
Feofytine is een chemische verbinding die fungeert als de eerste oxidator van fotosysteem II in de lichtreacties van fotosynthese bij planten en algen. In PSII worden de aangeslagen elektronen vanuit het chlorofyl-paar in het reactiecentrum naar feofytine overgebracht, die de elektronen vervolgens doorgeeft aan de oxidator plastochinon (PQ).
De algehele reactie is als volgt:
Feofytine komt ook voor in purperbacteriën in het reactiecentrum (RC P870). [bron?]
Feofytine een chlorofylmolecuul zonder centraal Mg2+ ion. Het kan uit chlorofyl worden geproduceerd door behandeling met een zwak zuur, waarbij een donkerblauw wasachtig pigment ontstaat.
In fotosysteem II is feofytine de oxidator van het chlorofylpaar P680 in het reactiecentrum. Nadat P680 geëxciteerd is tot P680 *, draagt het een elektron over aan feofytine, waardoor het molecuul wordt omgezet in een negatief geladen radicaal. Twee negatief geladen feofytine-radicalen reduceren één plastochinon (PQ) naar plastochinol (PQH2). Hierbij zijn twee protonen uit het stroma gehaald dat de protongradient over thylakoïdmembraan vergroot.
In de vorm van het mobiele plastochinol verlaten de elektronen fotosysteem II richting het cytochroom b6f complex waar plastochinol als elektrondonor dient, i.e. de lichtenergie verder wordt omgezet naar een protongradient.