Fernand Mertens (Leuven, 29 februari 1872 – Bettembourg, 9 juli 1957) was een Belgisch componist, muziekpedagoog, dirigent en kornettist. Hij was van 10 kinderen de jongste zoon in een arbeidersfamilie.
Mertens studeerde aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen en aan het Koninklijk Conservatorium Gent en werd in 1890 lid van een militaire muziekkapel van het Belgische leger. In 1897 vertrok hij naar het Groothertogdom Luxemburg en werd lid van de Musique militaire grand-ducale (Lëtzebuerger Militärmusek). De Harmonie Municipale de Dudelange koos hem in 1901 tot zijn dirigent en in 1903 werd hij eveneens dirigent van het harmonieorkest in Hollerich. Vanaf 1906 was hij docent aan het Conservatoire de musique de la Ville de Luxembourg in Luxemburg; tot zijn leerlingen behoort Helen Buchholtz. Drie jaar later werd hij als opvolger van Gustav Kahnt dirigent van de Musique militaire grand-ducale (Lëtzebuerger Militärmusek) en bleef in deze functie tot zijn pensionering in 1937. Zijn opvolger was Pol Albrecht. Hij leefde vervolgens teruggetrokken in Bettembourg.
Als componist schreef hij vooral werken voor harmonieorkest, maar ook een mis, een cantate, liederen en werken voor muziektheater (operettes en toneelmuziek).
In Bettembourg is een straat, de Rue Fernand Mertens naar hem vernoemd.
| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto |
|---|---|---|---|---|
| 1918 | E Mammenhierz | 4 bedrijven | 1918, Luxemburg | Willy Dumont |
| 1921 | Petite Evelyne of D'Wonner vu Spéisbësch of: Le Miracle de la Toison d’Or |
5 maart 1921, Luxemburg | Jean-Baptiste Weber | |
| 1922 | Le Miracle de la Mare-au-Pré, nieuwe versie van Petite Evelyne |
30 januari 1922, Brussel | Jean-Baptiste Weber | |
| 1931 | T'Wonner fu spe'sbech D'Wonner vu Spéisbësch |
4 bedrijven | 29 november 1931, Luxemburg | Jean-Baptiste Weber |
| 1933 | Am Pyjama | 1 akte | 1933, Luxemburg | Nikla, pseudoniem van Willy Goergen |
| Eng Schwéiermamm samen met: Merzig |
3 bedrijven | Edouard Joris |