Ted Lasso; Jason Sudeikis, Bill Lawrence, Brendan Hunt ve Joe Kelly tarafından geliştirilen, spor temalı bir Amerikan komedi-drama televizyon dizisidir. Dizi, Sudeikis'in 2013'te NBC Sports'un Premier League yayınlarını tanıtmak için çekilen kısa filmlerde canlandırdığı aynı adlı karaktere dayanmaktadır. Amerikan futbolu antrenörü olan Ted Lasso, futbol konusunda hiçbir deneyimi bulunmamasına rağmen İngiliz kulübü AFC Richmond'ın başına getirilir. Kulübün sahibi Rebecca Welton onu, boşandığı eşinin en çok değer verdiği takımı batırmak amacıyla işe almıştır.
Dizi 14 Ağustos 2020'de Apple TV+'ta ilk üç bölümüyle yayımlanmaya başladı. İkinci sezon prömiyerden beş gün sonra, üçüncü sezon ise Ekim 2020'de onaylandı. İlk üç sezon, 31 Mayıs 2023'te yayımlanan "So Long, Farewell" bölümüyle tamamlandı. Dizi, 5 Ağustos 2026'da dördüncü sezonuyla döndü. On bölümden oluşan sezonun bölümleri 7 Ekim 2026'ya kadar haftada bir yayımlanacaktır. Bu sezonda Ted, Richmond'a dönerek kulübün ikinci ligdeki kadın takımının başına geçer.
Dizi 2021 Primetime Emmy Ödülleri'nde 20 adaylık alarak ilk sezonunda en çok aday gösterilen komedi dizisi rekorunu kırdı. Aralarında En İyi Komedi Dizisi'nin de bulunduğu yedi ödül kazanan dizi, ertesi yıl aynı dalda ikinci kez ödül aldı ve 2022'de toplam dört ödül kazandı. Sudeikis En İyi Erkek Oyuncu, Brett Goldstein ise En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü üst üste iki kez kazandı. Dizi, üçüncü sezonuyla 75. Primetime Emmy Ödülleri kapsamındaki Yaratıcı Sanatlar töreninde iki ödül daha kazandı. Televizyon Akademisi'nin kayıtlarına göre dizi 61 adaylıkla toplam 13 Primetime Emmy Ödülü kazanmıştır.
Konu
Amerikan kolej futbolu antrenörü Ted Lasso, futbol konusunda hiçbir deneyimi olmamasına rağmen İngiliz Premier League takımı AFC Richmond'ın başına getirilir. Kulübün sahibi Rebecca Welton takımı, kendisini aldatan eşi Rupert Mannion'dan boşanarak elde etmiştir. Welton, Rupert'ın her şeyden çok değer verdiği kulübü batırma umuduyla, bu niyetini gizleyerek Lasso'yu işe alır. Ancak Lasso'nun iyimserliği, mizahı ve insanlara yaklaşımı zamanla Welton'ı, oyuncuları ve atanmasına kuşkuyla bakanları kazanır.
Lasso göreve sezon ortasında başlar ve Richmond ilk sezonun sonunda Championship'e düşer. Takım ikinci sezonda yeniden Premier League'e yükselir. Üçüncü sezonda ligi ikinci sırada tamamlar, Lasso ise oğluna yakın olmak için Kansas'a döner. Dördüncü sezonda Richmond'a dönerek kulübün ikinci ligdeki kadın takımının başına geçer.
Oyuncular ve karakterler
Diziyi geliştiren dört isimden ikisi kadroda da yer aldı. Jason Sudeikis adını taşıdığı başrolü, Brendan Hunt ise Lasso'nun yardımcısı Koç Beard'ı canlandırdı. Kadronun oluşumundaki alışılmadık örnek Brett Goldstein oldu. Goldstein ilk sezonun senaryo ekibinde çalışıyordu ve Roy Kent rolünü oynamak isteyince, kendi çektiği deneme kaydını yapım ekibine e-postayla gönderdi. Gönderdiği notta "Bu tuhaf kaçtıysa ya da berbatsa, bu e-postayı hiç almamış gibi yapın" diye yazmıştı. Rolü alan Goldstein dizide hem oyuncu hem senarist olarak görev aldı ve bu rolle üst üste iki Primetime Emmy Ödülü kazandı.
Jason Sudeikis, Ted Lasso rolünde. Lasso, Amerikan futbolunda üniversite düzeyinde çalışmış, futbol deneyimi bulunmayan bir antrenördür. İyimserliği ve oyuncularıyla kurduğu ilişkiyi maç sonuçlarının önünde tutan tutumuyla öne çıkar.
