Dwergtok

Dwergtok
IUCN-status: Niet bedreigd (2018)
Dwergtok
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Bucerotiformes
Familie:Bucerotidae (Neushoornvogels)
Geslacht:Lophoceros
Soort
Lophoceros camurus
(Cassin, 1857)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Dwergtok op Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De dwergtok (Lophoceros camurus, synoniem: Tockus camurus) is een kleine neushoornvogel uit het geslacht Lophoceros die voorkomt in het tropische regenwoud van West- en Centraal-Afrika.

Kenmerken

De dwergtok is met circa 38 cm een van de kleinste neushoornvogels van Afrika. De soort heeft een opvallend rode, gebogen snavel zonder prominente casque. De bovenzijde is overwegend bruin, met twee witte strepen op de vleugel (de uiteinden van de grote en middelste dekveren). De onderzijde is veel lichter van kleur, vrijwel wit van borst en buik. Het geslacht Lophoceros werd vroeger samengevoegd met Tockus; de dwergtok was dan bekend als Tockus camurus.

Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied van de dwergtok beslaat een EOO van circa 4.570.000 km² en strekt zich uit over een groot deel van de Guinese woudzone en het Congobekken: van Sierra Leone, Guinea, Liberia, Ivoorkust, Ghana, Nigeria en Kameroen tot Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Brazzaville, Congo-Kinshasa, Angola, Zuid-Soedan, Soedan en Oeganda.

De soort leeft in tropisch vochtig laaglandbos (primair regenwoud) en in oud secundair bos, tot op een hoogte van circa 800 meter boven zeeniveau. Vochtige moerassen en oeverbossen worden ook bezocht. De generatieduur bedraagt 9,8 jaar.

Voedsel en voortplanting

Over het voedsel en de broedbiologie is weinig gedetailleerde informatie gepubliceerd. De soort is overwegend van vruchten afhankelijk, zoals typisch voor bosneushoornvogels in dit geslacht, en voedt zich waarschijnlijk ook met insecten en andere kleine ongewervelden.

Status

De dwergtok staat als niet bedreigd (Least Concern) op de Rode Lijst van de IUCN (beoordeling 2018). De populatieomvang is niet nauwkeurig gekwantificeerd, maar de soort is wijd verbreid en wordt over het algemeen als algemeen beschouwd. De populatietrend is dalend, vermoedelijk als gevolg van voortschrijdend habitatverlies door ontbossing. De achteruitgang is echter niet snel genoeg om een hogere bedreigingsstatus te rechtvaardigen.