Bep Westerduin
Zie voor meer informatie: Waarom staat dit artikel op de beoordelingslijst. Voel je vrij het artikel te bewerken.
Haal de pagina echter niet leeg en verwijder deze boodschap niet voordat de discussie gesloten is.
| Bep Westerduin | ||||
|---|---|---|---|---|
| Algemene informatie | ||||
| Geboortedatum | 6 maart 1932 | |||
| Geboorteplaats | Scheveningen | |||
| Overlijdensdatum | 13 december 2016 | |||
| Overlijdensplaats | Den Haag | |||
| Werk | ||||
| Beroep(en) | hoorspelacteur | |||
| ||||
Huibertje (Bep) Westerduin (Scheveningen, 6 maart 1932 - Den Haag, 13 december 2016) was een Nederlandse toneel- en hoorspelactrice en voordrachtskunstenaar.
Ze was dochter van Wilhelmina Vrolijk en Maarten Westerduin. Ze was eindjaren zestig een jaar getrouwd met acteur Joop Hart.
Het zag er niet naar uit dat ze op de planken zou komen; ze volgde de Pedagogische Academie en stond precies één jaar voor de klas.
Haar ouders (vader was bouwvakker) zagen niets in een toneelopleiding. Ze leerde het vak al doende van Cruys Voorbergh (Stichting Nieuw Jeugdtoneel), Loudi Nijhoff, Raden Mas Jodjana en vooral Raden Adjoe Jodjana. Haar debuut vond plaats in 1955 met De wonderlijke avonturen van de Kleine Moeck van Wilhelm Hauff. Daarna speelde ze bij steeds weer andere toneelgezelschappen, zoals hij het Theater van de Lach van John Lanting, waarmee ze in 1983 ook de televisie bereikte met Een scheve schaats.
Ze was voorts te zien op de televisie waarbij ze de kleine rollen voor haar rekening nam in Swiebertje, De kleine waarheid, FLoris en Pommetje Horlepiep. Ze presenteerde op televisie culturele en toeristische programma’s. Ook was ze te horen in hoorspelen, waarbij ze af en toe ook de schrijversrol voor haar rekening nam. Voor zover bekend was ze als laatste te zien als Tine Blok in de televisieserie Het wassende water van Bram van Erkel.
In de jaren daarna trok ze naar Frankrijk, herbouwde een schuur en ging er wonen. Ze trouwde nog een Nederlandse jachtvlieger, die ook in Frankrijk woonde met wie ze latte. In 2006 kwam ze terug naar Nederland, deed vrijwilligerswerk voor de Houtrustkerk. De laatste maanden van haar leven had ze te lijden onder een hersenbloeding, waarvoor ze therapie volgde toen ze op 85-jarige leeftijd overleed.
- Nicolette van der Werff, Bep Westerduin: Acterende bouwvakster. Algemeen Dagblad/ad.nl (13 februari 2017). Geraadpleegd op 20 oktober 2026.
- Schatkamer Beeld en Geluid, Pagina Bep Westerman(geraadpleegd 20 oktober 2026)
- Zwarte kat over Bep Westerduin(geraadpleegd 20 oktober 2026)
- 1 2 3 4 https://theaterencyclopedie.nl/wiki/Bep_Westerduin; TheaterEncyclopedie; geraadpleegd op: 2 april 2026; genoemd als: Bep Westerduin; Theaterencyclopedie-identificatiecode: 01944072-b083-7120-8c0d-6ca656834a8c.
- 1 2 3 4 https://www.hoorspelen.eu/acteurs/westerduin-bep.html; geraadpleegd op: 4 april 2026; genoemd als: Bep Westerduin.
- ↑ Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart Huibertje Westerduin
- ↑ Stan Huygens Journaal, "Vergeet het derde oog niet", De Telegraaf, 24 oktober 1964. Geraadpleegd op 20 oktober 2026. – via Delpher.
- ↑ Redactie, "Theater van de lach", Leeuwarder Courant, 4 juni 1983. Geraadpleegd op 20 oktober 2026. – via Delpher.