Brandon Mechele

1999–2013: Jeugdreeksen en debuut

Brandon Mechele groeide op in Bredene aan de Belgische Kust. Op 8-jarige leeftijd sloot hij zich tijdens het seizoen 2001–02 aan bij de jeugd van Club Brugge na twee jaar bij de jeugd van KSV Bredene te hebben gespeeld. De centrale verdediger die bij de jeugd als rechtsachter speelde, doorliep daarop alle jeugdreeksen. Mechele werd bij het eerste elftal van blauw-zwart echter al snel ‘omgevormd’ tot centrale verdediger en (door omstandigheden, zie onder) werd hij tevens meteen basisspeler. Mechele werd in januari 2013 opgeroepen voor de winterstage in het Spaanse Marbella (Andalusië) aan de Middellandse Zee. Hij trainde op sporadische basis mee met het eerste elftal in België. Jeugdspelers Björn Engels en Birger Verstraete kwamen vóór Nieuwjaar bij de hoofdmacht. Mechele vervoegde pas daarna het eerste elftal.

Nadat ik op winterstage Björn Engels eens verving, trainde ik wekelijks één à twee keer met het eerste elftal. Natuurlijk hoop ik om net als Björn Engels en Birger Verstraete mijn plek te veroveren, maar ik bekijk het stap voor stap.

— Mechele stelt zichzelf voor na zijn officiële debuut begin mei 2013

Mechele werd bij het eerste elftal een ploegmaat van onder meer Eiður Guðjohnsen, Carlos Bacca, Lior Refaelov, Óscar Duarte, Maxime Lestienne, Vadis Odjidja, Carl Hoefkens, Thomas Meunier, Víctor Vázquez en Ryan Donk. Mechele maakte op 20-jarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal onder de Spaanse trainer Juan Carlos Garrido, op 5 mei 2013 tegen Sporting Lokeren in de play-offs om de Belgische landstitel. Hij debuteerde niet als centrale verdediger, maar als verdedigende middenvelder. Hij viel in voor met name de licht geblesseerde Víctor Vázquez. Mechele speelde lager op het veld dan Vázquez, een aanvallende middenvelder: er werd overgegaan tot 4–3–3 met twee verdedigende middenvelders in plaats van 4–3–3 met offensieve driehoek. Van nature is hij geen centrale verdediger: bij de jeugd speelde hij als rechtsback. Mechele kreeg tien minuten speeltijd aan de zijde van de Nigeriaan Mikel Agu op het middenveld. Wegens blessures en schorsingen bij enkele basispionnen zat Mechele voor het eerst op de bank. Club Brugge won het duel tegen Lokeren met 2–1. ‘‘Toen ik mijn plek tussen de invallers opzocht dacht ik dat ik droomde. Ik ben uiteraard heel tevreden met mijn invalbeurt. Ik ben blij dat ik enkele ballen kon recupereren’’, zei hij over zijn debuut.

Op 12 mei 2013 viel Mechele na 73 minuten in voor Jesper Jørgensen, uit bij Standard Luik; een gelijkaardige tactische situatie zoals tegen Sporting Lokeren. Club Brugge won van Standard Luik met 2–4. In zijn derde en laatste wedstrijd van dat seizoen ging Brugge zwaar onderuit op het veld van titelpretendent SV Zulte Waregem. Essevee won met 5–2. Mechele kwam na 70 minuten in het veld voor Thomas Meunier en speelde tot aan het einde van de wedstrijd op de positie van rechtsachter. Helemaal aan het einde van het seizoen 2012–13, toen hij zijn eerste officiële wedstrijden voor blauw-zwart speelde, leek het alsof trainer Garrido hem als verdedigende middenvelder zou blijven inzetten, wat finaal niet gebeurde.

2013–2015: Doorbraak in het eerste elftal

Vanwege blessureleed bij de Deen Jim Larsen, en doordat de Costa Ricaan Óscar Duarte een rode kaart uit het vorige seizoen meenam en een weekend moest brommen, stelde trainer Juan Carlos Garrido hem op voor het openingsduel van het seizoen 2013–14 tegen R. Sporting Charleroi, op 26 juli 2013. Brugge won deze wedstrijd met 2–1 én met een mannetje minder. Timmy Simons kreeg na 21 minuten rood bij zijn grote comeback. Samen met jeugdvriend Björn Engels maakte hij in het vorige seizoen reeds deel uit van het eerste elftal. Engels kreeg eerder zijn eerste kans dan Mechele, toen nog van trainer Georges Leekens. Op 20 september 2012 en speelde Engels al eens mee als invaller in de tweede helft uit tegen Girondins de Bordeaux (4–0 nederlaag) op de openingsspeeldag van de groepsfase van de UEFA Europa League. Engels maakte bij zijn debuut een ongelukkig eigen doelpunt. Van Mechele toen nog geen spoor in het eerste elftal: hij kwam er pas voorjaar 2013 bij. Mechele en Engels stonden tegen Sporting Charleroi voor het eerst samen in de basiself in de Jupiler Pro League. Beiden speelden de volledige wedstrijd. Garrido behield hen ook de volgende weken in zijn basiself.

