| FC Barcelona | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
Spotify Camp Nou tijdens de renovatiewerkzaamheden in 2025. | ||||||
| Naam | Futbol Club Barcelona | |||||
| Bijnaam | Barça Blaugrana Laietans Azulgranas | |||||
| Opgericht | 29 november 1899 | |||||
| Plaats | ||||||
| Stadion | Spotify Camp Nou | |||||
| Complex | Ciutat Esportiva Joan Gamper | |||||
| Capaciteit | 62.652 | |||||
| Aantal leden | 150.000 | |||||
| Voorzitter | ||||||
| Sportief directeur | ||||||
| Sportief raadgever | ||||||
| Trainer | ||||||
| Assistent | ||||||
| Topscorer(s) | ||||||
| Aanvoerder | ||||||
| Meeste wedstrijden | ||||||
| (Hoofd)sponsor | ||||||
| Kledingmerk | ||||||
| Competitie | ||||||
| Bijzonderheden | Cant del Barça, (clublied) | |||||
| Website | fcbarcelona.com | |||||
| ||||||
| Geldig voor 2026/27 | ||||||
| ||||||
Futbol Club Barcelona (ook wel bekend als FC Barcelona of Barça) is een Spaanse voetbalclub uit Barcelona, Catalonië (Spanje). De club is een van de succesvolste voetbalclubs in Spanje en wereldwijd. De thuiswedstrijden worden gespeeld in Camp Nou, dat sinds 2022 om sponsordoeleinden Spotify Camp Nou heet. De clubkleuren zijn donkerrood (granaatrood) en blauw, samen bekend als blaugrana. De aartsrivaal is Real Madrid; wedstrijden tussen beide clubs staan bekend als El Clásico. Daarnaast geldt stadsgenoot Espanyol als een andere belangrijke tegenstander; de onderlinge duels dragen de naam Derbi de Barcelona.
De club werd door de IFFHS uitgeroepen tot wereldclub van het decennium 2001–2010 en 2011–2020. In de gecombineerde ranglijst over 2001–2020 eindigde FC Barcelona als nummer één met 5427 punten, 388 meer dan Real Madrid.
FC Barcelona leverde meer podiumplaatsen bij de FIFA-wereldspelerverkiezing en de Ballon d’Or dan welke club ook. Als bijzonder moment gold de Ballon d’Or-uitreiking van 2010, waarbij de volledige top drie bestond uit spelers van de club: winnaar Lionel Messi, gevolgd door Andrés Iniesta en Xavi Hernández. De club is bovendien de enige ter wereld met zowel een mannelijke als een vrouwelijke Ballon d’Or-winnaar. Daarnaast is de club met vier overwinningen recordhouder van de Kopa-trofee.
Kenmerkend voor FC Barcelona is het omnisportkarakter van de vereniging. De club geldt als een van de meest bekroonde multisportinstellingen ter wereld. De afdelingen voetbal, basketbal, handbal en hockey behoren in Europa tot de meest bekroonde binnen hun discipline en hebben gezamenlijk meer dan vijftig Europese titels behaald. In 2023 wonnen alle professionele teams van de club hun nationale competitie. Olympische atleten die voor Barcelona uitkwamen, wonnen medailles in uiteenlopende disciplines. Ook de vrouwenafdeling behoort tot de succesvolste op internationaal niveau. FC Barcelona behaalde zowel met het mannen- als vrouwenteam een continentale treble; in totaal gebeurde dit viermaal. De club leverde ook een belangrijke bijdrage aan de Spaanse wereldtitels van 2010 en 2026. Bij beide toernooien stonden acht spelers uit de kampioensselectie onder contract bij de club. Daarnaast waren in 2010 negen en in 2026 acht internationals geheel of gedeeltelijk opgeleid in de jeugdopleiding La Masia.
Voor de Catalaanse bevolking was de club tijdens het onderdrukkende regime van dictator Franco een belangrijk symbool van haar identiteit en het streven naar autonomie. Tot op heden wordt de club door velen als zodanig gezien. De kreet luidt: “Visca el Barça, visca Catalunya!” (Lang leve Barça, lang leve Catalonië), waarmee de verbondenheid met Catalonië wordt benadrukt. De officiële slogan is “Més que un club”. Deze werd in 1968 ingevoerd onder president Narcís de Carreras en onderstreepte de hechte band tussen de club en de Catalaanse samenleving in een periode van politieke beperkingen. Het staat voor sportieve prestaties in combinatie met maatschappelijke betrokkenheid en kernwaarden als respect, inzet en teamgeest.
Lionel Messi is de topscorer aller tijden en speler met de meeste officiële wedstrijden voor de club. Johan Cruijff wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke figuren in de clubgeschiedenis; als trainer legde hij begin jaren negentig de basis voor een vernieuwde speelstijl en sportieve koers.
FC Barcelona is opgericht op 29 november 1899 door de Zwitser Johan “Joan” Gamper. De eerste jaren speelden vooral Zwitsers, landgenoten van Gamper, en Engelsen in het eerste elftal. Begin jaren twintig van de twintigste eeuw beleefde Barça de eerste succesvolle periode met diverse prijzen. Ricardo Zamora, Josep Samitier en Paulino Alcántara waren in die tijd de grote sterren.
Met het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog en het aan de macht komen van Franco, was er lange tijd sprake van een sterke onderdrukking van de nationalistische gevoelens bij bevolkingsgroepen als Catalanen. Franco veranderde de naam van FC Barcelona zelfs in het Spaanse Club Fútbol de Barcelona. Juichen voor de eigen club FC Barcelona was voor veel Catalanen een manier om hun gevoelens te uiten. In de jaren vijftig kende FC Barcelona weer grote successen. Onder de Slowaakse trainer Ferdinand Daučík, de Argentijnse trainer Helenio Herrera en de sterspelers Ladislao Kubala en Luis Suárez domineerde Barça in Spanje en in het Jaarbeursstedenbekertoernooi. De verloren Europacup I finale van 1961 tegen Benfica betekende het einde van deze succesperiode. De komst van Rinus Michels, Johan Cruijff en Johan Neeskens in de jaren zeventig brachten nieuwe successen met zich mee voor FC Barcelona, met als hoogtepunt de landstitel van 1974.
De jaren tachtig verliepen wisselend voor Barça, maar toen Johan Cruijff in 1988 terugkeerde als coach bij de club, begon de meest succesvolle periode uit de geschiedenis. Onder leiding van Cruijff won het fameuze Dream Team onder andere vier landstitels en de Europacup I. In 1992 kreeg de club het Creu de Sant Jordi, een van de hoogste onderscheidingen van de Catalaanse regering.
Ook onder de Engelsman Bobby Robson en de derde Nederlandse coach Louis van Gaal bleef FC Barcelona succesvol.
Na een mindere periode aan het begin van de 21ste eeuw, was het in 2005 opnieuw een Nederlander, Frank Rijkaard, die de club weer naar successen leidde in de vorm van de landstitel en de Supercopa de España. In 2006 werden de landstitel en de Supercopa geprolongeerd, terwijl ook de UEFA Champions League werd gewonnen.
