Emil Rostrup

Emil Rostrup
Emil Rostrup
Emil Rostrup
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Frederik Georg Emil Rostrup
Geboortedatum 28 januari 1831
Geboorteplaats Stensgård, Stokkemarke, Lolland
Overlijdensdatum 16 januari 1907
Overlijdensplaats Frederiksberg
Nationaliteit Deens
Beroep Botanicus, mycoloog
Academische achtergrond
Alma mater Polyteknisk Læreanstalt, Kopenhagen
Standaardafkorting Rostr.
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Mycologie, plantenpathologie, botanie
Instituten Den Kongelige Veterinær- og Landbohøjskole
Bekend van Onderzoek naar plantenziekten en de Deense schimmelflora
Bekende werken Vejledning i den danske Flora, Plantepatologi
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Royal Physiographic Society in LundBewerken op Wikidata

Frederik Georg Emil Rostrup (Stensgård, Lolland, 28 januari 1831 – Frederiksberg, 16 januari 1907) was een Deens botanicus, mycoloog en plantenpatholoog. Hij wordt beschouwd als een van de grondleggers van de plantenpathologie in Denemarken. Rostrup verrichtte uitgebreid onderzoek naar schimmels, in het bijzonder soorten die ziekten veroorzaken bij landbouwgewassen, tuinbouwgewassen en bomen. Daarnaast leverde hij belangrijke bijdragen aan de kennis van de Deense flora.

Levensloop

Rostrup werd geboren op het landgoed Stensgård in de parochie Stokkemarke op het Deense eiland Lolland. Zijn vader, Georg Jesper Rostrup, was landgoedbeheerder. Al op jonge leeftijd ontwikkelde Rostrup belangstelling voor de natuur. Hij bestudeerde planten en dieren in zijn omgeving en hield vanaf zijn jeugd aantekeningen bij over zijn waarnemingen.

In 1850 verhuisde hij naar Kopenhagen om zijn opleiding voort te zetten. Hij studeerde aan de Polyteknisk Læreanstalt, waar hij in 1857 examen deed in de toegepaste natuurwetenschappen. Daarnaast volgde hij colleges in botanie, zoölogie en geologie aan de Universiteit van Kopenhagen. De botanicus Frederik Michael Liebmann stimuleerde zijn belangstelling voor cryptogamen, waaronder schimmels, mossen en korstmossen.

In 1858 werd Rostrup aangesteld als docent natuurlijke historie aan het Skårup Seminarium op het eiland Funen. Hij bleef daar 25 jaar werkzaam. Naast zijn onderwijstaken deed hij onderzoek naar de flora en schimmels van Denemarken en publiceerde hij wetenschappelijke en populairwetenschappelijke artikelen.

In 1883 werd hij benoemd tot docent plantenpathologie aan de Koninklijke Veterinaire en Landbouwhogeschool (Den Kongelige Veterinær- og Landbohøjskole) in Kopenhagen. In 1902 volgde zijn benoeming tot hoogleraar plantenpathologie. Daarmee speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van dit vakgebied als zelfstandige wetenschappelijke discipline.

Wetenschappelijk werk

Mycologie

Rostrup hield zich aanvankelijk bezig met uiteenlopende botanische onderwerpen, maar richtte zijn onderzoek steeds meer op schimmels. Hij bestudeerde zowel de taxonomie en verspreiding van schimmels als hun betekenis voor de landbouw en bosbouw.

Zijn onderzoek betrof vooral microscopische schimmels, waaronder parasitaire soorten die plantenziekten veroorzaken. Hij verzamelde grote aantallen exemplaren en beschreef zijn bevindingen in wetenschappelijke publicaties. Tussen 1888 en 1905 verschenen zijn bijdragen onder de titel Mykologiske Meddelelser in het tijdschrift Botanisk Tidsskrift.

Rostrup onderhield contacten met buitenlandse mycologen, onder wie Elias Magnus Fries. Hij stimuleerde bovendien de studie van Deense paddenstoelen door andere onderzoekers, waaronder Severin Petersen en Jakob Emanuel Lange.

Plantenpathologie

Rostrup was een pionier in het onderzoek naar door schimmels veroorzaakte plantenziekten. Hij bestudeerde onder meer de relatie tussen ziekteverwekkende schimmels, hun waardplanten en de omstandigheden waaronder ziekten ontstaan.

Hij combineerde wetenschappelijk onderzoek met praktische voorlichting aan landbouwers, tuinders en bosbeheerders. Zijn werk droeg bij aan de ontwikkeling van de plantenpathologie in Denemarken.

In 1902 publiceerde hij Plantepatologi, een uitgebreid handboek over plantenziekten. Hierin behandelde hij verschillende ziekten van cultuurgewassen en andere planten, met aandacht voor hun oorzaken en bestrijding.

Botanische publicaties

Rostrup verwierf grote bekendheid met zijn in 1860 verschenen Vejledning i den danske Flora, een determinatiewerk voor de Deense flora. Het boek werd bekend als Rostrups Flora en verscheen tijdens zijn leven in tien edities. Ook na zijn overlijden werd het werk herhaaldelijk herzien en opnieuw uitgegeven.

In 1869 publiceerde hij Blomsterløse Planter, een determinatiewerk over schimmels, korstmossen, algen en mossen. Samen met Jakob Severin Deichmann Branth schreef hij bovendien Lichenes Daniae eller Danmarks Laver (1869), een vroeg overzicht van de Deense korstmossenflora.

Belangrijkste publicaties

Tot zijn belangrijkste werken behoren:

Erkenning en nalatenschap

Rostrup was lid van verschillende wetenschappelijke genootschappen en vervulde bestuursfuncties binnen de Deense botanische gemeenschap. In 1894 ontving hij een eredoctoraat van de Universiteit van Kopenhagen.

Zijn omvangrijke schimmelverzameling, bestaande uit ongeveer 30.000 exemplaren, werd na zijn overlijden verworven door het Botanisch Museum in Kopenhagen. De verzameling vormt een belangrijke historische bron voor de studie van de Deense mycoflora.

De Deense mycoloog Jens Lind onderzocht deze collectie en publiceerde in 1913 het werk Danish Fungi as represented in the herbarium of E. Rostrup. Hierin behandelde hij 3324 soorten uit de verzameling, waaronder enkele die als nieuw voor de wetenschap werden beschreven.

Ook de historische collectie plantenpathologie van de voormalige Landbouwhogeschool werd door Rostrup opgericht. Deze collectie maakt tegenwoordig deel uit van de wetenschappelijke verzamelingen van het Natuurhistorisch Museum van Denemarken.

Bij de vermelding van door Rostrup beschreven botanische en mycologische taxa wordt de gestandaardiseerde auteursafkorting Rostr. gebruikt.