| Henri van Perck | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Pierre Henri van Perck | |||
| Geboren | Mechelen, 24 juli 1869 | |||
| Overleden | Etterbeek, juni 1951 | |||
| Geboorteland | België | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | beeldhouwer, medailleur, docent | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Bekende werken | Boerenkrijgmonument Bornem | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Pierre Henri Van Perck (Mechelen, 24 juli 1869 – Etterbeek, juni 1951) was een Belgisch beeldhouwer, medailleur en docent.
Henri of Hendrik Van Perck was een zoon van draaier Louis Van Perck en Petronelle Verlinden. Hij werd opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten van Mechelen, als leerling van Joseph Willems. Hij vervolgde zijn studie aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten, als leerling van Thomas Vinçotte. In 1894 dong hij naast onder anderen Josué Dupon, Jacques Marin en Alfons Strymans mee naar de Prix de Rome. In 1901 won hij samen met Jacques Marin de Jaarlijkse Prijs voor Beeldhouwkunst van de Académie royale de Belgique.
Van Perck beeldhouwde onder meer bustes, figuren, honden, portretten en monumenten. In 1916 maakte hij een reeks terracotta beeldjes in Tanagrastijl, die hij Défilé de mode noemde. Hij maakte ook toegepaste kunst, waaronder een armband, gesp en haarspeld in ivoor. Hij toonde zijn werk op diverse salons. Naast onder anderen Theo Blickx en Rik Wouters behoorde Van Perck tot de Mechelse kunstenaars die zich aansloten bij de kunstenaarsvereniging De Distel. Van 1905 tot 1935 was Van Perck, als opvolger van Willems, docent aan de Mechelse academie. Tot zijn leerlingen behoorde Jan de Smedt.
Hij trouwde in 1904 met Victoire Liévin (1874-1957), vanaf 1906 woonden zij in Etterbeek. Van Perck overleed er op 82-jarige leeftijd.