In Mecheles eerste twee seizoenen ging de Belgische landstitel naar RSC Anderlecht, in het derde naar KAA Gent. Club Brugge was destijds een ploeg in volle heropbouw na enkele povere, middelmatige seizoenen eind jaren 2000 tot begin jaren 2010. De laatste trofee die Brugge destijds had gewonnen was de Beker van België 2006–07. De club trok ten strijde met enkele jeugdspelers van wie veel verwacht kon worden. Mechele, Engels en onder fans geliefde jeugdproducten Tuur Dierckx, Boli Bolingoli, Nikola Storm en Birger Verstraete werden de grote uithangborden van de nieuwe politiek van blauw-zwart onder een nieuwe voorzitter, Bart Verhaeghe, en een nieuwe manager, Vincent Mannaert. In hun eerste seizoen kwam een basisplaats iets te vroeg voor de benjamins, maar het ging met name voor Mechele en Engels gelijk steil bergopwaarts. Toen gooide Georges Leekens' opvolger Garrido de jeugdspelers voor de leeuwen als basisspelers (titularissen). Mechele werd linker en Engels rechter centrale verdediger. Dit was een noodgedwongen wijziging wegens een volle ziekenboeg, maar pakte goed uit. Het duo Mechele–Engels groeide meteen, enigszins verrassend, uit tot vaste prik bij Club Brugge.

Trainer Garrido werd in september 2013 ontslagen hoewel er gelijke tred met competitieleider Standard Luik werd gehouden. In de UEFA Europa League werd Brugge echter al na één voorronde uitgeschakeld door Śląsk Wrocław uit Polen, met Mechele beide keren in de basis. De Spanjaard werd vervangen door Michel Preud'homme. Algauw zou het duo ook een verbeterd contract krijgen, wat maakte dat ze tot juni 2017 kwamen vast te liggen. Op 28 november 2013 verlengde Mechele, net als Engels, zijn contract. Mechele lag aanvankelijk tot juni 2014 (met optie) onder contract.

Mechele was onder Preud'homme een vaste pion. Hij vormde in de 4–3–3 opstelling achterin een duo met Engels, tot deze op 10 oktober 2014 tijdens een doordeweekse training een knieblessure opliep dewelke Engels meer dan een jaar op non-actief stelde. Hierdoor speelde Mechele naast Duarte, nog altijd als linker centrale verdediger. Na Nieuwjaar (2015) kwam ook de in eerste instantie door Ajax aan Club Brugge verhuurde Stefano Denswil naast hem te staan ten nadele van Duarte. Mechele speelde op de positie van rechter centrale verdediger wanneer Denswil aan hem werd gekoppeld (wat toen voor het eerst gebeurde); omdat Preud'homme de linkervoet van Denswil beter achtte dan die van Mechele. Op 20 januari 2015 scoorde de centrale verdediger in de laatste minuut tegen KV Mechelen het beslissende doelpunt in de kwartfinales van de Beker van België.

De halve finale van de Europa League werd misgelopen tegen het Oekraïense Dnipro, doordat in de slotfase van de terugwedstrijd een schot op de voet van Brandon Mechele afweek: de totaalscore van de twee wedstrijden was 0–1. Mechele was onderweg daarnaartoe samen met Óscar Duarte een belangrijke speler in de defensie van blauw-zwart en ook Mister Europe van dat seizoen, aanvaller Lior Refaelov, had een gigantisch groot aandeel in het Europese succes van Club Brugge in 2015. Mechele en zijn ploegmaats betaalden er echter ietwat de prijs voor in de competitie; het slopende seizoen eiste zo toch nog zijn tol. In de play-offs bleek KAA Gent sterker te zijn dan blauw-zwart. Uiteindelijk pakte Mechele met de Beker van België zijn allereerste prijs dat seizoen. Onder leiding van Michel Preud'homme werd het 2–1 in de finale tegen Anderlecht. Hij wist niet te verhinderen dat spits Aleksandar Mitrović de gelijkmaker tegen de touwen prikte na het openingsdoelpunt van aanvaller Tom De Sutter. Lior Refaelov besliste de finale in de absolute slotfase. Mechele speelde de volledige finale naast Óscar Duarte als linker centrale verdediger.

2015–2017: Uit de gratie van Preud'homme

Onder Preud'homme verdween Mechele in 2016 van de radar. Het was opvallend voor deze periode dat Preud'homme toen teruggreep naar fysiek zorgenkind Björn Engels indien deze volledig fit was en hierbij Mechele slachtofferde, omdat men Engels volgens Preud'homme voor de opbouw als gracieuzer mocht beschouwen. De perceptie rond Mechele, hoe de supporters en de media tegen hem aankeken, begon negatief om te keren zeker nadat hij in het kader van de laatste voorronde van de UEFA Champions League, op 18 augustus 2015 tegen Manchester United op Old Trafford, in zeven minuten tijd twee keer een gele kaart te zien kreeg en uitgesloten werd. In volgende weken en maanden voor Nieuwjaar oogde hij ook in de competitie wat vaker onzeker. Brugge kende wel een zeer goede seizoensstart in de Belgische competitie en met Mechele toen nog als basisspeler. Engels keerde in het voorjaar van 2016 terug uit blessure (een aanhoudende knieblessure). In januari 2016 verliet Óscar Duarte de club. Inmiddels was alsmaar duidelijker geworden dat Mechele niet in de bovenste la lag bij Preud'homme. Waar hij het voorgaande jaar betrouwbaar was gebleken voor de Luikse oefenmeester, zou Mechele dra definitief door hem aan de kant geschoven worden.

