Geschiedenis
De naam Bacharach gaat waarschijnlijk terug op het Keltische Baccaracum of een Romeinse oorsprong en betekent volgens de overlevering “altaar van Bacchus” (de god van de wijn). Al in de middeleeuwen was de stad een belangrijk wijnhandelscentrum. Van de 12e tot de 16e eeuw bloeide Bacharach dankzij de Rijnvaart, tolheffing en de export van vooral Riesling-wijnen. In haar hoogtijdagen telde de stad rond de 6.000 inwoners en was ze politiek en economisch van betekenis.
De stad werd meerdere keren zwaar getroffen door oorlogen. Op 1 oktober 1620 werd Bacharach zonder verzet ingenomen door de Spanjaarden als onderdeel van de Dertigjarige Oorlog (1618-1648). Op 9 januari 1632 werden de Spanjaarden verdreven door het leger van Zweden. In 1689, tijdens de Negenjarige Oorlog, werd het kasteel van Bacharach opgeblazen door de Fransen en vanaf 1794 maakte Bacharach tijdelijk deel uit van Frankrijk.
Na eeuwen van verval werd Bacharach in de 19e eeuw herontdekt door romantische dichters, schilders en reizigers (zoals Victor Hugo), die de ruïnes, de rivier en de wijngaarden verheerlijkten. Sinds 2002 maakt het geheel deel uit van het UNESCO-werelderfgoed.
Rijnland-Palts
