And Then We Danced (Georgisch: და ჩვენ ვიცეკვეთ) is een Zweeds‑Georgisch‑Franse dramafilm uit 2019, geschreven en geregisseerd door Levan Akin. De film volgt de jonge Georgische danser Merab, die tijdens zijn opleiding verliefd wordt op zijn mededanser en concurrent Irakli.
Verhaal
Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.
Merab is een jonge danser bij het National Georgian Ensemble. Wanneer Irakli zich bij het gezelschap voegt, ontstaat aanvankelijk rivaliteit tussen beiden. Gaandeweg worden zij tot elkaar aangetrokken, terwijl Merab probeert zijn positie binnen het dansgezelschap en zijn relatie met zijn omgeving te behouden.
Regisseur Levan Akin, die in Zweden werd geboren uit Georgische ouders, kreeg het idee voor de film na de gewelddadige aanval op een homorechtenmanifestatie in Tbilisi in 2013. Hij besloot daarop een film te maken over homoseksualiteit binnen de Georgische samenleving.
Volgens Filmkrant besloot Akin het onderwerp filmisch te benaderen nadat hij kennis had genomen van het geweld rond een demonstratie voor homorechten in Georgië in 2013.
Casting en opnames
Akin ontdekte Levan Gelbakhiani via Instagram; Bachi Valishvili ontmoette hij tijdens de casting. Voorafgaand aan de opnames verbleef Akin langere tijd in Georgië, waar hij mensen interviewde en mogelijke personages filmde als onderdeel van zijn onderzoek.
Interview Magazine meldde dat voor het verkrijgen van filmlocaties soms een alternatieve synopsis werd gebruikt en dat bodyguards werden ingezet om cast en crew te beschermen.
De film werd in het najaar van 2018 in ongeveer vier weken, of circa 25 draaidagen, opgenomen. Tijdens de productie vielen locaties soms op het laatste moment weg.
Ontvangst
And Then We Danced ging op 16 mei 2019 in wereldpremière tijdens de Quinzaine des Réalisateurs, een parallelle sectie van het Filmfestival van Cannes. In augustus 2019 selecteerde de Zweedse Oscarcommissie de film als Zweedse inzending voor de categorie beste internationale film bij de 92ste Oscaruitreiking. De film werd uiteindelijk niet genomineerd.
De internationale kritische ontvangst was overwegend positief. Recensie-aggregator Rotten Tomatoes registreert 94 procent positieve recensies op basis van 93 beoordelingen. Metacritic berekende op basis van twintig recensies een gewogen gemiddelde van 68 uit 100, door de website omschreven als „generally favorable”. Peter Bradshaw van The Guardian besteedde in zijn recensie onder meer aandacht aan de lichamelijkheid en energie van de dansscènes.
In Nederland bracht Cinemien de film op 7 november 2019 uit. Joost Broeren-Huitenga schreef in Filmkrant onder meer over de rol van dans en lichamelijkheid in de film. Hij vermeldde tevens dat een van de makers die aan de choreografie had meegewerkt uit vrees voor repercussies anoniem wilde blijven.
Controverse rond Georgische vertoningen
Georgische politie bij And Then We Danced
Van 8 tot en met 10 november 2019 werd de film in zes Georgische bioscopen vertoond, vijf in Tbilisi en één in Batumi. Bij de eerste vertoningen vonden protesten plaats van ultranationalistische en conservatieve groepen. Bij de Amirani-bioscoop in Tbilisi probeerden demonstranten de vertoning te verstoren en werd oproerpolitie ingezet. In totaal werden 28 personen aangehouden: 24 in Tbilisi en drie in Batumi wegens ordeverstoring en het negeren van politiebevelen, en één persoon wegens de aanval op activiste Ana Subeliani.
Georgië
Zweden
Frankrijk