Als antwoord op Duarte's vertrek trok Brugge Benoît Poulain aan bij Kortrijk om de spoeling achterin aan te dikken. Brugge beschikte over te weinig centrale verdedigers om dat seizoen het titelgevecht aan te gaan met KAA Gent en RSC Anderlecht. Mechele verloor z'n basisplaats in het seizoen 2015—16 aan Engels. Ook Poulain kwam in de pikorde van Preud'homme hoger dan Mechele. Club Brugge werd in mei 2016 voor de veertiende keer Belgisch landskampioen na elf seizoenen van droogte. Mechele had dan toch een redelijk aandeel in de titel met achttien optredens (optelsom van de reguliere competitie en de play-offs). Hij speelde drie keer mee in de play-offs uit tien wedstrijden. Weliswaar gebeurde dit toen de landstitel mathematisch al behaald werd. Nog vóór de eerste titel sinds 2005 binnen was, verloor Brugge de bekerfinale met 2–1 van Standard Luik op de Heizel op 20 maart 2016. Mechele zelf bleef negentig minuten op de bank. Op de weg ernaartoe kwam Mechele twee keer in actie: tegen Sporting Lokeren in de 1/8^ste finale en tegen Westerlo in de kwartfinale. Hij speelde in beide wedstrijden negentig minuten. Europees verging het Club Brugge beduidend slechter na het bereiken van de kwartfinale in de Europa League, in april 2015. De club kende in het seizoen 2015–16 een desillusionerende Europa League-campagne met uitschakeling in de groepsfase. Brugge lootte SSC Napoli, FC Midtjylland en Legia Warschau; en sprokkelde vijf punten en eindigde als derde van de groep, wat niet volstond. Mechele was bij alle wedstrijden als basisspeler betrokken. Tegen SSC Napoli, waar landgenoot Dries Mertens destijds voorin de lakens uitdeelde, werd met forfaitcijfers verloren in het San Paolo. Mertens scoorde tweemaal tegen Brugge. Mechele vormde destijds meestal de viermansdefensie met rechtsback Thomas Meunier, linksback Laurens De Bock en of Stefano Denswil of Duarte als centrale partner en het was net dié defensie die de kwartfinale had weten te bereiken in april 2015. De Costa Ricaan zette winter 2016 een stap hogerop naar Espanyol uit La Liga. Hiermee kwam een eind aan het sterke defensieve partnerschap tussen Mechele en Duarte dat zo'n twee seizoenen standhield.

Mechele begon geblesseerd aan de voorbereiding op het seizoen 2016–17: zijn eerste blessure bij het eerste elftal. Mechele liep een scheur in het spronggewricht van zijn enkel op. Deze blessure bemoeilijkte het uitzicht op speelgelegenheid voort. Toen hij weer fit verklaard werd, mocht Mechele in Preud'hommes laatste seizoen ondanks de blessure voor Engels thuis tegen Leicester City in de UEFA Champions League nog slechts Europees meespelen. Dat gebeurde ten voordele van Poulain, die een plek naast Denswil bemachtigde.

Mecheles enige optredens waren twee nederlagen in de groepsfase van de UEFA Champions League tegen Engels landskampioen Leicester City (uit) en Deens landskampioen Kopenhagen (thuis). Hierbij liet trainer Michel Preud'homme hem vol in het mes lopen, mede wegens een gebrek aan wedstrijdritme na zijn blessure begin dat seizoen. Het verlies tegen Kopenhagen in het bijzonder was een behoorlijk bittere pil om te slikken voor Mechele en de club: 0–2 mede na een owngoal van Mechele na minder dan tien minuten spelen. Mechele kreeg hierna de zwarte piet toegespeeld. De eerste wedstrijd tegen de Denen mondde reeds uit in een 4–0 nederlaag. Mechele was die avond niet bij de selectie. Brugge behaalde geen enkel punt in de Champions League: 0 op 18. Haar teleurstellende comeback (laatste deelname in seizoen 2005–06) werd breed uitgesmeerd in de Vlaamse media. De druk op Preud'homme werd opgevoerd, maar hij bleef in het zadel vanwege betere resultaten in de competitie. Mechele was november 2016 in beeld, nadat Denswil geblesseerd was uitgevallen. Speelminuten leverde het niet meer op.

Het gebrek aan speelminuten voor Mechele werd door diens achterban als dermate frustrerend ervaren dat zijn vriendin en toekomstige echtgenote, Caroline Goorden, op Twitter uithaalde naar trainer Michel Preud'homme. Die laatste was niet onder de indruk en verdedigde met hand en tand zijn keuze Mechele gedurig te verloochenen in de Belgische competitie. Mechele kwam niet verder dan een rol als bankzitter, een bank aan dewelke hij doorgaans gekluisterd bleef. Soms werd hij door Preud'homme ook gewoon naar de tribune verwezen en belandde Mechele dan ook in extremo naast de wedstrijdselectie. Zijn achterban voerde het betoog op ‘‘dat Preud'homme een gebrek aan respect had’’, na de voorbije jaren die succesvol waren geweest met bekerwinst in 2015 tegen RSC Anderlecht, Europese campagne in de UEFA Europa League (kwartfinale) en tweede plaats in de competitie achter KAA Gent. Mechele beleefde die periode volledig in de hoedanigheid van basisspeler.