Nadat de seizoenen 2006/07 en 2007/08 prijsloos bleven, werd trainer Rijkaard vervangen door Josep Guardiola. Guardiola kende een uiterst succesvol debuutjaar als coach van FC Barcelona met de nationale dubbel (landstitel en Copa del Rey) en de Champions League in 2009, later dat jaar gevolgd door de Supercopa, de UEFA Supercup en de wereldbeker voor clubteams.
FC Barcelona is de eerste club die alle zes clubelftal bekers in een jaar won. Het won in 2009 de Champions League, het landskampioenschap, de Spaanse beker, de Europese Supercup, de Spaanse Supercup en het Wereldkampioenschap voetbal voor clubs. In 2010 prolongeerde FC Barcelona de landstitel en de Spaanse Supercup onder leiding van Guardiola. Johan Cruijff noemde het kampioensteam onder leiding van Guardiola een verbeterde versie van het fameuze Dream Team. In 2011 won het voor het derde jaar op rij het landskampioenschap, de 21e titel in totaal. Ook werd in datzelfde jaar de Champions League gewonnen. In 2012 won Guardiola alleen het landskampioenschap en de Copa del Rey. In de halve finale van de Champions League verloren ze tegen Chelsea. Guardiola maakte bekend dat hij aan het einde van het seizoen de club ging verlaten. Ook maakte hij bekend dat zijn assistent Tito Vilanova hem ging opvolgen. Tijdens zijn laatste seizoen waren veel mensen kritisch over zijn keuzes en tactieken.

Na het vertrek van Guardiola begon er een wisselvallige periode voor FC Barcelona. Onder Tito Vilanova werd de landstitel gewonnen, maar hij moest vanwege gezondheidsproblemen al snel afscheid nemen van zijn functie als hoofdtrainer. Een jaar later, overleed hij aan de gevolgen van kanker. Zijn assistent, Jordi Roura, nam het roer tijdelijk over en wist met het team nog wel de halve finale van de Champions League te bereiken. Hierna verliet de succesvolle president Joan Laporta het schip, evenals Ferran Soriano en Txiki Begiristain. Dit markeerde het einde van een succesvolle periode. De laatst twee genoemde sloten zich dit jaar aan bij Manchester City en begonnen hun nieuwe project te implementeren met de Barça-blauwdruk. Pep Guardiola kwam in 2016 aan om het plaatje rond te maken. Tot op heden zijn deze mannen verantwoordelijk voor de opmars en het grote succes van City.
In het seizoen 2013/2014 nam Gerardo Martino het stokje over als hoofdtrainer, maar hij wist geen prijzen te winnen. Na één seizoen vertrok hij alweer en werd Luis Enrique de nieuwe coach van FC Barcelona.
Met Luis Enrique aan het roer begon FC Barcelona aan een nieuwe succesvolle periode. In zijn eerste seizoen als hoofdtrainer won de club de landstitel, de Copa del Rey en de Champions League. Lionel Messi, Neymar en Luis Suárez vormden samen een gevreesde aanvalslinie MSN en zorgden voor vele doelpunten. Het seizoen daarop, in 2015/2016, won FC Barcelona opnieuw de landstitel en de Copa del Rey, waarmee het een historische dubbel won voor de tweede keer in drie seizoenen.
Na het vertrek van Luis Enrique in 2017 nam Ernesto Valverde het roer over als hoofdtrainer. Onder zijn leiding won FC Barcelona opnieuw de landstitel en de Copa del Rey in het seizoen 2017/2018. Maar de UEFA Champions League bleef uit en in het seizoen 2018/2019 werd FC Barcelona vernederd door Liverpool in de halve finale van het toernooi. Valverde werd vervolgens ontslagen en spoedoplossing Quique Setién werd aangesteld als nieuwe hoofdtrainer in januari 2020. Ondanks een veelbelovende start, waarbij hij het team naar een tweede plaats in de competitie leidde, wist hij geen prijzen te winnen en werd hij na één seizoen ontslagen. Het ergste moment dat seizoen was de 8-2 nederlaag tegen het Bayern München van Hans-Dieter Flick in de kwartfinales van de UEFA Champions League. Deze nederlaag was de grootste in de Europese geschiedenis van de club en wordt nog steeds beschouwd als een van de meest pijnlijke momenten in de geschiedenis van de club.
Kort na het ontslag werd Ronald Koeman, voormalig speler van FC Barcelona, de nieuwe hoofdtrainer voor het seizoen 2020/2021. Onder zijn leiding won FC Barcelona de Copa del Rey en eindigde het als derde in de competitie. De resultaten waren wisselvallig en de speelkwaliteit werd vaak bekritiseerd door de supporters.
In het seizoen 2021/22 waren er opnieuw presidentsverkiezingen kort nadat Bartomeu de club in de laagste positie ooit had achtergelaten. Zoals velen hadden verwacht, maakte Joan Laporta een comeback, terwijl Toni Freixa en Victor Font zich ook kandidaat stelden. De verkiezing dat jaar was de belangrijkste ooit, aangezien de club, spelers en medewerkers niet wisten wat ze konden verwachten zonder een positieve uitkomst. Op 7 maart won Joan Laporta met een meerderheid van 54,28%. Laporta was weer terug, maar hij wist niet precies wat hem te wachten stond.
Aan het einde van het seizoen waarin Laporta zijn comeback maakte, werd in de zomer bekend dat Lionel Messi na 21 seizoenen bij FC Barcelona abrupt afscheid nam van de club aan het einde van de zomer van 2021, waarmee een einde kwam aan zijn lange en succesvolle samenwerking. Na maanden van onderhandelingen slaagde FC Barcelona er niet in om Messi's contract te verlengen, mede vanwege financiële beperkingen en het Spaanse salarisplafond. Het nieuws van zijn vertrek veroorzaakte dan ook grote ophef en verdriet onder de fans van FC Barcelona. Uiteindelijk besloot Messi zich aan te sluiten bij rivaal Paris Saint-Germain, aangezien dit de enige club was die hem het gewenste salaris kon bieden. Zijn vertrek betekende het einde van een tijdperk bij FC Barcelona en markeerde het begin van een noodgedwongen nieuw hoofdstuk in zijn carrière. Koeman werd enkele maanden na Messi's vertrek ontslagen wegens een uiterst slechte positie op de ranglijst van de competitie.


Daarna nam Laporta contact op met Xavi Hernández, die terugkeerde als trainer. Hij werkte aan een nieuw project met veel jonge talenten, net zoals wat Rijkaard en Guardiola deden, met als doel om weer aan te sluiten bij de Europese top en de reputatie die ze de afgelopen jaren hadden verloren te herstellen. Ze investeren in jonge spelers en willen het kenmerkende 'tiki-taka'-spel en de teamgeest herstellen. Xavi bouwt aan een nieuw team met gevestigde spelers en talenten uit de eigen jeugdopleiding zoals Pedri, Gavi, Ronald Araujo en Alejandro Balde. De genoemde spelers worden binnen de club beschouwd als de beoogde opvolgers van de voormalige grootmachten van FC Barcelona, die aan hun einde stonden van hun carrière bij de club. In januari 2023 won Xavi met FC Barcelona de Supercopa de España. In 2023 namen grote namen zoals Gerard Piqué, Jordi Alba en Sergio Busquets afscheid van de club, waarmee er een tijdperk werd afgesloten. Op 14 mei 2023 won FC Barcelona na 4 jaar weer de landstitel, dit was de tweede prijs onder trainer Xavi.
