumlu Rafet Amirov (d. 1980) ile Gürcistan'ın Dmanisi Belediyesi doğumlu Polad Omarov (d. 1984), New York Güney Bölgesi Federal Mahkemesi tarafından 2022 yılındaki suikast planıyla bağlantılı çok sayıda suçtan mahkûm edildi. Mahkûmiyet kararları arasında “kiralık cinayet”, komplo ve kara para aklama suçları da yer aldı. İki sanık, 29 Ekim 2025'te 25'er yıl hapis cezasına çarptırıldı.
ABD Adalet Bakanlığı'na göre Amirov ve Omarov, Çekya ve Slovenya'da ikamet etmekteydi. Kendileri Rus mafyasının Azerbaycan kökenli bir fraksiyonunda üst düzey konumlarda bulunuyordu.
Tanınma ve ödüller
Ödüller
Radio Farda tarafından hazırlanan Victims of 88 adlı yapım için verilen AIB Medya Mükemmellik Ödülü (2013)
Cenevre İnsan Hakları ve Demokrasi Zirvesi tarafından verilen ilk Kadın Hakları Ödülü (2015)
İsviçre Özgür Düşünürler Birliği tarafından verilen Özgür Düşünür Ödülü (Freethinker Prize) (2017)
America Abroad Media Ödülü (2019)
Amerikan Yahudi Komitesi (AJC) tarafından verilen Ahlaki Cesaret Ödülü (Moral Courage Award) (2022)
İran'daki zorunlu başörtüsüne karşı mücadelesi nedeniyle verilen Oxi Cesaret Ödülü (2022)
Kadın hakları, özgürlük ve İran'daki siyasi değişimin desteklenmesine yönelik çalışmaları nedeniyle Washington Yakın Doğu Politikaları Enstitüsü tarafından verilen Scholar-Statesman Ödülü (2022)
Küresel Etki Ödülü (Global Impact Award) (2022)
Transatlantik Liderlik Ağı tarafından verilen “Medya Özgürlüğü” Altın Madalyası (2024)
Diğer onurlandırmalar
İran'da kadın hakları alanındaki savunuculuğu nedeniyle Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterildi (2022).
Time dergisi tarafından seçilen “Yılın 12 Kadını” listesine dahil edildi (Mart 2023).
Eserleri
Alinejad'ın kuzey İran'daki küçük bir köyden gazeteciliğe uzanan yaşam öyküsünü ve ülke çapında protesto hareketlerine ilham veren çevrimiçi kampanyalarının ortaya çıkışını konu alan anı kitabı ''The Wind in My Hair'' (Saçımdaki Rüzgar), 2018 yılında Little Brown Yayınevi tarafından yayımlandı. ''The New York Times'', eserin çağdaş İran'a dair canlı bir tablo çizdiğini belirterek, kitabın Alinejad'ın yaşamı ve yazılarının ayırt edici özelliklerinden biri olarak değerlendirdiği “açık sözlü bir dürüstlükle” kaleme alındığını yazdı.
Alinejad ayrıca Farsça olarak dört kitap yayımlamıştır:
"Tahasson" – Altıncı İran Meclisi'nin gerçekleştirdiği oturma eyleminin yol açtığı siyasi kriz ve tartışmaları konu almaktadır.
"Tac-ı-Khar" (''Dikenli Taç'') – İngilizceye çevrilme sürecinde olan bir romandır. Eserin adı, İsa'nın Çilesi'ne ve Romalılar tarafından başına yerleştirilen dikenli taça gönderme yapmaktadır.
"Ben Özgürüm" – İran'daki kadın sorunlarını ele almaktadır. Kitap, İran'ın resmî sansür kurumu olan İslami Kültür ve İrşad Bakanlığı tarafından yasaklandığı için Almanya'da yayımlanmıştır.
"Gharar Sabz" (''Yeşil Buluşma'') - 2009 İran cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ardından ortaya çıkan seçim hilesi iddiaları ve şiddet olaylarını konu almaktadır. Bu eser de Almanya'da yayımlanmıştır.
↑Ghattas, Kim (2020). Black wave: Saudi Arabia, Iran, and the forty-year rivalry that unraveled culture, religion, and collective memory in the Middle East (First ed.). New York: Henry Holt and Company. ISBN 978-1-250-13120-1. OCLC 1110155277.
ABD