Of het nu de makelaar, vriendin, een van de ouders of Sinterklaas is die iets zegt, dat laat me koud.

— Trainer Michel Preud'homme trekt van leer over de "zaak-Mechele" in de krant De Morgen

Voorjaar 2017: Uitleenbeurt aan STVV en verrijzenis

Björn Engels en Stefano Denswil waren tijdens het seizoen 2016–2017 het centrale duo geworden in controlerende 4–3–3 formatie. Engels raakte in september geblesseerd en miste het najaar van 2016, waarna hij opnieuw in de basisploeg postvatte. De alternatieven waren Benoît Poulain of Mechele, maar Preud'homme deed niet langer een beroep op die laatste. In de winterstop van het seizoen 2016–2017 verhuisde Mechele dan ook op uitleenbeurt naar STVV, samen met Boli Bolingoli en doelman Sébastien Bruzzese. Daar werd hij onder de Kroatische trainer Ivan Leko, oud-speler van Brugge, opnieuw een vaste waarde. Opvallend was dat Brugge in de tussentijd geen centrale verdediger aantrok, waardoor het er alle schijn van had dat na de uitleenbeurt voor Mechele de deur nog open stond. Tezelfdertijd bestond onzekerheid over of Preud'homme na het seizoen nog zou doorgaan als trainer van blauw-zwart.

Alsof de duivel met Preud'homme speelde kwam Brugge defensief in ademnood. Poulain viel januari 2017 geblesseerd uit tegen Standard Luik (uit 0–3 winst): een scheur in de bilspier. Ouderdomsdeken, aanvoerder en middenvelder Timmy Simons moest op de positie van centrale verdediger inspringen. Verder dienden vleugelverdedigers de gaping op te vullen. Soms namen onervaren jeugdspelers zoals Niels Verburgh of Laurent Lemoine op de bank plaats. Bovendien presteerde Mechele zelf goed bij STVV, waarmee hij Preud'homme van repliek diende. Mechele had Club Brugge nog van dienst kunnen zijn. Engels was sinds december terug op post en bleef fit tot het einde van het seizoen. Club Brugge had Mechele nog kunnen gebruiken, maar hij was er niet meer. De Luikse succescoach loste het probleem op een bepaald moment op (februari 2017) door met drie verdedigers te spelen. Linksback Laurens De Bock moest van lieverlee centraal in de verdediging spelen. Preud'homme rekende zich rijk dat Engels en Denswil tot het einde van het seizoen fit bleven. Preud'homme had Mechele blijven 'uitsluiten', zodat zijn situatie derhalve uitzichtloos werd. Voor Mechele moest naar een oplossing worden uitgekeken. Poulain keerde in maart terug doch miste andermaal drie wedstrijden in volle titelstrijd. In april schorste het bondsparket Poulain twee speeldagen, na een tackle op Gent-speler Brecht Dejaegere. De Belgische landstitel ging uiteindelijk niet naar Club Brugge, maar naar RSC Anderlecht.

STVV handhaafde zich in eerste klasse: Mechele eindigde met zijn maats op de veertiende plaats met vijf punten voorsprong op de voorlaatste in de stand Moeskroen en zes punten op hekkensluiter KVC Westerlo. Mechele speelde alle resterende wedstrijden van het seizoen, in Brugse loondienst maar namens STVV: achttien competitiewedstrijden, twee doelpunten. In de Beker werden de Kanaries uitgeschakeld voor Nieuwjaar, voor Mecheles komst. Zijn trainer bij STVV was de Kroaat Ivan Leko en deze laatste zou een allesbeheersende rol vertolken voor het vervolg van de carrière van Mechele, die een stap opzij zette om er twee voorwaarts te zetten. Mechele keerde terug naar zijn moederclub, waar Preud'homme na vier seizoenen de deur achter zich dicht trok.

Tot januari 2016 speelde ik redelijk veel [bij Club Brugge], maar dan niets meer. Dat was de keuze [van de trainer ]. Benoît Poulain en Stefano Denswil hebben andere kwaliteiten [dan ikzelf]. Ik heb geprobeerd daaraan te werken en me te bewijzen op training, maar ik kon niet blijven wachten op speelkansen. Wat ik dan moet verbeteren om titularis te worden? Ik moet misschien meer initiatief nemen en me verbaal meer laten gelden. Daar kan ik zeker nog stappen in zetten. Uiteindelijk is het wel de bedoeling dat ik deze zomer terugkeer, maar we zullen zien. Ik neem [Michel] Preud'homme niets kwalijk. Hij heeft me veel bijgeleerd en ik ben hem daar dankbaar voor. Maar op een gegeven moment moet je aan jezelf denken. Ik wil spelen dus dit was misschien wel de beste oplossing.

— Mechele over zijn moeilijk jaar 2016

2017–2018: Terug in de basis onder Ivan Leko

Mechele keerde terug naar Brugge, maar begon weifelend aan het seizoen 2017–2018. STVV-coach Ivan Leko werd aangesteld als trainer. Ondanks de aanwezigheid van de tactisch sterke Benoît Poulain behield Leko het vertrouwen in de Bredenenaar, na een zeer moeilijke start voor Club Brugge als team. Augustus en september 2017 werden gekenmerkt door dubbele Europese uitschakeling tegen haalbare tegenstanders.

