Ostend Challenger
Albo d'oro
Singolare
Anno
Campione
Finalista
Punteggio
1981 Jérôme Potier Miloslav Lacek 6–2, 6–2
1982 Libor Pimek Haroon Ismail 6–2, 7–5
1983- 1984 Non disputato
1985 Bruno Orešar Juan Antonio Rodríguez 6–4, 7–6
1986- 1987 Non disputato
1988 Gerardo Vacarezza Srinivasan Vasudevan 6–1, 6–1
1989- 1992 Non disputato
1993 Jean-Philippe Fleurian Jan Apell 7–6, 7–5
1994 Christian Ruud Johan Van Herck 2–6, 6–4, 6–1
1995 Johan Van Herck Frédéric Fontang 6–3, 6–2
1996 Thierry Champion Kris Goossens 6–3, 6–4
1997 Jordi Burillo Álex Calatrava 7–6, 3–6, 7–5
1998 Andrew Ilie Martín Rodríguez 6–2, 6–2
1999 Olivier Malcor Álex López Morón 6–3, 6–1
2000 Olivier Rochus Johan Van Herck 6–4, 6–4
Doppio
Anno
Campioni
Finalisti
Punteggio
1981 John Feaver (1) Chris Johnstone Cliff Letcher Warren Maher 6–4, 6–4
1982 John Feaver (2) Andrew Jarrett Joel Bailey Haroon Ismail 6–2, 6–3
1983- 1984 Non disputato
1985 Alain Brichant Jan Van Langendonck Massimo Cierro Ivan Kley 6–2, 6–2
1986- 1987 Non disputato
1988 Per Henricsson Nicklas Utgren Joakim Berner Tomas Nydahl 6–1, 7–5
1989- 1992 Non disputato
1993 Stephen Noteboom Jack Waite Jean-Philippe Fleurian Andrea Gaudenzi 6–7, 6–1, 6–4
1994 Marcos Górriz Libor Pimek Jeff Belloli Martin Zumpft 7–6, 2–6, 6–4
1995 Clinton Ferreira Aleksandar Kitinov Emanuel Couto Tomáš Anzari 3–6, 7–6, 6–3
1996 Lucas Arnold Ker David Škoch Wim Neefs Yuri Soberon 7–6, 6–1
1997 Kris Goossens Tom Vanhoudt Tarik Benhabiles Julien Boutter 3–6, 6–4, 6–0
1998 Cristian Brandi Filippo Messori Diego del Río Vincenzo Santopadre 4–6, 6–2, 6–3
1999 Marcos Ondruska Steven Randjelovic Xavier Malisse Wim Neefs 6–2, 6–4
2000 Tim Crichton Ashley Fisher Francisco Cabello Damian Furmanski 6–4, 2–6, 6–1
Collegamenti esterni
Sito ITF , su itftennis.com . URL consultato il 27 giugno 2014 (archiviato dall'url originale il 20 luglio 2013) .