Een hesperidium (meervoud: hesperidia), ook wel bekend als endocarpbes of pantserbes, is de botanische term voor een vlezige bes met een vaste, leerachtige schil (pantser). De term 'endocarp' in 'endocarpbes' verwijst naar de binnenste laag van het vruchtbeginsel, waaruit het vruchtvlees zich ontwikkelt.
De schil bevat klieren met etherische olieën in holtes. De schil bestaat uit de cuticula met daarop een waslaag met daaronder de epidermis, de onderliggende gekleurde flavedo (exocarp) en de bijna witte albedo (mesocarp). Het vlezige binnenste van de vrucht bestaat uit segmenten (carpellen of vruchtbladen) die gescheiden zijn door (dubbele) membranen; deze segmenten zijn gevuld met met vloeistof gevulde zakjes bestaande uit gespecialiseerde haarcellen.
Bekende voorbeelden van hesperidia zijn citrusvruchten zoals sinaasappels en citroenen.
De naam Hesperidium werd halverwege de 18e eeuw door Linnaeus geïntroduceerd, verwijzend naar de gouden vruchten uit de tuinen van de Hesperiden in de Griekse mythologie. Al in 1646 had de Italiaanse botanicus Giovanni Baptista Ferrari echter een vierdelig werk geschreven met de titel Hesperides sive de malorum aureorum cultura et usu libri quatuor over het geslacht Citrus, en aan het begin van de 18e eeuw was het tweedelige werk Nürnbergische Hesperides, oder erfolgreiche Beschreibung der Edlen Citronat, Citronen, und Pomerantzen-Früchte ... des Nürnberger Kaufmanns van Johann Christoph Volkamer gepubliceerd in Neurenberg.