Mechele vormde de defensie met de Nederlander Stefano Denswil en de Fransman Benoît Poulain. Mechele presteerde daarop ijzersterk. Ten dele werd hij geholpen door Engels' vertrek in de zomer, naar met name het Griekse Olympiakos Piraeus aan het eind van de transferperiode, maar het was trainer Leko die voor Mechele veel veranderd had. Vooral in het hoofd: hij was mentaal veel sterker geworden, vertelde hij aan weekblad Knack in november 2017.

Het spelsysteem dat Ivan Leko invoerde was een 3–5–2 met drie verdedigers: Poulain rechts, Mechele centraal en Denswil links. Dit werd tot na de verloren voorrondes van de UEFA Champions League en UEFA Europa League tegen Istanbul Başakşehir en AEK Athene, respectievelijk, toegepast met Engels in plaats van Poulain. Dat waren de laatste wedstrijden van Mechele als defensieve partner van Björn Engels, met wie hij samenspeelde sedert de jeugdreeksen. Engels beproefde zijn geluk voortaan in het buitenland, maar zijn carrière werd voortdurend gedwarsboomd door dezelfde blessures die hem bij Club Brugge parten speelden. Poulain werd ook in dit seizoen getroffen door blessures. De Fransman kreeg indien volledig fit steevast een plaats in het basiselftal naast Mechele en Denswil.

Mechele en Poulain hadden dezelfde tactisch doorlezen speelstijl, Denswil beschikte over veel technische kwaliteit. Mechele werd als onmisbaar beschouwd door supporters en de media. In het seizoen 2017–2018 stond de Brugse verdediging onder bewind van Leko als een huis en slikte amper tegengoals met dank aan laatste man Mechele, ‘‘stilzwijgende en noest werkende West-Vlaming’’. Mechele wierp zich op tot organisator van de verdediging, en onder impuls van Hans Vanaken en Ruud Vormer behaalde Brugge haar vijftiende landstitel. Mechele was een van de uitblinkers en speelde ook het daaropvolgende jaar naast Poulain, die zich ongeveer dezelfde stijl als Mechele aanmat en die tactisch het spel goed las, en de complementaire Denswil. De Bredenenaar verdedigde op een intelligente, zakelijke manier terwijl de Surinaamse Amsterdammer sierlijk uitvoetbalde en een hard schot had. Mechele miste geen seconde van de competitie, als enige van de ploeg. Bovendien scoorde hij dat seizoen drie doelpunten en veroverde zijn tweede landstitel.

2018–2019: De RoboCop van Leko, eerste selectie voor Rode Duivels

Voor aanvang van het seizoen 2018–2019 liep Brandon Mechele tijdens de voorbereiding een buikspierblessure op. Mechele vocht zich in september terug in de ploeg en werd opnieuw gekoppeld aan Benoît Poulain en Stefano Denswil. De blessuregevoelige Poulain kreeg het moeilijk om zich nog langer te handhaven omwille van fysiek leed, waardoor Mechele en Denswil met zomeraanwinst Clinton Mata een nieuwe defensieve partner kregen.

Zijn bijnaam was RoboCop vanwege zijn ‘‘robotische immuniteit tegen blessures’’. Hij was in het verleden zo goed als nooit geblesseerd geweest (éénmalig najaar 2016). Ironisch genoeg raakte net RoboCop geblesseerd na het behalen van de vijftiende Belgische landstitel onder Ivan Leko. De blessure aan de buikspieren had geen impact op zijn status. Mechele populariseerde de bijnaam tijdens het seizoen 2017–2018 door Belgisch landskampioen te worden en aldoende geen seconde van de competitie te missen (reguliere competitie + play-offs). Supporters en de Vlaamse pers doopten hem RoboCop naar het gelijknamige personage uit de film van regisseur Paul Verhoeven. Hij kreeg de bijnaam RoboCop eigenlijk al veel eerder; van een toenmalige ploegmaat bij Brugge, de Deen Jesper Jørgensen, in 2014. Mechele bleef destijds nuchter en stoïcijns kalm onder alle lofzang voor de achterhoede en verwees naar het belang van de volgens hem onderbelichte aanvallende sterkte van Brugge onder Leko.

Mechele keerde gewoon terug in de basiself en speelde in het seizoen 2018–2019 opnieuw 41 officiële wedstrijden. Club Brugge eindigde op de tweede plek, achter Genk. Na het seizoen 2018–2019 hield Ivan Leko het na twee succesvolle seizoenen voor bekeken als coach. Op 5 oktober 2018 werd Mechele door bondscoach Roberto Martínez beloond met zijn eerste selectie bij de Rode Duivels. Hij mocht aanvankelijk niet meespelen van Martínez. Reden was de aanwezigheid van door de wol geverfde internationals zoals Toby Alderweireld en Thomas Vermaelen en bovendien omdat verdedigende middenvelder Leander Dendoncker destijds bij zijn club RSC Anderlecht tot centrale verdediger werd omgevormd. Dendoncker werd eveneens over Mechele geprefereerd. Op zijn eerste minuten bij de Rode Duivels zou hij nog een jaar moeten wachten.

Hoe minder je mij ziet, hoe beter we het doen.

