Powell bracht als zoon van een beroepsofficier zijn jeugd door op tal van plaatsen over de wereld waar zijn vader gestationeerd was. Hij studeerde vervolgens aan Eton College en aan de Universiteit van Oxford (Balliol College), om daarna negen jaar voor een uitgeverij te werken.
In 1931 publiceerde Powell zijn eerste roman: het ironisch-satirische Afternoon Men, gesitueerd in de Londense ‘Bohème’. Daarna volgden in de jaren dertig nog enkele romans in dezelfde stijl. Powell werkte ondertussen in de journalistiek en bij tijd en wijle als scenarioschrijver. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor de militaire inlichtingendienst.
Na de oorlog begon Powell aan een lange reeks romans, samengebracht onder de titel A Dance to the Music of Time (1951-1975), met welke hij zijn reputatie als schrijver vestigde. Het is een 12-delige cyclus opgebouwd rondom Powells alter ego 'Nicholas Jenkins', die ook als verteller fungeert. In structureel opzicht doet het werk sterk denken aan de in dezelfde periode verschijnende romancycli van C.P. Snow en Olivia Manning. De titel is gebaseerd op een schilderij van Nicolas Poussin en suggereert connecties met À la recherche du temps perdu van Proust. Tezamen geven de romans een weids doch tegelijkertijd selectief tijdsbeeld met een groot scala aan personages, veelal maatschappelijke figuren uit de sociale bovenlaag, in een veranderende, afbrokkelende wereld. Dit alles gezien door de ogen van Jenkins, zelf een schrijver met dezelfde maatschappelijke achtergrond als Powell, evenals deze getrouwd met iemand met een maatschappelijke titel.
Na het voltooien van de Music of Time-cyclus, in 1975, schreef Powell nog uitgebreide memoires en publiceerde hij zijn dagboeken. Ook schreef hij tot op hoge leeftijd tal van literaire kritieken voor Times Literary Supplement, Punch en de Daily Telegraph.
Trivia
A Dance to the Music of Time staat met zijn 2400 bladzijden te boek als een der dikste romans uit de wereldliteratuur.
De eerste vier delen van A Dance to the Music of Time werden in de jaren tachtig in het Nederlands vertaald door Auke Leistra en werden in 2000-2001 nog herdrukt bij Uitgeverij De Prom. De acht volgende delen werden niet vertaald.
