Levensloop
Ze werd in 1933 geboren als Hazel Gillam in Robinsons, een klein dorpje aan de St. George's Bay in wat toen nog het Dominion Newfoundland was. Na haar jeugdjaren werd ze werkzaam in de Ernest Harmon Air Force Base, een grote militaire basis in Stephenville. Ze werd ook zaakvoerster van twee lokale ondernemingen. Ze trouwde en kreeg één dochter.
Op 16 september 1975 won de toen 42-jarige Hazel McIsaac de provinciale verkiezingen in het kiesdistrict St. George's voor de Liberale Partij. Ze was daarmee de eerste vrouw ooit verkozen tot het provinciaal parlement van Newfoundland sinds het toetrad tot de Canadese Confederatie. Enkel Helena Squires, toenmalig premiersvrouw, ging haar bijna een halve eeuw eerder voor als lid van het Huis, al was Newfoundland toen nog geen provincie of deel van Canada.
Haar partij was in 1975 in de oppositie beland en bij de daaropvolgende verkiezingen op 18 juni 1979 verloor ze haar zetel. Er werden toen echter andere vrouwen verkozen, net als in alle andere verkiezingen die sindsdien in de provincie gehouden werden. Haar verkiezing in 1975 wordt daarom als de aanzet voor de normalisering van vrouwen in de Newfoundlandse politiek beschouwd.
Na haar viertal jaar als parlementslid begon ze een succesvolle carrière in de lokale politiek van haar gemeente St. George's. Ze hield in die gemeente verscheidene functies, namelijk die van gemeenteraadslid, gemeentesecretaris, algemeen directeur, viceburgemeester en uiteindelijk burgemeester.
In de laatste tien jaar van haar leven leed ze aan de ziekte van Alzheimer. Ze stierf op 79-jarige leeftijd in een verzorgingstehuis in Stephenville Crossing. Ze liet een dochter, schoonzoon en twee kleinkinderen na.
.svg){kind=small}
Canada