Aan het einde van de zomer van 2023 had FC Barcelona het plaatje compleet. Ze haalde rechtsback João Cancelo binnen, İlkay Gündoğan die net met Manchester City de treble had gewonnen. Als kers op de taart João Félix, een favoriet van Laporta. Ook vertrokken er enkele spelers op permanente en huurbasis. Het plaatje was na 3 jaar weer compleet, dankzij Joan Laporta, Deco en Mateu Alemany, die vertrok na de zomer-transferwindow. In december 2023 had FC Barcelona zich voor het eerst sinds het vertrek van Lionel Messi gekwalificeerd voor de achtste finales van de UEFA Champions League. Op 27 januari 2024 maakte Xavi Hernández bekend dat hij na het seizoen de club verlaat. Op 12 maart 2024 kwalificeerde FC Barcelona na 4 jaar weer voor de kwartfinales van de UEFA Champions League. Na de aankondiging van Xavi draaide het team goed, wat resulteerde in een persconferentie op 25 april 2024 met Joan Laporta, Deco en Xavi zelf, waarin werd bevestigd dat Xavi zijn contract zal volbrengen en dus blijft na dit seizoen. Desondanks kondigde de club op 24 mei 2024 aan dat Xavi niet zou aanblijven. Xavi coachte zijn laatste wedstrijd op zondag 26 mei 2024 tegen Sevilla. Een belangrijk hoogtepunt in het tijdperk van Xavi was de doorbraak van Lamine Yamal.

Op 29 mei 2024 stelde de club Hans-Dieter Flick aan als trainer, een lang gekoesterde droom van president Joan Laporta. Laporta wil de Duitse voetbalschool bij de club introduceren en een nieuw tijdperk inluiden. Volgens de club sluit Flicks speelstijl goed aan bij de gewenste tactische identiteit en strategische koers. Hij tekende tot medio 2026.
Flick vernieuwde de hele staf van Barça, met een sterke focus op het fysieke aspect. Hierdoor kende hij een indrukwekkende start bij de club; hij won zijn eerste vijf wedstrijden in de Primera División, iets wat weinig managers is gelukt en voor het eerst sinds het seizoen 2017/18. Ondanks de vele blessures onder de basisspelers wist Flick met een combinatie van talenten uit La Masia en ervaren krachten een dynamisch team samen te stellen. Op 24 oktober 2024 behaalde de club een 4-1 overwinning op Bayern München in de UEFA Champions League, een van de hoogtepunten van Flick's Barça, aangezien ze sinds 2015 niet meer van de Duitsers hadden gewonnen. Dezelfde week op zaterdag won Flick zijn eerste Clásico, met 4-0 in het Bernabéu. Op 29 november 2024 vierde de club haar 125-jarig jubileum met een gala in het Liceu in Barcelona.
Op 12 januari won Barça zijn eerste trofee onder het bewind van Flick: de Supercopa de España in een El Clásico tegen Real Madrid, met een eindstand van 5-2. In januari 2025 verzekerde Barcelona zich van een plek bij de laatste 16 in de UEFA Champions League. Twee maanden later was de club nog altijd ongeslagen, als enige team uit de vijf grootste competities van Europa. Op 2 april kwalificeerde Barcelona zich voor de finale van de Copa del Rey. Op 15 april 2025 plaatste Barcelona zich voor het eerst sinds 2018/2019 weer voor de halve finale van de UEFA Champions League. Op 27 april 2025 won FC Barcelona de Copa del Rey ten koste van Real Madrid, dankzij een 3-2 overwinning na verlenging.
Op 6 mei 2025 verloor Barça na verlenging in de tweede halve finale-wedstrijd van de UEFA Champions League van Internazionale. Enkele dagen later, op zondag 11 mei 2025, wist Barça de vierde en laatste Clásico van het seizoen te winnen. Thuis werd Real Madrid met 4-3 verslagen. Op 16 mei 2025 won Barcelona met 0-2 in het stadion van Espanyol en kroonde zich daarmee tot kampioen van de Primera División, met nog twee wedstrijden te spelen. Het was de derde prijs van het seizoen, waarmee de club de nationale treble completeerde.
In de zomer van 2025 versterkte FC Barcelona zich met doelman Joan García, die voor 25 miljoen euro werd overgenomen van stadsrivaal RCD Espanyol en een contract tekende tot 2031. Daarnaast werd Marcus Rashford voor één seizoen gehuurd van Manchester United, met een optie tot koop. Het begin van het seizoen 2025/26 verliep wisselvallig. Hoewel Barcelona de eerste competitiewedstrijden won, kampte de ploeg met aanzienlijk blessureleed. In oktober volgde een zware 4–1 nederlaag tegen Sevilla. Ook in de UEFA Champions League bleef de club onder de verwachtingen, met nederlagen tegen Paris Saint-Germain en Chelsea en een gelijkspel tegen Club Brugge. Door een meniscusblessure van Joan García stond Wojciech Szczęsny gedurende een langere periode onder de lat.
In december 2025 herstelde FC Barcelona zich en won het alle competitiewedstrijden op rij. Op 11 januari 2026 veroverde de club de Supercopa de España door in de finale met 3–2 te winnen van Real Madrid. Het betrof de zestiende Supercopa-titel in de clubgeschiedenis, waarmee FC Barcelona recordhouder bleef. Tevens was het de tweede opeenvolgende eindzege en de eerste prijs van het seizoen. In de wintertransferperiode haalde FC Barcelona João Cancelo op huurbasis terug naar de club, tot het einde van het seizoen. In de competitie zette de ploeg haar sterke reeks voort. FC Barcelona nam op zondag 22 februari 2026 de eerste plaats weer over van Real Madrid. Die koppositie gaf de club daarna niet meer uit handen.
In de Copa del Rey schakelde Barcelona achtereenvolgens CD Guadalajara, Racing Santander en Albacete Balompié uit, maar strandde uiteindelijk in de halve finale tegen Atlético Madrid. Ook in de Champions League bleef Barcelona actief tot het voorjaar. In de achtste finale won Barcelona over twee wedstrijden met 8–3 van Newcastle United. In de kwartfinale volgde opnieuw Atlético Madrid. Atlético ging met een totaalscore van 3–2 door, waardoor Barcelona in Europa werd uitgeschakeld.
Op 10 mei 2026 speelde FC Barcelona in de Primera División de tweede Clásico van het seizoen tegen Real Madrid. In Camp Nou won Barcelona met 2–0 van Real Madrid, waarmee de club zich verzekerde van het landskampioenschap. Barça werd daardoor voor de 29e keer kampioen van Spanje en prolongeerde de landstitel. Aan het einde van het seizoen nam Robert Lewandowski afscheid van FC Barcelona na vier seizoenen in dienst van de club.