— Mechele in oktober 2019, sardonisch in een interview met Knack

2019–2021: Sterkhouder onder Clement

Op 5 februari 2020 scoorde Mechele onder de nieuwe coach Philippe Clement, die Mechele kende als assistent-coach van Juan Carlos Garrido en Michel Preud'homme, het openingsdoelpunt in de terugwedstrijd van de halve finale van de Beker van België op het veld van SV Zulte Waregem. Mechele devieerde een kopbal van Michael Krmenčík met de borst in het lege doel van de uitgekomen Zulte Waregem-doelman Sammy Bossut. Hij kreeg het doelpunt nipt toegekend want de bal was al bijna over de doellijn. Brugge plaatste zich voor de bekerfinale dankzij de 18-jarige Charles De Ketelaere nadat Dimitri Oberlin de gelijkmaker had gescoord. De heenwedstrijd was op 1–1 geëindigd. Brugge vermeed verlengingen. Mechele en co verloren de finale met 0–1 van Antwerp.

In het seizoen 2020–2021 bleef Mechele vaste waarde in de competitiewedstrijden van Club Brugge. In de UEFA Champions League speelde hij twee keer de volledige wedstrijd tegen Zenit Sint-Petersburg, met een dubbele overwinning als resultaat. In de vier overige groepswedstrijden bleef hij evenwel op de bank. Het seizoen daarvoor kwam Mechele vijf keer in actie in de groepsfase van de Champions League. Op 1 oktober 2019 hield Brugge, met Mechele tussen de lijnen, toenmalig bekerhouder Real Madrid tegen hun sterkst mogelijke bezetting op een 2–2 gelijkspel in het Bernabéustadion. Deze teamprestatie ging internationaal dan ook niet ongemerkt voorbij.

Op 5 december 2020 werd Mechele thuis tegen STVV (1–0 winst) in de bloemetjes gezet voor zijn 250ste wedstrijd voor Club Brugge. Hij trad aan in een speciaal thuisshirt van de club, met voor hem gedrukte ‘tags’ ‘‘250 games’’ respectievelijk ‘‘5/12/2020’’ boven respectievelijk onder het standaard genaaide logo van de Jupiler Pro League. Mechele mocht af en toe de kapiteinsband dragen, bij afwezigheid van kapitein Ruud Vormer en vice-kapitein Hans Vanaken, zoals in de Supercup tegen bekerwinnaar Genk op 17 juli 2021. Dit werd Mecheles eerste prijs als aanvoerder van blauw-zwart.

Op 24 januari 2021 scoorde Mechele de ‘winning goal’ in de competitietopper tegen Genk. Mechele legde de bal dood op de borst en als was hij een volleerde centrumspits werkte hij vervolgens beheerst af. Mecheles doelpunt werd omschreven als een ‘‘spitsengoal’’ en deze 3-2 bleek uiteindelijk voldoende voor de drie punten. Vier dagen later was hij opnieuw trefzeker in de Brugse stadsderby tegen Cercle Brugge. Dit keer zorgde Mechele voor de gelijkmaker met een kopbal. Zijn treffer bleek cruciaal in de 1-2-overwinning.

Op 18 februari 2021 was het andermaal raak voor Mechele. De verdediger scoorde in de UEFA Europa League op het veld van FC Dynamo Kiev het levensbelangrijke uitdoelpunt. Het werd 1-1 in die heenwedstrijd, wat niet voldoende bleek voor de kwalificatie. Mechele en Club Brugge werden in 2021 opnieuw landskampioen.

2021–2022: Evenaring Brugs recordaantal titels

In het seizoen 2021–2022 verlengde blauw-zwart zijn landstitel, waarbij de Nederlander Alfred Schreuder halverwege het seizoen het roer overnam van Philippe Clement, die het schip verliet voor het Franse AS Monaco. De achttiende landstitel in de clubgeschiedenis was de vijfde voor Mechele, Hans Vanaken en Ruud Vormer, in voorgaande jaren sterkhouders van het elftal. De drie spelers delen het record met Fons Bastijns, Birger Jensen, Raoul Lambert, Georges Leekens, Franky Van der Elst en Dany Verlinden.

In seizoen 2022-2023 bleef Mechele basisspeler onder de nieuwe trainer Carl Hoefkens. In de UEFA Champions League speelde Mechele voor het eerst in zijn carrière elke minuut. Met Club Brugge plaatste hij zich bovendien voor het eerst in de clubgeschiedenis voor de knock-outfase van het Kampioenenbal (sinds de eerste editie), als tweede van een groep met Porto (groepswinnaar), Bayer Leverkusen en Atletico Madrid. Op 8 november raakte bekend dat hij werd opgenomen in het beste elftal van de groepsfase, dat officieel door de UEFA was samengesteld.

