Adam Christiaensz Pijnacker (Schiedam, 1620/1622 – begraven te Amsterdam, 28 maart 1673) was een Nederlandse kunstschilder, prentkunstenaar en handelaar uit de 17e eeuw. Pijnacker was bedreven in het schilderen van mediterrane landschappen. Hij was een belangrijk italianisant.
Pijnacker was de zoon van de wijnhandelaar, scheepseigenaar en koopman Christiaen Pijnacker, tevens lid van de vroedschap.
Tussen 1649 en 1651 verbleef Adam Pijnacker vaak in Delft, waar hij omgang had met Adam Pick, de zoon van een rijke brouwer. Adam Pick was een kunsthandelaar en schilder van stillevens, maar ook een uitbater van een herberg.
Hij bracht drie jaar in Italië door. Na zijn terugkeer in 1648 schilderde hij (of tekende) landschappen, havens, heuvels en watervallen rond Rome. In 1654 en 1655 was hij werkzaam in Lenzen, in het kasteel van de Nederlandse admiraal en baljuw Arnold Gijsels van Lier, die in dienst was van keurvorst Friedrich Wilhelm van Brandenburg. Rond 1656 begon hij jachttaferelen te schilderen. In 1657 was hij terug in Delft.
Om te kunnen trouwen met Eva Maria de Geest, een dochter van Wybrand de Geest, werd hij in 1658 katholiek. Mogelijk had hij haar leren kennen via een familielid, hoogleraar aan de Hogeschool van Franeker. Het huwelijk werd in Dantumadeel in 1658 voltrokken. Zijn schoonvader schilderde in 1660 zijn portret. In Schiedam liet hij twee kinderen dopen. Vanaf 1661 tot zijn dood woonde hij op de Rozengracht in de Jordaan.
Pijnacker was een navolger van Jan Both en Jan Asselijn en werd beïnvloed door Pieter van Laer. Hij was een leermeester van Jan Gabrielsz Sonjé, Gijsbert Verhoek en Antony Natus. Nicolaes Berchem en Gijsbert Verhoek werden door hem beïnvloed.
De Amsterdamse Pijnackerstraat is naar hem vernoemd.
Begin 2009 kwam een verloren gewaand schilderij van Pijnacker, genoemd De Hertenjacht (1650), boven water. Het hing tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Belgische ambassade van Berlijn, waaraan het was uitgeleend door het Brusselse Museum voor Schone Kunsten.