Eind mei 2026 was FC Barcelona al volop bezig met de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Dat was al snel zichtbaar op de transfermarkt. Binnen enkele dagen werd de komst van Anthony Gordon afgerond. De Engelse aanvaller kwam voor circa 80 miljoen euro over van Newcastle United en werd daarmee de eerste grote aanwinst van Barcelona voor het seizoen 2026/27. Niet veel later kondigde de club ook Karim Adeyemi aan. De Duitse aanvaller kwam over van Borussia Dortmund.
Tegelijkertijd vertrokken er gedurende de zomer meerdere spelers uit de selectie. Ferran Torres maakte de overstap naar Paris Saint-Germain, terwijl Ansu Fati definitief vertrok naar AS Monaco. Ook Marc-André ter Stegen verliet de club en tekende bij Ajax. Marcus Rashford keerde na zijn huurperiode terug naar Manchester United en Ronald Araújo vertrok naar Liverpool.
Gedurende vrijwel de gehele zomer was de club bezig met het aantrekken van Julián Álvarez als nieuwe spits. De Argentijn gold als een van de belangrijkste transferdoelen van de club, maar een overstap kwam uiteindelijk niet tot stand doordat Atlético Madrid niet wilde meewerken aan een vertrek. Barcelona schakelde daarna door en haalde de Braziliaanse spits Gabriel Jesus tijdelijk naar de club. Als een van de laatste grote versterkingen van de zomer wist Barcelona ook Rodri binnen te halen. De Spaanse middenvelder kwam over van Manchester City en moest een belangrijke rol gaan spelen op het middenveld.
Op 16 september 2026 boekte FC Barcelona een 7–2-overwinning op Racing Santander. Daarmee won de ploeg van Hansi Flick voor het eerst in de clubgeschiedenis de eerste zeven competitiewedstrijden van een seizoen. Met 32 doelpunten in die zeven wedstrijden vestigde Barcelona bovendien een nieuw clubrecord.

De supporters van FC Barcelona worden gewoonlijk in Spanje culés (enkelvoud: culé) genoemd, wat letterlijk konten betekent in het Catalaans. De oorsprong hiervan ligt verankerd in de historie van FC Barcelona. Voordat de stadions Camp de Les Corts (1922-1957) en Camp Nou (1957-heden) de thuishavens van FC Barcelona werden, speelde de club zijn thuiswedstrijden in stadion L'Escopidora (1909-1922). Rondom dit veld stonden muren, en de supporters die geen kaartje konden betalen gingen dan meestal op de muren rondom het veld zitten om alsnog de wedstrijd te zien. Deze supporters waren over het algemeen het meest fanatiek. Zittend op de buitenmuren van stadion Escopidora was hun achterwerk zichtbaar voor mensen buiten het stadion. Deze noemden die mensen op de muren “culés”. Tot op de dag van vandaag is dit nog steeds het geval.
Een van de meest fanatieke supportersgroepen van FC Barcelona is de Boixos Nois.
De Boixos Nois staan bekend als radicaal en gewelddadig en de Boixos Nois definiëren zichzelf dan ook als hooligans. De groepering gebruikt een buldog als het logo. De grote vijanden van de Boixos Nois zijn traditioneel de Ultra Sur van Real Madrid en de Brigadas Blanquiazules van RCD Espanyol. De Boixos Nois werd begin jaren tachtig van de twintigste eeuw opgericht als een linksgeoriënteerde groepering. De naam is een samenvoeging van het Catalaanse boig wat gek betekent en van Can Boixeres, de wijk nabij het stadion Camp Nou waar de groep vaak samenkomt rondom wedstrijden. Nois is Catalaans voor "jongens". De Boixos Nois hielden zich voornamelijk op achter het doel aan de noordzijde van Camp Nou. In de 21ste eeuw zijn de Boixos Nois een groep zonder overeenkomstige politieke inslag en zowel linksgeoriënteerde als nationalistische skinheads maken deel uit van de groepering. Onder clubpresident Joan Gaspart hadden de Boixos Nois veel privileges en was er veel overlast van de groepering. Gaspart durfde echter niet in te grijpen. Kort na zijn verkiezing tot clubpresident in 2003, ging Joan Laporta wel de strijd aan met de Boixos Nois. Hij schafte de gratis tickets voor de groepering af en voerde een nultolerantie in tegenover supportersgeweld. De Boixos Nois waren niet blij met de maatregelen van Laporta en de president ontving verschillende doodsbedreigingen. Leuzen als “Laporta, we gaan je vermoorden. Camp Nou is ons huis, het graf is het jouwe. Je raakt niet van ons af, klootzak” werden met graffiti op een muur van zijn huis aangebracht. Uiteindelijk had de aanpak van Laporta toch succes.
FC Barcelona heeft 1.337 officiële fanclubs (februari 2010), ook wel peñas of penyas genoemd. De club heeft de fanclubs onderverdeeld naar 35 geografische zones: de stad Barcelona (1-2), Catalonië (3-17), Spanje (18-33) en de wereld (34). Iedere fanclub heeft zijn eigen registratienummer. In België zijn er drie officiële fanclubs, Penya Barcelonista Casal Català Brussel·les (Brussel, n.550), Peña Barcelonista de Bruselas Saintguidon (Brussel, n.1420) en Penya Fanatiek FC Barcelona (Genk, n.1519). Nederland telt twee fanclubs; Fan Club Barcelona, officieel Fan Club Barcelona de Rosmalen (n.1323, dat onder andere een eigen website heeft, ieder kwartaal een tijdschrift uitgeeft en reizen organiseert naar wedstrijden van FC Barcelona) en Penya La Máquina Blaugrana (n.1532) die in Zutphen is gevestigd. Naast Spanje, België en Nederland zijn er ook fanclubs in Bosnië-Herzogowina, Bulgarije, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Georgië, Griekenland, Groot-Brittannië, Hongarije, Italië, Kosovo, Oekraïne, Polen, Portugal, Rusland, Zweden en Zwitserland in Europa. In Afrika in Burkina Faso, Gambia, Guinee, Kameroen, Mali, Marokko, Sierra Leone en Senegal. In Amerika in Argentinië, Brazilië, Chili, Costa Rica, Cuba, Dominicaanse Republiek, El Salvador, Guatemala, Panama, Peru, Venezuela en Verenigde Staten. In Azië in China, Japan, Singapore en de Verenigde Arabische Emiraten. In Oceanië in Australië en Nieuw-Caledonië.
Het clublogo (escudo) van FC Barcelona heeft in de loop der jaren vele veranderingen ondergaan. In de beginjaren speelde de club met het wapen van de stad Barcelona op het shirt met daarboven de afbeelding van een vleermuis. Hierbij verwees de vleermuis, die ook afgebeeld staat op de wapens van Palma de Mallorca en Valencia (en de lokale voetbalclubs Valencia CF en UD Levante), naar de overwinning van graaf Jaume I de Veroveraar op de Moren in de dertiende eeuw. Volgens de overlevering zou destijds een vleermuis op de helm van de graaf zijn gaan zitten, een teken van bescherming en oplettendheid.