Hannah Waddingham, Rebecca Welton rolünde. Boşanmasının ardından kulübün sahibi olan Welton, Lasso'yu başlangıçta takımı batırmak amacıyla işe alır.
Jeremy Swift, kulüp yöneticisi Leslie Higgins rolünde. Başlangıçta Welton'ın planına ortak olan Higgins, zamanla Lasso'nun yaklaşımını benimser.
Juno Temple, Keeley Jones rolünde. Halkla ilişkiler alanında çalışan Jones, dizinin ilerleyen sezonlarında kendi ajansını kurar.
Brett Goldstein, Roy Kent rolünde. Kariyerinin sonuna gelen Kent, futbolu bıraktıktan sonra takımda antrenörlüğe geçer.
Brendan Hunt, Koç (Willis) Beard rolünde. Lasso'nun uzun süredir yardımcılığını yapan Beard, takımın taktik işlerini üstlenir. Karakterin adının Willis olduğu üçüncü sezon finalinde doğrulanır, ad ikinci sezonun ilk bölümünde bir Diff'rent Strokes göndermesinin içinde çoktan geçmiştir.
Phil Dunster, Jamie Tartt rolünde (1-3. sezon). Takımın yıldız oyuncusu olan Tartt, bencil tutumundan uzaklaşarak takım oyuncusuna dönüşür.
Nick Mohammed, Nathan Shelley rolünde (1-3. sezon). Malzemecilikten yardımcı antrenörlüğe yükselen Shelley, sonradan Rupert'ın satın aldığı West Ham United'a teknik direktör olarak geçer.
Toheeb Jimoh, Nijeryalı futbolcu Sam Obisanya rolünde (1-3. sezon).
Ted Lasso karakteri ilk kez, NBC Sports'un Premier League yayın haklarını almasının ardından 2013'te hazırlanan An American Coach in London adlı tanıtım filminde göründü. Sudeikis karakteri, Saturday Night Live yazarı Joe Kelly ve oyuncu Brendan Hunt ile birlikte geliştirdi. Tanıtım filminde Lasso, Tottenham Hotspur'un başına geçen ve İngiliz futbolunu anlamayan bir antrenör olarak sunuluyordu.
Karakter diziye uyarlanırken önemli ölçüde değiştirildi. Reklamlardaki cahil ve kendini beğenmiş tip, meraklı ve duygusal açıdan açık bir kişiliğe dönüştürüldü. Louisa Mellor bu farkı, reklamların izleyiciyi ne kadar çaresiz olduğunu bilmeyen bir taşralıya gülmeye çağırmasına karşılık dizinin daha nazik bir yaşama biçimini desteklemeye çağırması olarak özetler.
Apple TV+ diziyi 14 Ekim 2019'da doğrudan sezon siparişiyle satın aldı. Pilot bölümün senaryosunu Sudeikis, Bill Lawrence ile birlikte yazdı.
Çekimler ağırlıkla Londra ve çevresinde yapıldı. AFC Richmond'ın Nelson Road adlı stadyumu olarak Crystal Palace FC'nin sahası Selhurst Park kullanıldı. Mahalle sahneleri Richmond upon Thames'te çekildi. Ted'in oturduğu sokak Paved Court, takımın uğrak yeri olan Crown & Anchor barının dış cephesi ise The Prince's Head adlı gerçek bir mekândır. Maç sahnelerinin bir kısmı Craven Cottage'da çekildi. İkinci sezonun Man City adlı bölümünde Richmond'ın Manchester City ile oynadığı FA Cup yarı finali için gerçek Wembley Stadyumu'nda çekim yapıldı. Üçüncü sezonun (I Don't Want to Go to) Chelsea adlı bölümü için Chelsea FC'nin sahası Stamford Bridge'de çekim yapıldı.
Temalar
Dizi üzerine yapılan akademik çalışmalar ağırlıkla erillik temsili üzerinde durur. Anna Tous-Rovirosa diziyi, 2002-2023 arasında yayımlanan İngiliz spor durum komedileri geleneğine yerleştirir. Bu yapımların, "erillik krizi" olarak adlandırılan tartışma içinde sınıfsal konumunu yitirmiş erkekleri mesleki ve kişisel başarısızlıkları üzerinden komik biçimde anlattığını belirten Tous-Rovirosa, Ted Lasso'yu bu gelenek içinde uzlaştırıcı bir öneri olarak değerlendirir.
