Catalan-getal

In de combinatoriek vormen de Catalan-getallen een rij van natuurlijke getallen die voorkomen in diverse telproblemen. Ze zijn naar de Belgische wiskundige Eugène Catalan (1814–1894) genoemd.

Het -de Catalan-getal wordt door de volgende formule met binomiaalcoëfficiënten gegeven

De eerste Catalan-getallen zijn:

1, 1, 2, 5, 14, 42, 132, 429, 1430, 4862, 16796, 58786, 208012, 742900, 2674440, 9694845, 35357670, 129644790, 477638700, 1767263190, 6564120420, 24466267020, 91482563640, 343059613650, 1289904147324, 4861946401452, …

Eigenschappen

Een alternatieve uitdrukking is

Aan deze formule ziet men meteen dat een natuurlijk getal is, wat bij de eerder gegeven formule niet direct duidelijk is.

De Catalan-getallen voldoen ook aan de differentievergelijking:

Met de recursieve formule

kunnen de Catalan-getallen efficiënt worden berekend.

De Catalan-getallen gedragen zich asymptotisch als

,

in de zin dat het quotiënt van beide leden in de limiet voor naar 1 gaat.

De enige oneven Catalan-getallen zijn die met ; alle andere zijn even.

Toepassingen in combinatoriek

Allerlei telproblemen in de combinatoriek hebben Catalan-getallen als oplossingen. Hier zijn enkele voorbeelden, de meeste met illustratie van de gevallen en

((()))     ()(())     ()()()     (())()     (()())
XXXYYY     XYXXYY     XYXYXY     XXYYXY     XXYXYY.

Hankel-matrix

De -Hankel-matrix met als elementen , heeft determinant 1, onafhankelijk van de waarde van . Voor bijvoorbeeld is

Merk op dat ook als de elementen worden "verschoven", zodat , de determinant dan nog steeds gelijk aan 1 is, onafhankelijk van de waarde van . Voor bijvoorbeeld is

Geschiedenis

De rij van Catalan-getallen werd voor het eerst beschreven in 1751 in een brief aan Goldbach door Leonhard Euler, die geïnteresseerd was in het verdelen van een veelhoek in driehoeken. De rij werd later naar Eugène Charles Catalan genoemd, die het verband met de uitdrukkingen met haakjes ontdekte, toen hij aan de Torens van Hanoi werkte. Johann Andreas von Segner vond in 1758 een recursieve formule, waarvan Euler in de samenvatting bij Segner artikel de oplossing vermeldt. Een door Johann Friedrich Pfaff opgestelde algemenere aftellingsmethode werd in 1795 door Nikolaus Fuß bewezen. In de jaren 1838 en 1839 pakten Gabriel Lamé, Olinde Rodrigues, Jacques Binet en Eugène Catalan het probleem opnieuw op. Eugen Netto schreef in zijn in 1901 gepubliceerde leerboek over de combinatoriek de getallen aan Catalan toe.