In 1913 kreeg FC Barcelona, in navolging van Engelse voetbalclubs, een eigen clublogo. Het clublogo omvat de olla met daarin drie vlakken en een middenbaan.
Op 29 november 2024 vierde FC Barcelona haar 125-jarig jubileum met de onthulling van een nieuwe mascotte: CAT, een speels en expressief personage, afgeleid van het woord Catalonië. Het werd ontworpen door Grangel Studio, dat ook samenwerkte met DreamWorks, Sony en Universal Pictures.
CAT belichaamt de kernwaarden van Barça: creativiteit, inclusiviteit en passie.
De mascotte draagt trots de blaugrana-kleuren en symboliseert de Catalaanse identiteit met de vier rode strepen uit de Catalaanse vlag. CAT zal niet alleen een vaste rol spelen tijdens evenementen, maar ook actief zijn op social media zoals Instagram en TikTok, In samenwerking met ONCE heeft Barça een tactiele versie van de mascotte ontwikkeld voor blinden en slechtzienden, waarmee de club haar toewijding aan inclusie en toegankelijkheid benadrukt.

FC Barcelona heeft in de loop der jaren op verschillende locaties in Barcelona gespeeld. In de beginperiode, na de oprichting in 1899, beschikte de club nog niet over een vast stadion en werden wedstrijden afgewerkt op uiteenlopende velden in en rond de stad. Een van de eerste vaste speelterreinen was het Camp de la Indústria, waar de club voor het eerst gebruik kon maken van een tribune en meer georganiseerde faciliteiten. Door de snelle groei van het ledenaantal en de toenemende populariteit van de club bleek dit terrein echter al snel ontoereikend.

In 1922 verhuisde FC Barcelona naar het grotere Camp de Les Corts, dat aanvankelijk plaats bood aan circa 20.000 toeschouwers. Dit stadion werd in de daaropvolgende decennia meerdere malen uitgebreid om te voldoen aan de groeiende vraag, onder meer met nieuwe tribunes in de jaren veertig en vijftig. Ondanks deze uitbreidingen bereikte het stadion uiteindelijk zijn maximale capaciteit van ongeveer 60.000 plaatsen, waardoor verdere groei niet meer mogelijk was. De sportieve successen en de komst van sterspelers zorgden bovendien voor een blijvend hoge publieke belangstelling, wat de noodzaak voor een nieuw stadion verder vergrootte.
Als gevolg hiervan begon de club in 1954 met de bouw van een nieuw stadion: Camp Nou. Dit stadion werd op 24 september 1957 geopend en groeide al snel uit tot het grootste voetbalstadion van Europa. Sindsdien vormt Camp Nou de vaste thuisbasis van FC Barcelona. In de loop der jaren onderging het stadion diverse renovaties en uitbreidingen om te blijven voldoen aan de eisen van het internationale topvoetbal.
Sinds 2023 ondergaat Camp Nou een ingrijpende herontwikkeling als onderdeel van het Espai Barça-project. Hierbij wordt het stadion vrijwel volledig vernieuwd en gemoderniseerd, met onder meer een nieuw dak, verbeterde faciliteiten en een verhoogde capaciteit. Na voltooiing zal het stadion plaats bieden aan circa 105.000 toeschouwers, waarmee het het grootste stadion van Europa blijft. Tijdens de werkzaamheden speelt FC Barcelona met een beperkte capaciteit in het gedeeltelijk heropende stadion.
Sinds het begin van de jaren tachtig kent FC Barcelona een lange geschiedenis van kleding- en shirtsponsoren.
Tussen 1982 en 1998 werden de tenues geleverd door de merken Meyba en Kappa. Sinds 1998 is Nike de vaste kledingsponsor van de club. In november 2024 werd dit partnerschap verlengd tot medio 2038, goed voor circa €1,7 miljard, waarmee het tot de grootste sponsorcontracten in het voetbal behoort.
Naast de sportkleding kent de club sinds het midden van de jaren 2010 ook officiële partners voor formele kleding.
Tot 2011 weigerde FC Barcelona commerciële sponsoring op het shirt. Van 2005 tot 2013 stond enkel het logo van de Catalaanse televisiezender TV3 op de mouw.
Op 7 september 2006 sloot de club een vijfjarige overeenkomst met UNICEF onder de slogan Barça, més que un club. De club doneerde jaarlijks 1,5 miljoen euro aan UNICEF en droeg als tegenprestatie het logo op wedstrijd- en trainingskleding. Unicef wordt hierdoor beschouwd als de eerste shirtsponsor in de geschiedenis van FC Barcelona.
Met ingang van 2011 verscheen de Qatar Foundation op het tenue; Unicef verhuisde naar de achterzijde. Deze samenwerking markeerde de eerste commerciële sponsor op het shirt, gevolgd door Qatar Airways (2013–2017). De club ontving destijds circa €60 miljoen per jaar.
Tussen 2017 en 2022 was Rakuten de hoofdsponsor, een overeenkomst waarbij oud-speler Gerard Piqué een bemiddelende rol speelde.
In maart 2022 tekende FC Barcelona een vierjarige deal met Spotify, ter waarde van €280 miljoen. Het bedrijf werd shirtsponsor van zowel de mannen- als vrouwenteams en kreeg tevens de naamrechten van het stadion, dat sindsdien Spotify Camp Nou heet.
De samenwerking met UNICEF werd toen vervangen door UNHCR/ACNUR, de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties.
In oktober 2025 verlengden FC Barcelona en Spotify hun samenwerking tot 2030, inclusief een uitbreiding van de stadionnaamrechten tot 2034.
Op 25 mei 2023 kondigde TP Vision, een dochterbedrijf van het Nederlandse Philips, een samenwerking aan met FC Barcelona. Het Ambilight TV-logo prijkt sindsdien op de mouw van het shirt; het contract loopt tot 2028 en vertegenwoordigt een waarde van €80 miljoen.
In juli 2025 sloot de club een vierjarige samenwerking met de regering van de Democratische Republiek Congo, gericht op de promotie van cultuur, sport en toerisme onder de slogan Heart of Africa. De samenwerking omvat tevens sporteducatieprogramma’s voor jongeren en de bouw van een cultureel paviljoen in het vernieuwde Spotify Camp Nou.
Op 2 september 2025 maakte de club bekend een vijfjarige overeenkomst te hebben gesloten met het Chinese technologieconcern Midea, dat de plaats inneemt van Ambilight TV als mouwsponsor. Philips blijft echter aan FC Barcelona verbonden en verzorgt alle beeldschermen en panelen in het vernieuwde Spotify Camp Nou, van televisies en LED-panelen tot de 360-gradenschermen rondom het stadion.
