Edward Jay Miller (Miami, 4 augustus 1930) is een Amerikaans componist en muziekpedagoog.
Miller kreeg al op 10-jarige leeftijd zijn eerste muziekles; zijn eerst instrument was de trompet en hij wisselde later op de ventieltrombone en op Bariton. Op 16-jarige leeftijd speelde hij in een professionele jazz band. Hij begon zijn muziekstudies in 1948 aan de Universiteit van Miami in Coral Gables, waar hij in 1953 zijn Bachelor of Arts behaalde. In 1953 werd hij leerling van Carlos Chávez aan het Berkshire Music Center in Tanglewood, waar hij de Koussevitzky Prijs won. Verder studeerde hij aan de Hartt School of Music, Hartford bij Isadore Freed en Arnold Franchetti, waar hij in 1955 zijn Master of Arts in compositie behaalde. In de periode van 1955 tot 1958 volgden studies bij Boris Blacher en Josef Rufer aan de Hochschule der Künste in Berlijn.
Van 1959 tot 1971 was hij docent aan de Hartt School of Music in Hartford (Connecticut). In 1971 wisselde hij als docent en later professor voor compositie en muziektheorie aan het Oberlin College Conservatory of Music in Oberlin. Aldaar was hij 4 jaar hoofd van de afdeling compositie. Hij was eveneens gastprofessor aan de Universiteit van Wisconsin in Milwaukee, het New England Conservatory in Boston, de Central Michigan University in Mount Pleasant (Michigan) alsook aan de Universiteit van Iowa in Iowa City.
Als componist schreef hij werken voor verschillende genres en won prijzen en onderscheidingen zoals de studiebeurs van de Solomon R. Guggenheim Foundation (1967-1968), de Library of Congress/Koussevitzky Foundation Commission, (1969), de E. C. Schirmer Handel and Haydn Society award, de Ohio Arts Council Individual Composer's Award (1988), de National Endowment for the Arts Two-year Composition Award, (1990-91) en de Resident Scholar at Rockefeller Foundation's Bellagio, Italië Study and Conference Center (1993).