Alexander Hudson Beare ve Robert Boucaut ise diziye eleştirel yaklaşır. Yazarlara göre dizi toksik masküleniteyi sorgulamak yerine farklı bir kalıba koyar. Roy Kent'in öfkesi orta yaşlı kadınlardan oluşan bir yoga grubu içinde yumuşatılır, Jamie Tartt'ın üstünlük duygusu ise takım içinde kabul görme ihtiyacıyla etkisizleştirilerek sahada işe yarayan bir araca dönüştürülür. Beare ve Boucaut ayrıca dizinin Apple markasıyla ticari bütünleşmesinin, erillik ve LGBTİ+ temalarının derinlemesine işlenmesini engellediğini savunur.
Kennedy Koford, diziyi metamodernizm çerçevesinde ele alır ve dizinin, hegemonik erillikle yeni erillik anlayışları arasında salınan bir erillik biçimi sunduğunu ileri sürer.
Tepkiler
Eleştiriler
Dizi ilk iki sezonunda genel olarak olumlu değerlendirmeler aldı, sonraki sezonlarda eleştirmenlerin ilgisi azaldı. Metacritic'te birinci sezon 100 üzerinden 71, ikinci sezon 85, üçüncü sezon 73, dördüncü sezon ise 62 puan aldı. Dizinin 117 eleştiriye dayanan genel puanı 74'tür.
Üçüncü sezonun finalini değerlendiren The A.V. Club yazarı Manuel Betancourt, sezonun bütününde epey zorlandığını ve Nathan Shelley hattının sonucunu antiklimaks bulduğunu belirtmekle birlikte, final bölümünün kendini geliştirme temasını sıcak bulduğunu yazdı.
Dördüncü sezonu değerlendiren Time yazarı Judy Berman ise dizinin yeni kurgusunun işlemediğini, Lasso'nun kadın takımının başında ikna edici durmadığını ve dizinin belirli bir konusu olmayan bir işyeri komedisine dönüştüğünü öne sürdü.
Tartışma
Üçüncü sezonun (I Don't Want to Go to) Chelsea adlı bölümünde, taraftarların parasıyla yaptırılan ve 2018'de ölen eski Chelsea futbolcusu Ray Wilkins'i anan "They don't make them like Ray anymore" (Artık Ray gibisi çıkmıyor) yazılı pankart, Roy Kent'in eski kulübüne dönüşü hikâyesine bağlanmak amacıyla "Roy" olacak biçimde değiştirildi. Chelsea Supporters' Trust düzenlemeyi saygısızlık olarak niteledi ve rahatsızlığını kulüp yetkililerine ilettiğini açıkladı. Kulübün sahibi Todd Boehly taraftarlardan ve Wilkins ailesinden özür diledi, Apple ile yapılan anlaşmanın kulübü satın almasından önce yapıldığını belirtti. Wilkins'in oğlu Ross, Boehly'nin özrüne teşekkür etti.
Ödüller
Dizi ilk sezonuyla 2021 Primetime Emmy Ödülleri'nde 20 adaylık alarak ilk sezonundaki bir komedi dizisinin ulaştığı en yüksek adaylık sayısı rekorunu kırdı ve önceki rekor sahibi Glee'yi geride bıraktı. Aynı törende En İyi Komedi Dizisi dalı dahil yedi ödül kazandı.
Dizi 2022'de aynı dalda ikinci kez ödül alarak toplam dört ödül kazandı. Sudeikis En İyi Erkek Oyuncu, Goldstein ise En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü üst üste iki kez kazandı. Üçüncü sezon, 75. Primetime Emmy Ödülleri kapsamındaki Yaratıcı Sanatlar töreninde En İyi Konuk Erkek Oyuncu (Sam Richardson) ve En İyi Özgün Müzik ve Söz dallarında iki ödül kazandı.
12Betancourt, Manuel (31 Mayıs 2023). "Ted Lasso season 3 finale: "So Long, Farewell"". The A.V. Club (İngilizce). Erişim tarihi: 28 Ağustos 2026.Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
12"(I Don't Want to Go to) Chelsea". Ted Lasso. 3. sezon. § 2 (İngilizce). 22 Mart 2023. Apple TV+.
↑Tous-Rovirosa, Anna (2024). "Male Football Comedy. A Reappraisal of Traditional, Declassed, Toxic Masculinity. Ted Lasso as an Improved Continuation of British Television Sports Series". Historia y Comunicación Social (İngilizce). 29 (2). ss.391-402. doi:10.5209/hics.95463.
↑Beare, Alexander Hudson; Boucaut, Robert (2025). "Positive masculinity or toxic positivity? Apple TV+'s Ted Lasso as a capitalist utopia". Critical Studies in Television (İngilizce). 20 (2). ss.169-184. doi:10.1177/17496020241228162.