De huidige hoofdsponsors van FC Barcelona zijn:
| Periode | Kledingsponsor | Shirtsponsor voorzijde | Shirtsponsor rug | Shirtsponsor mouw |
|---|---|---|---|---|
| 1982–1992 | Meyba | |||
| 1992–1998 | Kappa | |||
| 1998–2004 | Nike | TV3 | ||
| 2004–2006 | TV3 | |||
| 2006–2011 | Unicef | TV3 | ||
| 2011–2013 | Qatar Foundation | Unicef | TV3 | |
| 2013–2015 | Qatar Airways | Unicef | Beko | |
| 2015–2017 | Qatar Airways | Unicef | Beko | |
| 2017–2021 | Rakuten | Beko | Beko | |
| 2021–2022 | Rakuten | Beko | Beko | |
| 2022–2023 | Spotify | UNHCR | Spotify | |
| 2023–2025 | Ambilight TV | |||
| 2025–2026 | ||||
| 2026–heden | Barça Foundation | Midea |
Laatst bijgewerkt: 26 mei 2026.
Samen met Real Madrid, Athletic Bilbao en Osasuna is FC Barcelona een non-profit, gesloten vereniging. In tegenstelling tot een naamloze vennootschap is het niet mogelijk om aandelen in de club te kopen. Toetreding is uitsluitend mogelijk via een lidmaatschap. Dit lidmaatschap is echter niet voor iedereen toegankelijk; alleen personen met een connectie tot een van de bestaande socis (leden) kunnen zich aansluiten.
De socis vormen het hoogste bestuursorgaan van de club en zijn georganiseerd in een vergadering van afgevaardigden, de zogenaamde Ordinary General Assembly. Tijdens deze vergaderingen nemen de socis belangrijke beslissingen en hebben zij het laatste woord over de richting en het beleid van de club. Hoewel de president samen met het bestuur beslissingen kan nemen, krijgen deze pas rechtskracht na goedkeuring door de vergadering.
Medio 2025 bedroeg het aantal socios naar schatting tussen de 140.000 en 150.000. Exacte cijfers zijn niet publiekelijk bekendgemaakt.
Aan het begin van de 21e eeuw belandde FC Barcelona onder het voorzitterschap van Joan Gaspart in een diepe financiële en sportieve crisis. De inkomsten daalden, de uitgaven voor salarissen en transfers liepen uit de hand, en de schulden stegen tot ruim 186 miljoen euro. In zijn laatste seizoen draaide de club een operationeel verlies van 72 miljoen euro, terwijl spelerssalarissen 88% van de omzet vertegenwoordigden. Met de komst van Joan Laporta in 2003 volgde een periode van sportief herstel en financiële modernisering. Toch bleef de schuldenlast hoog. Onder zijn opvolgers Sandro Rosell en Josep Maria Bartomeu kende de club ongekende sportieve successen, maar ook financieel roekeloos beleid. Zeer kostbare transfers en langdurige, dure contracten leidden tot een structurele disbalans. De coronapandemie bracht de situatie tot een hoogtepunt; een audit in 2021 stelde de totale schuld vast op €1,35 miljard. Het vertrek van Lionel Messi in 2021 symboliseerde de ernst van de crisis. Sinds Laporta’s terugkeer in 2021 voert de club een herstelbeleid, met ingrijpende maatregelen zoals de verkoop van 25% van de La Liga-medierechten aan Sixth Street, en 49% van Barça Studios. Deze "economische hefbomen" leverden honderden miljoenen euro’s aan liquiditeit op. In het seizoen 2022/2023 boekte de club weer een nettowinst van €304 miljoen. Ondanks aanhoudende beperkingen bleef FC Barcelona investeren in sportieve versterkingen, met onder meer de komst van Lewandowski en Koundé. Op commercieel vlak groeiden de inkomsten dankzij het Espai Barça-project, een stadiondeal met Spotify (€280 miljoen in vier jaar), en een vernieuwd sponsorcontract met Nike dat jaarlijks tot €127 miljoen kan opleveren. Voor het seizoen 2024/2025 verwacht de club een omzet van circa €950 miljoen en een nettowinst van €5 miljoen, met een positieve EBITDA van €90 miljoen. De sponsorinkomsten stijgen naar verwachting tot boven de €260 miljoen, mede dankzij verdere groei in merchandising en e-commerce via Barça Licensing & Merchandising (BLM). Ondanks commerciële successen blijft de schuldenlast een uitdaging. De nettoschuld (exclusief stadionproject) bedroeg medio 2024 circa €560 miljoen, terwijl het bredere totaal aan verplichtingen op liep tot circa €1,75 miljard. De financiering van Espai Barça blijft juridisch buiten de clubbalans en loopt tot circa 2048–2050. Belangrijk is dat de club anno 2025 weer opereert binnen de reguliere 1:1-regel van La Liga, na eerder onder zware beperkingen te hebben gewerkt vanwege de zogenoemde 1:4-regel. Een faillissement is nooit aan de orde geweest; de kern van het probleem lag in een structurele onbalans tussen inkomsten en uitgaven, vooral veroorzaakt tijdens het voorzitterschap van Bartomeu. Dankzij strikte kostenbeheersing, schuldafbouw en stijgende commerciële inkomsten is de financiële situatie inmiddels gestabiliseerd.
FC Barcelona wordt geleid door een president die elke vijf jaar wordt gekozen door de leden, de socios. Kandidaten moeten vooraf een bepaald aantal handtekeningen verzamelen om mee te mogen doen aan de verkiezingen. Tijdens de campagne beloven kandidaten vaak veranderingen, zoals nieuwe spelers of trainers. Leden stemmen op de verkiezingsdag op het terrein van de club. De verkiezingsopkomst is regelmatig hoger dan bij verkiezingen in Catalonië of Spanje.
Als er slechts één kandidatuur is, of slechts één kandidatuur geldig blijft, wordt deze door de kiescommissie rechtstreeks tot winnaar uitgeroepen. De leden van het bestuur worden dan zonder stemming verkozen verklaard. De president van FC Barcelona mag maximaal twee opeenvolgende termijnen dienen. Deze democratische bestuursstructuur, waarin de leden van de club de president en het bestuur kiezen, is nauw verweven met de geschiedenis van Catalonië en de rol van de club als symbool van de Catalaanse identiteit.
De huidige president van FC Barcelona is Joan Laporta. Hij werd in 2026 herkozen nadat hij eerder van 2003 tot 2010 en vanaf 2021 president van de club was. Met zijn herverkiezing begon hij aan zijn vierde termijn als president van FC Barcelona en aan zijn tweede opeenvolgende termijn binnen zijn tweede bestuursperiode bij de club.