2022–2024: Leider van defensie, mentor voor jeugd

Mechele bleef ook in de seizoenen 2022–2023 en 2023–2024 het vertrouwen behouden in de basiself van Club Brugge. Mechele zou voortaan, als leider van de Brugse verdediging, enkele beloftevolle verdedigers begeleiden. De doorknede Mechele nam een nieuwe rol op als leermeester van spelers als Abakar Sylla, Jorne Spileers en Joel Ordóñez. De vleugelverdedigers (i.e. Kyriani Sabbe, Bjorn Meijer en Maxim De Cuyper) waren in die periode eveneens zeer jong. Er werd toen ook niet geïnvesteerd in een ervaren centrale verdediger. Mechele was de enige centrale verdediger bij Club Brugge die reeds zijn strepen had verdiend in de Belgische hoogste klasse. Mechele overschreed in december 2023 de kaap van 400 officiële wedstrijden voor Club Brugge, thuis tegen Standard Luik (2–0 zege). Mechele bereikte in de periode 2022–2024 definitief de status van cultspeler bij de club. Spileers verklaarde ‘‘in zijn jonge tienerjaren met veel respect en bewondering naar [Brandon] Mechele te hebben gekeken’’ en noemde Mechele schertsend ‘‘zijn papaatje’’. Spileers zei dat in mei 2024 en in bijzijn van Mechele, dewijl beiden in de feestroes verkeerden van het behalen van de negentiende Brugse landstitel onder interim-trainer Nicky Hayen.

In België was de teneur na de laatste Brugse landstitel in 2021–2022 lange tijd negatief geweest, in die zin dat het blauw-zwart aan een ervaren verdediging ontbeerde en de perceptie was dat Mechele mee verzoop, waardoor er ook op hem opnieuw flink wat kritiek kwam. Dat Club Brugge ver onder de verwachtingen van fans en media bleef lag vooral onder Ronny Deila (2023–2024) aan de totaalprestatie van het team. Dat het door Hans Vanaken gestuurde Brugse middenveld onder het gebruikelijke niveau presteerde met steriel, horizontaal en traag spel en dat de aanvallers soms vele kansen lieten liggen — de Braziliaanse spits Igor Thiago stond negen wedstrijden droog — bleef vaak eerder onderbelicht in de media. Mechele zakte als zodanig weer wat in de achting van menig analist of journalist. In het seizoen 2022–2023 eindigde men slechts als vierde, een jaar later zou het tot de play-offs duren vooraleer men de machine aan de praat kreeg. Mechele en zijn maats begonnen als vierde van de reguliere competitie aan de play-offs (vierde van zes in de play-offs), en deden het onmogelijke met het behalen van de negentiende landstitel.

De jeugdspelers speelgelegenheid gunnen was een keuze van het Brugse bestuur in samenspraak met trainers Carl Hoefkens en later Ronny Deila. Jonge verdedigers als Odilon Kossounou en Abakar Sylla brachten veel geld in het laatje. Echter, het was net die keuze die logischerwijs met veel ups en downs gepaard ging. Al die tijd was Mechele de enige constante; hij moet telkens weer een nieuwe defensie zien te sturen. De aanpak werd in de media dan ook op kritiek onthaald. Toen met name Ronny Deila de plak zwaaide bij Brugge zouden de media stellen dat de keuze voor een jonge defensie ‘‘niet langer te rechtvaardigen was’’. Die bewuste maanden werden iets meer tegengoals geïncasseerd dan voorgaande jaren. Eén patroon, in het bijzonder onder Deila, was dat dit doorgaans in het slot van de wedstrijd gebeurde omdat Deila volgens waarnemers te vroeg de bus parkeerde (ofwel een vijfde verdediger bijzette). Club Brugge kroop dan massaal in egelstelling, vaak met het centrale duo Mechele–Spileers dat aan de wedstrijd begon. Op die manier gaf blauw-zwart wedstrijden alsnog uit handen.

Ik vond dat we [onder Deila] als verdediging goed stonden. Maar we kwamen zo vaak onder druk omdat de rest niet goed stond. Onder Hayen zijn er bepaalde details bijgeschaafd. We hadden de jongste verdediging in België, en uiteindelijk werden we op het einde van het seizoen nog de beste achterlinie van het land. We zijn anders gaan pressen, stonden meer in blok. Dan is het logisch dat je minder goals slikt en betere resultaten haalt.

— Mechele over de moeilijke periode onder Ronny Deila en de heropleving onder Nicky Hayen, in juli 2024

Het seizoen 2023–24 was opmerkelijk voor Mechele én Brugge. Mechele scoorde vijf keer in de competitie, een persoonlijk record. Hij kreeg vanaf de play-offs de Ecuadoraan Joel Ordóñez als defensieve partner, en speelde op hoog niveau onder Nicky Hayen na het ontslag van Deila. In de ‘clasico’ thuis tegen RSC Anderlecht op de tweede speeldag van de Champions' Play-offs opende hij als kapitein de score met een kopbaldoelpunt op hoekschop vanaf links. Hij dook op aan de eerste paal en kopte naar de verste hoek. Bij afwezigheid van Hans Vanaken (ziekte) en Simon Mignolet (geblesseerd) mocht Mechele tegen Anderlecht voor de gelegenheid de kapiteinsband dragen. Club Brugge won met 3–1. Na nog vijf zeges en twee gelijke spelen mocht Mechele zijn zesde landstitel als speler vieren.

Club Brugge had zich te elfder ure in de Champions' Play-offs (top-6) weten te nestelen. Tussenin bereikte Mechele met Club Brugge ook de halve finale van de UEFA Conference League, waarin het Italiaanse Fiorentina te sterk bleek. Club Brugge achtervolgde Union Sint-Gillis op twintig punten in februari 2024. Mechele speelde mee in 61 van de 63 wedstrijden die Club Brugge dat seizoen speelde en was telkens basisspeler. Ondanks de comeback — dankzij de halvering van de punten voor de Champions' Play-offs en heilloos dipje van Union vroeg in de play-offs — ziet Mechele zijn zesde recordtitel, met Hans Vanaken, als inferieur aan de titel uit 2018 behaald onder trainer Ivan Leko.

