Ulukurt

Ulukurt
Yaşadığı dönem aralığı: 0,125-0,095 myö
Üst Pleyistosen-Holosen
Montelenmiş iskeleti, Doğal Tarih Müzesi (Los angeles)
Biyolojik sınıflandırma Bu sınıflandırmayı düzenle
Âlem: Animalia
Şube: Chordata
Sınıf: Mammalia
Takım: Carnivora
Familya: Canidae
Oymak: Canini
Alt oymak: Canina
Cins: †Aenocyon
Merriam, 1918
Tür: †A. dirus
İkili adlandırma
†Aenocyon dirus
Leidy, 1858
Alt türler
  • †Aenocyon dirus dirus Leidy, 1858
  • †Aenocyon dirus guildayi Kurtén, 1984
Dağılımı
Sinonimler
  • Canis primaevus Leidy, 1854
  • Canis dirus Leidy, 1858
  • Canis indianensis Leidy, 1869
  • Canis mississippiensis Allen, 1876
  • Canis nehringi Ameghino, 1902
  • Canis ayersi Sellards, 1916
  • Aenocyon dirus nebrascensis Frick, 1930 (nomen nudum)

Ulukurt (Aenocyon dirus ya da eski adıyla Canis dirus), Geç Pleyistosen'de ve Erken Holosen'de Amerika'da yaşamış, büyük bir köpekgildir. En ünlü fosil köpekgillerden biridir. Çağdaş kurtlarla karşılaştırıldığında, ulukurtların orantılı olarak daha büyük kafatasları ve dişleri, öte yandan daha kısa bacakları vardı. 30 Ocak 2025 tarihinde bu türden 3 birey kısmen yeniden var hale getirildi

Fosilleri en iyi, 1.600'den fazla bireyin korunduğu Kaliforniya'daki Rancho La Brea katran çukurlarından bilinir. Bu kurtların katranda kapana kısılan hayvanlarla beslenmeye gittiği ve daha sonra kendilerinin tuzağa düştüğü düşünülüyor.

Biçimbilim

Yeniden canlandırma, Charles R. Knight (1921)

Ulukurt, büyük ve küçük buz devri memelileri ve leşlerle beslenen, yaklaşık 2 metre uzunluğa kadar ulaşabilen bir Amerika etçiliydi. Ortalama bir ulukurt en büyük bozkurtlardan biraz daha büyüktü, yaklaşık 65 kg ağırlığında ve 1,5 m uzunluğundaydı. Bozkurttan çok daha ağır bir yapıya ve oranla daha büyük bir kafaya sahipti. İlginç bir şekilde, bacakları bozkurdunkine göre kısaydı. Bir ulukurdun iskeletini bir bozkurdun iskeletiyle karşılaştırırsanız, en büyük ayrım kafatası ve dişleridir. Ulukurdun kafatası, bozkurdun kafatasından çok daha ağır görünmekle kalmaz, aynı zamanda daha güçlü dişler içerir. Ulukurdun dişleri kemik kırma ve yeme konusunda çağdaş köpekgillerden daha iyiydi.

Diğer çağdaş köpekgillerde olduğu gibi, ön ve arka ayakları koşmak için özelleşmişti. Sadece ayak parmakları üzerinde yürüyordu ve sağlam pençeleri geri çekilemiyordu.

Sınıflandırma ve sistematik

2021 yılında yayımlanan bir moleküler genetik araştırma, ulukurdun köpek ailesinin bir üyesi olduğunu doğruladı. Bununla birlikte ulukurtları bozkurdun atalarından yaklaşık 5,5 milyon yıl önce ayrılan bir Yeni Dünya köpekgilleri soyuna yerleştirdi.

Filogeni

Perri vd. (2021) tarafından oluşturulmuş, moleküler genetik kanıtlara dayalı soyağacı:

Canini
 
 
 
 

Canis (kurtlar, köpekler, avrasya çakalları)

 
 

Cuon alpinus (Asya yaban köpeği)

 
 
 

Lycaon pictus (Afrika yaban köpeği)

 
 
 
 

Lupulella (Afrika çakalları)

 
 
 
 
 

† Aenocyon dirus (ulukurt)

 
 
 

Ayrıca bakınız