Op 1 juli 2026 maakte FC Barcelona het nieuwe bestuur bekend voor de termijn tot 2031. Het bestuur bestaat uit 22 leden en staat opnieuw onder leiding van Joan Laporta.
| Nr. | Nat. | Naam | Competitie | Beker | Europa | Overig | Totaal | Sinds | Contract | Vorige club (transfersom) | Debuutdatum | Debuutwedstrijd | Cantera | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| W | W | W | W | W | ||||||||||||||
| Keepers | ||||||||||||||||||
| 1 | Joan García | 34 | 0 | 4 | 0 | 9 | 0 | 2 | 0 | 49 | 0 | 2025 | 30 juni 2031 | 16 augustus 2025 | RCD Mallorca - FC Barcelona (0-3) | Nee | ||
| 13 | Wojciech Szczęsny | 23 | 0 | 5 | 0 | 12 | 0 | 2 | 0 | 42 | 0 | 2024 | 30 juni 2027 | Transfervrij (0,0M) | 4 januari 2025 | UD Barbastro - FC Barcelona (0-4) | Nee | |
| 25 | Dominik Livaković | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2026 | 30 juni 2030 | — | — | Nee | ||
| Verdedigers | ||||||||||||||||||
| 2 | João Cancelo | 51 | 4 | 3 | 0 | 14 | 2 | 0 | 0 | 68 | 6 | 2026 | 30 juni 2029 | 3 september 2023 | Osasuna - FC Barcelona (1-2) | Nee | ||
| 3 | Alejandro Balde | 116 | 1 | 13 | 1 | 32 | 0 | 7 | 1 | 168 | 3 | 2021 | 30 juni 2028 | Eigen jeugd (0,0M) | 14 september 2021 | Bayern München - FC Barcelona (3-0) | Ja | |
| 5 | Pau Cubarsí | 88 | 1 | 13 | 1 | 26 | 0 | 4 | 0 | 131 | 2 | 2024 | 30 juni 2029 | Eigen jeugd (0,0M) | 18 januari 2024 | Unionistas - FC Barcelona (1-3) | Ja | |
| 12 | Xavi Espart | 8 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 10 | 0 | 2026 | 30 juni 2028 | Eigen jeugd (0,0M) | 10 maart 2026 | Newcastle United - FC Barcelona (1-1) | Ja | |
| 15 | Andreas Christensen | 74 | 3 | 6 | 1 | 17 | 1 | 4 | 0 | 101 | 5 | 2022 | 30 juni 2028 | 13 augustus 2022 | FC Barcelona - Rayo Vallecano (0-0) | Nee | ||
| 18 | Gerard Martín | 63 | 1 | 10 | 0 | 20 | 0 | 3 | 0 | 96 | 1 | 2024 | 30 juni 2028 | 17 augustus 2024 | Valencia CF - FC Barcelona (1-2) | Nee | ||
| 23 | Jules Koundé | 130 | 5 | 18 | 3 | 36 | 2 | 8 | 0 | 192 | 10 | 2022 | 30 juni 2030 | 28 augustus 2022 | FC Barcelona - Real Valladolid (4-0) | Nee | ||
| 24 | Eric García | 118 | 4 | 14 | 1 | 33 | 2 | 4 | 0 | 169 | 7 | 2021 | 30 juni 2031 | 15 augustus 2021 | FC Barcelona - Real Sociedad (4-2) | Ja | ||
| Middenvelders | ||||||||||||||||||
| 4 | Brian Fariñas | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2026 | 30 juni 2028 | Eigen jeugd (0,0M) | — | — | Ja | |
| 6 | Gavi | 120 | 6 | 10 | 1 | 32 | 1 | 5 | 2 | 167 | 10 | 2021 | 30 juni 2030 | Eigen jeugd (0,0M) | 29 augustus 2021 | FC Barcelona - Getafe (2-1) | Ja | |
| 7 | Fermín López | 93 | 24 | 13 | 2 | 30 | 9 | 4 | 1 | 140 | 36 | 2023 | 30 juni 2031 | Eigen jeugd (0,0M) | 27 augustus 2023 | Villarreal - FC Barcelona (3-4) | Ja | |
| 8 | Pedri | 169 | 23 | 19 | 3 | 50 | 2 | 11 | 1 | 249 | 29 | 2020 | 30 juni 2030 | 27 september 2020 | FC Barcelona - Villarreal (4-0) | Nee | ||
| 16 | Rodri | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 2026 | 30 juni 2030 | 27 augustus 2026 | FC Barcelona - Athletic Bilbao (2-0) | Nee | ||
| 20 | Dani Olmo | 62 | 17 | 8 | 0 | 19 | 3 | 3 | 0 | 92 | 20 | 2024 | 30 juni 2030 | 27 augustus 2024 | Rayo Vallecano - FC Barcelona (1-2) | Ja | ||
| 21 | Frenkie de Jong | 202 | 15 | 24 | 3 | 60 | 1 | 11 | 1 | 297 | 20 | 2019 | 30 juni 2029 | 16 augustus 2019 | Athletic Bilbao - FC Barcelona (1-0) | Nee | ||
| 22 | Marc Bernal | 29 | 2 | 4 | 2 | 6 | 1 | 1 | 0 | 40 | 5 | 2024 | 30 juni 2029 | Eigen jeugd (0,0M) | 17 augustus 2024 | Valencia CF - FC Barcelona (1-2) | Ja | |
| Aanvallers | ||||||||||||||||||
| 9 | Gabriel Jesus | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 2026 | 30 juni 2028 | 6 september 2026 | Valencia CF - FC Barcelona (0-5) | Nee | ||
| 10 | Lamine Yamal | 105 | 34 | 11 | 5 | 33 | 11 | 6 | 3 | 155 | 53 | 2023 | 30 juni 2031 | Eigen jeugd (0,0M) | 29 april 2023 | FC Barcelona - Real Betis (4-0) | Ja | |
| 11 | Raphinha | 126 | 50 | 13 | 5 | 35 | 20 | 7 | 6 | 181 | 81 | 2022 | 30 juni 2028 | 13 augustus 2022 | FC Barcelona - Rayo Vallecano (0-0) | Nee | ||
| 14 | Karim Adeyemi | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 1 | 2026 | 30 juni 2031 | 23 augustus 2026 | Elche CF - FC Barcelona (0-5) | Nee | ||
| 17 | Anthony Gordon | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 2026 | 30 juni 2031 | 23 augustus 2026 | Elche CF - FC Barcelona (0-5) | Nee | ||
| 19 | Roony Bardghji | 21 | 1 | 1 | 0 | 5 | 0 | 1 | 1 | 28 | 2 | 2025 | 30 juni 2029 | 14 september 2025 | FC Barcelona - Valencia CF (6-0) | Nee | ||
| 27 | Jesse Bisiwu | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2026 | 30 juni 2031 | — | — | Nee | ||
| 29 | Hamza Abdelkarim | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 2026 | 30 juni 2029 | 31 augustus 2026 | FC Barcelona - Rayo Vallecano (5-2) | Nee | ||
Bijgewerkt tot en met 6 september 2026.
* Wedstrijdstatistieken bijgewerkt tot en met 6 september 2026, na Valencia CF – FC Barcelona (0-5).
* Als de vorige club cursief is weergegeven, is de speler door FC Barcelona verhuurd geweest aan de betreffende club.
* Cantera geeft aan of een speler uit de jeugdopleiding van FC Barcelona afkomstig is en is doorgestroomd naar het eerste elftal.
