Cornish Main Line

Cornish Main Line
Totale lengte	128 km
Spoorwijdte	Breedspoor (2140 mm) tot 1892 (vanaf 1856) normaalspoor 1435 mm
Aangelegd door	Network Rail
Geopend	1867
Huidige status	in gebruik
Aantal sporen	2 (3 korte trajectdelen enkelspoor)
Baanvaksnelheid	121 km/u
Treindienst door Great Western Railway CrossCountry

De Cornish Main Line is een spoorlijn in het Verenigd Koninkrijk gelegen in Cornwall en de zuidwestelijke hoek van Devon, in Engeland. Het traject loopt van Penzance naar Plymouth en steekt de countygrens over via de Royal Albert Bridge over de rivier de Tamar bij Saltash. Het is de zuidelijkste spoorlijn van het Verenigd Koninkrijk en de meest westelijke van Engeland.

De lijn vormt de ruggengraat van spoorwegdiensten in Cornwall. Het bedient Truro, St. Austell, Bodmin (Bodmin Parkway) en Liskeard. Zijlijnen bedienen St. Ives (St Erth - St Ives), Falmouth, Newquay en Looe (Liskeard - Looe). Direct verbonden met de South Devon Main Line bij Plymouth, vervoert het ook directe treinen naar/van Londen, Birmingham, Cardiff, Newcastle upon Tyne en Edinburgh.

Geschiedenis

De Cornish Main Line werd oorspronkelijk gebouwd door twee afzonderlijke spoorwegmaatschappijen: de West Cornwall Railway tussen Truro en Penzance, geopend in 1852, en de Cornwall Railway tussen Plymouth en een apart station in Truro, geopend in 1859. De West Cornwall Railway was zelf gebaseerd op de Hayle Railway, die in 1837 werd geopend als een puur lokale minerale spoorlijn.

Treinreizen van Penzance naar Londen was mogelijk vanaf 1860, toen het West Cornwall-bedrijf toegang kreeg tot het Truro-station van de Cornwall Railway. De West Cornwall-treinen hadden echter normaalspoor, of smalspoor zoals de Great Western Railway (GWR) het noemde, en de Cornwall Railway breedspoor met een spoorwijdte van 2140 mm, dus doorgaande passagiers moesten daar overstappen en goederen moesten worden overgeladen op wagons van andere spoorbreedte in Truro. Het armoedige West Cornwall Company verkocht zijn spoorlijn aan de krachtigere breedspoor Associated Companies, gedomineerd door de GWR, en de nieuwe eigenaren zetten de West Cornwall-lijn om naar breedspoor. Doorgaande goederentreinen begonnen in 1866 te rijden en passagierstreinen in 1867. De Associated Companies fuseerden tot de Great Western Railway en in 1892 zette de Great Western al haar breedspoor om naar standaardspoor, een proces dat omsporen wordt genoemd. Daarbij werd het originele breedspoor aangevuld met een derde rail om treinen op normaalspoor ook te kunnen laten rijden. De breedspoor-rails werden in 1892 verwijderd nadat alle breedspoortreinen terug gehaald waren naar Penzance.

Infrastructuur

De nominale lijnsnelheid is 105 km/u (65 mph), maar er zijn op veel plaatsen lokale beperkingen. De route is vrijwel volledig dubbelsporig. Er zijn nog drie overgebleven secties enkelspoor, allemaal 2 km of korter. Een van deze delen ligt tussen St. Budeaux Ferry Road en Saltash over de Royal Albert Bridge, een andere over twee viaducten nabij Liskeard, en het laatste deel ligt op de aanloop naar Penzance, naast het Long Rock-depot.

Traject

Plymouth - Devonport - Dockyard - Keyham - St Budeaux Ferry Road - Saltash - St Germans - Menheniot - Liskeard - Bodmin Parkway - Lostwithiel - Par - St Austell - Truro - Redruth - Camborne - Hayle - St Erth - Penzance