| Gohar Tepe Gohar-Tappeh | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
  | ||||
| Situering | ||||
| Land |  Iran | |||
| Locatie | Mazandaran | |||
| Coördinaten | 36° 41′ NB, 53° 24′ OL | |||
| Informatie | ||||
| Datering | Vanaf midden-4e millennium v.Chr. | |||
| Periode | Kopertijd Bronstijd IJzertijd | |||
 | ||||
Graf met aardewerk | ||||
| ||||
Gohar Tepe (Perzisch: گوهر تپه , "Juwelenheuvel") is een archeologische vindplaats in de Iraanse provincie Mazandaran.
De tell ligt ongeveer 33 kilometer ten oosten van de provinciehoofdstad Sari, aan de zuidelijke rand van de kustvlakte langs de Kaspische Zee. De Elboers begint op slechts een paar honderd meter naar het zuiden, terwijl de kust zich op minder dan tien kilometer naar het noorden bevindt.
Sinds 2003 werden er in Gohar Tepe archeologische onderzoeken uitgevoerd door de Organisatie voor Cultureel Erfgoed van Mazandaran, sinds het voorjaar van 2009 in samenwerking met de Ludwig Maximilians-Universiteit van München. Met een totale oppervlakte van ongeveer 50 hectare is Gohar Tepe de grootste archeologische vindplaats in Mazandaran.
Gohar Tepe was bewoond vanaf de late kopertijd (midden-4e millennium v.Chr.) tot het midden van de ijzertijd (midden-1e millennium v.Chr.). In het late 4e en vroege 3e millennium v.Chr. ontwikkelde zich hier een grote, stadachtige nederzetting, die ongetwijfeld tot de belangrijkste vindplaatsen in Noordoost-Iran behoorde. Toen de nederzetting vanaf het midden van het 3e millennium v.Chr. weer in verval raakte, werden grote delen van de heuvel gebruikt als begraafplaats. Iraanse en Duitse archeologen hebben een groot aantal graven opgegraven uit de midden- en late bronstijd, evenals uit de vroege ijzertijd.