Bron: Transfermarkt, FC Barcelona en LaLiga
| Functie | Nationaliteit | Naam | Sinds | Vorige werkgever |
|---|---|---|---|---|
| Technische staf | ||||
| Hoofdtrainer | Hansi Flick | 2024 | ||
| Assistent-trainer | Marcus Sorg | 2024 | ||
| Toni Tapalović | 2024 | |||
| Heiko Westermann | 2024 | |||
| Arnau Blanco | 2024 | – | ||
| Hoofd fysiektrainer | Benjamin Kugel | 2026 | ||
| Fysiektrainer | Pepe Conde | 2024 | ||
| Fitness- en krachttrainer | Lucas del Campo | 2026 | – | |
| Keeperstrainer | José Ramón de la Fuente | 2012 | ||
| Hersteltrainer | Jon Álvarez | 2022 | – | |
| Chechu Pérez | 2022 | – | ||
| Videoanalist | Francesc Martí | 2024 | ||
| Wedstrijdanalist | Guillem Escriu | 2024 | ||
| Michael Hasemann | 2024 | |||
| Medische- en performancestaf | ||||
| Hoofdfysiotherapeut | Xavi Linde | 2023 | – | |
| Fysiotherapeut | Jordi Mesalles | 2014 | – | |
| David Díaz Cueli | 2020 | |||
| Overige staf | ||||
| Teammanager | Carles Naval | 1986 | – | |
Bijgewerkt t/m juli 2026.
Een liggend streepje (–) betekent dat het staflid voorafgaand aan de huidige functie al binnen FC Barcelona werkzaam was.
Bron: Transfermarkt
| Competitie | Aantal | Jaren |
|---|---|---|
| Internationaal | ||
| FIFA Club World Cup | 3x | 2009, 2011, 2015 |
| Europacup I / UEFA Champions League | 5x | 1992, 2006, 2009, 2011, 2015 |
| UEFA Cup Winners' Cup | 4x | 1979, 1982, 1989, 1997 |
| Europese Supercup / UEFA Super Cup | 5x | 1992, 1997, 2009, 2011, 2015 |
| Jaarbeursstedenbeker | 3x | 1958, 1960, 1966 |
| Copa Latina | 2x | 1949, 1952 |
| Nationaal | ||
| Primera División | 29x | 1929, 1945, 1948, 1949, 1952, 1953, 1959, 1960, 1974, 1985, 1991, 1992, 1993, 1994, 1998, 1999, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013, 2015, 2016, 2018, 2019, 2023, 2025, 2026 |
| Copa del Rey | 32x | 1910, 1912, 1913, 1920, 1922, 1925, 1926, 1928, 1942, 1951, 1952, 1953, 1957, 1959, 1963, 1968, 1971, 1978, 1981, 1983, 1988, 1990, 1997, 1998, 2009, 2012, 2015, 2016, 2017, 2018, 2021, 2025 |
| Supercopa de España | 16x | 1983, 1991, 1992, 1994, 1996, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2018, 2023, 2025, 2026 |
| Copa de la Liga | 2x | 1983, 1986 |
| Regionaal | ||
| Campionat de Catalunya | 22x | 1902, 1903, 1905, 1909, 1910, 1911, 1916, 1919, 1920, 1921, 1922, 1924, 1925, 1926, 1927, 1928, 1930, 1931, 1932, 1935, 1936, 1938 |
| Copa de los Pirineos | 4x | 1910, 1911, 1912, 1913 |
| Lliga Mediterrània | 1x | 1937 |
| Copa Catalunya | 8x | 1991, 1993, 2000, 2003, 2004, 2007, 2013, 2014 |
| Supercopa de Catalunya | 2x | 2014, 2018 |
| Vriendschappelijke toernooien | ||
| Trofeu Joan Gamper | 46x | 1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1983, 1984, 1985, 1986, 1988, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 |
Barcelona speelt sinds 1955 onafgebroken in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam. De edities die FC Barcelona heeft gewonnen zijn dik gedrukt.
| Bijzonderheid | Datum | Tegenstander | Plaats | Uitslag | Speler | Aantal |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Hoogste overwinning | 15-09-1982 | Barcelona | 8–0 | |||
| 15-10-2003 | Barcelona | 8–0 | ||||
| Hoogste nederlaag | 14-08-2020 | Lissabon | 2–8 | |||
| Speler met meeste wedstrijden | 06-06-2015 | – | – | 173 | ||
| Speler met meeste doelpunten | 10-03-2021 | – | – | 123 | ||
UEFA Club Ranking: 7 (29-06-2026)
Door de jaren heen speelden verschillende vooraanstaande voetballers voor FC Barcelona. Tot de bekendste behoren onder anderen Ladislao Kubala, Johan Cruijff, Bernd Schuster, Diego Maradona, Ronald Koeman, Michael Laudrup, Hristo Stoichkov, Romário, Ronaldo, Rivaldo, Luís Figo, Patrick Kluivert, Ronaldinho, Carles Puyol, Xavi, Andrés Iniesta, Sergio Busquets, Luis Suárez en Lionel Messi.
Een van de invloedrijkste personen uit de clubgeschiedenis is Johan Cruijff. Als speler werd hij in 1974 landskampioen met Barcelona en won hij in 1978 de Copa del Rey. Zijn grootste invloed op de club volgde echter als trainer. Tussen 1988 en 1996 stond hij aan het roer van het eerste elftal en formeerde hij het zogenoemde Dream Team. Onder Cruijff won Barcelona vier opeenvolgende landstitels en in 1992 voor het eerst de Europacup I, de voorloper van de UEFA Champions League.
Onder Frank Rijkaard, trainer van 2003 tot 2008, brak een nieuwe succesvolle periode aan. Met spelers als Ronaldinho, Samuel Eto'o, Deco en de jonge Messi won Barcelona in 2005 en 2006 de landstitel. In 2006 volgde bovendien de tweede Champions League uit de clubgeschiedenis.
Na het vertrek van Rijkaard werd voormalig speler Josep Guardiola aangesteld als hoofdtrainer. In zijn eerste seizoen, 2008/09, won Barcelona als eerste Spaanse club de treble van landstitel, nationale beker en Champions League. In vier seizoenen onder Guardiola won de club veertien prijzen, waaronder drie landstitels en tweemaal de Champions League. Het elftal met onder anderen Messi, Xavi, Iniesta, Busquets en Puyol wordt beschouwd als een van de succesvolste periodes uit de clubgeschiedenis.
Onder Luis Enrique volgde in het seizoen 2014/15 een tweede treble. Met het aanvallende trio Messi, Suárez en Neymar won Barcelona de Primera División, de Copa del Rey en de Champions League. Daarmee werd Barcelona de eerste Europese club die tweemaal een continentale treble wist te winnen.
Ook verschillende voormalige spelers keerden later terug als trainer. Guardiola leidde de club van 2008 tot 2012 en Xavi van november 2021 tot mei 2024. Xavi bezorgde Barcelona in het seizoen 2022/23 voor het eerst sinds 2019 weer de Spaanse landstitel.
Hieronder staat een overzicht van de eerste aanvoerders van FC Barcelona sinds 1971. De club werkt doorgaans met een groep van vier of vijf aanvoerders, waarbij één speler als eerste aanvoerder fungeert.