De Iongh (ook: Crena de Iongh) is een Nederlandse familie waarvan de genealogie in 1919 is opgenomen in het genealogisch naslagwerk Nederland's Patriciaat. De familie woonde in de zeventiende en achttiende eeuw in Hoorn en vestigde zich in 1752 in Dordrecht. Een tak draagt sinds 1871 de naam Crena de Iongh.
De stamreeks begint met Jan de Iongh, geboren omstreeks het jaar 1545. Zijn zoon Daniël trouwde in 1593 in Hoorn. Diens zoon Cornelis de Iongh (ca. 1600–1672) was kapitein van een koopvaardijschip.
Daniël de Iongh (1642–1703), een zoon van Cornelis, ging op jonge leeftijd voor zijn studie naar Frankrijk. Terug in Hoorn was hij in 1677, 1678, 1681, 1686 en 1687 directeur van de Levantse Handel, in 1680 schepen en van 1686 tot 1703 regent van het weeshuis. Hij woonde in de brouwerij West-Friesland aan de Italiaanse Zeedijk. Zijn zoon Nicolaas (1680–1723) kocht de brouwerij voor 12.000 gulden. Hij was schepen in 1707, 1716 en 1718, regent van het weeshuis en kapitein van een burgercompagnie.
Nicolaas' zoon Mr. Daniël de Iongh (1711–1792) was schepen van Hoorn in 1736, 1744 en 1750, boekhouder van het pakhuis van de Vereenigde Oostindische Compagnie en in 1744 en 1745 directeur van de Levantse Handel. In 1738, 1741 en 1745 trok hij een zwarte boon bij de boongang, de jaarlijkse loting waarmee in Hoorn de keurmannen werden aangewezen die de burgemeesters kozen en kandidaten voor het schepenambt voordroegen. In 1738 trouwde hij met Philippina Crena (1710–1786) uit Dordrecht.
In 1752 vestigde Mr. Daniël de Iongh zich in Dordrecht als controleur van de convooien en licenten. Hij bezat daar de brouwerij De Swaen. Zijn zoon Hendrik de Iongh (1745–1818) was koopman in granen en in 1795 lid van de municipaliteit van Dordrecht. Volgens het Biografisch Woordenboek van Nederland bracht de graanhandel in de achttiende en negentiende eeuw opeenvolgende generaties van de familie tot aanzien in Dordrecht.
Met Hendriks zoons Willem (1774–1842) en Daniël (1770–1817) ontstonden twee takken. Willem was graankoopman in Dordrecht. Zijn zoon Hendrik (1811–1863) was jeneverstoker in de branderij De Zwaan en kapitein van de schutterij. Daniël was burgemeester en ontvanger van Hooge en Lage Zwaluwe; uit zijn tak komt de familie Crena de Iongh voort.
In de negentiende en het begin van de twintigste eeuw vertrokken verschillende familieleden naar Nederlands-Indië, onder wie officieren en ingenieurs bij het mijnwezen en de spoorwegen.
Samuel de Iongh werd op 31 oktober 1813 in Lage Zwaluwe geboren als zoon van Daniël de Iongh en Janna Pieternella Lucas. Hij was koopman in granen en makelaar in Dordrecht. Hij trouwde op 6 december 1843 in Dordrecht met Catharina Maria Vos van Hagestein (1821–1881), dochter van Adrianus en Johanna Helena van Buul. Hij was een achterkleinzoon van Mr. Daniël de Iongh en Philippina Crena en droeg Crena als tweede voornaam. In 1870 vroeg hij de Koning om vergunning die voornaam als geslachtsnaam aan te nemen, zodat hij en zijn wettige nakomelingen zich voortaan Crena de Iongh zouden noemen. Bij Koninklijk besluit van 17 maart 1871 kreeg hij die vergunning. Samuel Crena de Iongh overleed op 22 september 1894 in Dordrecht.
De redactie van Nederland's Patriciaat tekende in 1919 aan dat de leden van het geslacht zich naar haar oordeel ten onrechte De Iongh schreven, in plaats van De Jongh.
Alle hieronder genoemde telgen stammen af van Hendrik de Iongh (1745–1818), de zoon van Mr. Daniël de Iongh (1711–1792). Een ingesprongen naam is een kind van de naam erboven.
Nakomelingen van Willem de Iongh (1774–1842):
Nakomelingen van Daniël de Iongh (1770–1817):