Carl Orff

Carl Orff
Carl Orff (1970)
Persoonsgegevens
Geboren	10 juli 1895
Overleden	29 maart 1982
Land	Duitsland
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	Hogeschool voor Muziek en Theater München, Wittelsbacher-Gymnasium München, Ludwigsgymnasium, Universität für Musik und Darstellende Kunst "Mozarteum" Salzburg
Leermeester(s)	Hermann Zilcher
Beroep(en)	muziekpedagoog
Oriënterende gegevens
Jaren actief	1900-1982
Instrument	piano, slagwerk, cello, orgel
Stijl(en)	opera
Belangrijkste werken	Die Kluge, Carmina Burana, Der Mond, Catulli Carmina
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Beierse Academie voor Schone Kunsten
Documentatie­locatie	SAPA Foundation, Zwitsers Archief voor de Podiumkunsten
Prijzen en erkenningen	Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, honorary citizen of Munich (1975), Beierse Orde van Verdienste, Nationale Prijs van de DDR, Grote Orde van Verdienste met Ster en Schoudersjerp, Goethemedaille van de stad Frankfurt (1965), Beierse Maximiliaansorde voor Wetenschap en Kunst (1981), Bayerischer Poetentaler (1965), Oostenrijkse Decoratie voor Wetenschap en Kunst (1974), eredoctoraat van de Ludwig Maximilians-universiteit München, honorary doctor of the University of Tübingen, Pour le Mérite, Romano Guardini award (1974), honorary golden medal of the state capital Munich
Links
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Muziek

Carl Orff (München, 10 juli 1895 – aldaar, 29 maart 1982) was een Duits componist, muziekpedagoog en theaterman.

In Dießen am Ammersee ten zuiden van München is het Carl Orff Museum gewijd aan zijn werk en leven.

Biografie

Vanaf zijn vijfde jaar studeerde Carl Orff piano, slagwerk, cello en orgel. Op deze jonge leeftijd schreef hij ook zijn eerste compositie. Hij studeerde aan de Staatliche Akademie der Tonkunst in München om daarna als componist vooral te werken aan muziek voor piano en zang. Hiernaast was hij werkzaam als muziekpedagoog; in 1924 stichtte hij met Dorothee Günther de Güntherschule. Hiervoor schiep hij het naar hem genoemde Orff-Schulwerk.

Voor de Olympische Spelen van Berlijn (1936) schreef hij Kinderreigen, voor de Olympische Spelen van München (1972) schreef hij Gruß der Jugend. Met Gunild Keetman publiceerde hij vijf bundels muziek uit Musik für Kinder. Kinderen moesten zichzelf door muziek leren kennen. Orffs werk werd later ook in de Heilpedagogiek gebruikt.

Orff is vooral bekend door zijn compositie Carmina Burana uit 1937, die het eerste deel van de trilogie Trionfi (triomf) is. De twee andere delen zijn Catulli Carmina en Trionfo di Afrodite. Zijn werk De temporum fine comoedia (Het spel van het einde der tijden), voor groot gemengd koor, knapenkoor en orkest, ging op 20 augustus 1973 tijdens de Salzburger Festspiele onder leiding van Herbert von Karajan in première.

In Nederland behoorde de Delftse musicus en muziekpedagoog Pierre van Hauwe tot de grootste promotors van het Orff-Schulwerk. Zijn muziekmethode "Spelen met Muziek" combineert de uitgangspunten van het Orff-Schulwerk met de muziekmethode van de Hongaar Zoltán Kodály.

Orff kreeg zijn laatste rustplaats in de Abdij van Andechs, Beieren.

Werken

Literatuur, een kleine selectie

• Dangel-Hofmann, Frohmut (1990). Carl Orff ─ Michel Hofmann. Briefe zur Entstehung der Carmina burana. Hans Schneider, Tutzing. ISBN 3-7952-0639-1.
• Edelmann, Bernd (2011). Große Gestalten der bayerischen Geschichte. Herbert Utz Verlag, Munich, 'Carl Orff'. ISBN 978-3-8316-0949-9.
• Fassone, Alberto (2009). Carl Orff, 2nd revised and enlarged. Libreria Musicale Italiana, Lucca. ISBN 978-887096-580-3.
• Gersdorf, Lilo (2002). Carl Orff. Rowohlt, Reinbek. ISBN 3-499-50293-3.
• Elementarer Tanz – Elementare Musik: Die Günther-Schule München 1924 bis 1944. Schott, Mainz (2002). ISBN 3-7957-0449-9.
• Liess, Andreas (1980). Carl Orff. Idee und Werk, revised. Goldmann, Munich. ISBN 3-442-33038-6.
• Jürgen Maehder: Non-Western Instruments in Western 20th-Century Music: Musical Exoticism or Globalization of Timbres?, in: Paolo Amalfitano/Loretta Innocenti (edd.), L'Oriente. Storia di una figura nelle arti occidentali (1700-2000), Roma (Bulzoni) 2007, vol. 2, pp. 441-462.
• Jürgen Maehder: Die Dramaturgie der Instrumente in den Antikenopern von Carl Orff. In: Thomas Rösch (ed.): Text, Musik, Szene – Das Musiktheater von Carl Orff. Schott, Mainz 2015, pp. 197–229, ISBN 978-3-7957-0672-2.
• Massa, Pietro (2006). Carl Orffs Antikendramen und die Hölderlin-Rezeption im Deutschland der Nachkriegszeit. Peter Lang, Bern/Frankfurt/New York. ISBN 3-631-55143-6.
• Orff, Godela (1995). Mein Vater und ich. Piper, Munich. ISBN 3-492-18332-8.
• Carl Orff und sein Werk. Dokumentation. 8 voll. Schneider, Tutzing 1975–1983, ISBN 3-7952-0154-3, ISBN 3-7952-0162-4, ISBN 3-7952-0202-7, ISBN 3-7952-0257-4, ISBN 3-7952-0294-9, ISBN 3-7952-0308-2, ISBN 3-7952-0308-2, ISBN 3-7952-0373-2.
• Rösch, Thomas (2003). Die Musik in den griechischen Tragödien von Carl Orff. Hans Schneider, Tutzing. ISBN 3-7952-0976-5.
• Rösch, Thomas (2009). Carl Orff ─ Musik zu Skakespeares "Ein Sommernachtstraum". Entstehung und Deutung. Orff-Zentrum, Munich.
• Text, Musik, Szene ─ Das Musiktheater von Carl Orff. Symposium Orff-Zentrum München 2007. Schott, Mainz (2015). ISBN 978-3-7957-0672-2.
• Thomas, Werner (1990). Das Rad der Fortuna ─ Ausgewählte Aufsätze zu Werk und Wirkung Carl Orffs. Schott, Mainz. ISBN 978-3-7957-0209-0.
• Thomas, Werner (1994). Orffs Märchenstücke. Der Mond ─ Die Kluge. Schott, Mainz. ISBN 978-3-7957-0266-3.
• Thomas, Werner (1997). Dem unbekannten Gott. Ein nicht ausgeführtes Chorwerk von Carl Orff. Schott, Mainz. ISBN 978-3-7957-0323-3.

Externe link

• (de) (en) Stichting Carl Orff

Zie de categorie Carl Orff van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

1. ↑ https://muenchner-turmschreiber.de/der-poetentaler/; geraadpleegd op: 21 april 2026.