2024–2026: Tweede Beker van België, zevende landstitel

Brugge beleefde een rustiger seizoen 2024–25, zonder een trainerswissel. Mechele speelde 58 wedstrijden, drie minder dan het seizoen 2023–24. Hij speelde opnieuw alle competitiewedstrijden (40), net zoals in 2017–18 en 2023–24. In de competitie liep het gesmeerder voor Mechele en zijn maats, maar men greep toch naast de landstitel. Union Sint-Gillis werd landskampioen, Club Brugge werd tweede. Brugge, met Mechele in de basis naast Joel Ordóñez, won de Beker van België met een 2–1 zege in de finale tegen RSC Anderlecht. Dit gebeurde tien jaar na de eerste bekerzege voor Mechele, tegen datzelfde Anderlecht.

Mechele kende zijn beste seizoen. Brugge geraakte tot de achtste finales van de vernieuwde UEFA Champions League met ligafase (8 duels) én tussenronde (heen en terug). In de ligafase beletten Mechele en zijn jonge collega Ordóñez onder meer het Italiaanse Juventus Turijn het scoren in een 0–0 gelijkspel in Brugge. Het Italiaanse Atalanta Bergamo, waar Mecheles ex-ploegmaat Charles De Ketelaere twee maal in de basis stond, werd over de knie gelegd in de tussenronde. Spitsen Ferran Jutglà en Chemsdine Talbi waren de Brugse uitblinkers in Bergamo, maar Mechele en Ordóñez verdedigden secuur en gaven de Italianen weinig speelruimte. Brugge bereikte de knockoutfase, waarin het Engelse Aston Villa te sterk was. Een eigen doelpunt van Mechele in de heenwedstrijd (1–3) en twee doelpunten van Marco Asensio in de terugwedstrijd (3–0) deden het licht uit, na een onverhoopte campagne die in Europa met respect bekeken werd.

Op 12 augustus 2025 verbrak Mechele een clubrecord van Gert Verheyen, die tussen 1992 en 2006 tot achtentachtig Europese wedstrijden voor Club Brugge kwam. Hij speelde zijn 89^ste wedstrijd voor Club Brugge in de voorrondes van de UEFA Champions League tegen het Oostenrijkse Red Bull Salzburg, waarbij de troepen van Nicky Hayen een 0–2 achterstand ophaalden en 3–2 wonnen. Een week later speelde Mechele zijn 500^ste officiële wedstrijd voor blauw-zwart, in de heenwedstrijd van de laatste voorronde van de UEFA Champions League in het Ibrox Park van het Schotse Rangers. Hij luisterde zijn jubileumwedstrijd op met een doelpunt. Mechele rukte mee op naar voren en nam de bal op de rechter slof net buiten de zestienmeter. De bal verdween in de linker hoek. ‘‘Vroeger vloog die bal misschien in de tweede ring, nu gaat hij binnen. Ik raak ’m perfect. Of ik die schoen niet meer ga poetsen? Jawel, je moet goed voor je gerief zorgen, hè’’, aldus Mechele na de wedstrijd. De heenwedstrijd in Schotland werd winnend afgesloten: 1–3. Brugge plaatste zich op 27 augustus 2025 met een ruime 6–0 thuiszege tegen Rangers voor de ligafase van de Champions League. Waar Brugge in het voorgaande seizoen door het kleinste gaatje kroop om daarin bij de laatste 24 te geraken, eindigden Mechele en co gemoedelijk op de 17^e plaats in het klassement. Club Brugge werd nu vroeger uitgeschakeld, door het Spaanse Atlético Madrid in de tussenronde. In het Wanda Metropolitano konden Mechele en zijn Ecuadoraanse discipel Ordóñez, die met zijn prestaties inmiddels in het vizier was van Europese topclubs, niet vermijden dat de Noorse targetspits Alexander Sørloth een hattrick aantekende. Ordóñez kopte voor de pauze de 1–1 tegen de touwen, maar Atleti walste daarna over de West-Vlamingen en liep uit tot 4–1 in de tweede helft.

Mechele focust ‘‘op zo veel mogelijk wedstrijden spelen’’ en ‘‘op records jagen’’, aldus de verdediger in oktober 2025. Het clubrecord, dat met 619 wedstrijden op naam van Franky Van der Elst staat, komt in zicht voor zowel Mechele als zijn jarenlange (2015–heden) ploegmaat Hans Vanaken. Vanaken (plaats 3) speelde anno 2026 ruim twintig wedstrijden méér dan Mechele (plaats 5). Van der Elst en dichtste achtervolger, doelman Dany Verlinden (569), liggen binnen handbereik voor het duo. In mei 2026 behaalde Mechele, met Vanaken, onder wedergekeerde Ivan Leko zijn zevende landstitel met blauw-zwart. Leko volgde begin december 2025 de ontslagen Nicky Hayen op en trok een penibele situatie helemaal recht. Het was de twintigste landstitel voor Club Brugge. Mechele en Vanaken scherpten het clubrecord aan, weliswaar op hardbevochten wijze na weer een tweestrijd met Union Sint-Gillis.