| Emiel De Beule | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Zele, 16 juni 1869 | |||
| Overleden | 16 juli 1899 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | beeldhouwer, schrijver | |||
| Links | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Emiel De Beule (Zele, 16 juni 1869 – Gent, 16 juli 1899) was een Belgisch beeldhouwer en schrijver.
Nadat zijn oudere broer Aloïs De Beule met veel succes een beeldhouwersopleiding had gevolgd aan de Sint-Lucasschool in Gent, ging Emiel in 1888 ook lessen volgen. Rond 1889 begonnen de broers samen een werkplaats voor religieuze beeldhouwkunst. Over de inbreng van de jongere broer is weinig bekend. François De Geest, biograaf van Aloïs De Beule, vermoedt dat het aandeel van Emiel zich eerder beperkte tot het uitvoeren van de ideeën en ontwerpen van zijn broer en tot de plaatsing van hun werk.
Daarnaast was De Beule actief als auteur. Er verschenen in de jaren 1890 enkele verhalen in het Vlaams-katholieke tijdschrift Het Belfort en in De Vlaamsche Kunstbode. Als auteur is De Beule in de 21e eeuw "volstrekt vergeten". Letterkundige Geert Buelens behandelde De Beules kortverhaal De werkstaking (1894) – "in geen geval [...] een miskend meesterwerk" – als een "zeldzame narratieve verwerking van de ideologie van Rerum Novarum en de manier waarop literatuur kon worden ingezet om die verder te verspreiden".
Hij was gehuwd met Marie Cloutte en had drie kinderen.
De Beule overleed in 1899, op 30-jarige leeftijd.