| Inge Stoll | ||
|---|---|---|
De winnaars van de Finse Grand Prix van 1958: Jacques Drion en Inge Stoll naast Ernst Hiller (500cc-klasse) en Austin Carson (350cc-klasse) | ||
| Volledige naam | Ingeborg Stoll-Laforge/Ingeborg Stoll-Grunwald | |
| Geboren | Stolberg-Breinig, 11 februari 1930 | |
| Overleden | Brno, 24 augustus 1958 | |
| Nationaliteit | ||
| Aantal podia | 5 | |
Ingeborg (Inge) Stoll-Laforge, later Stoll-Grunwald (Stolberg-Breinig, 11 februari 1930 - Brno, 24 augustus 1958) was een West-Duits bakkeniste in de zijspanrace.
Inge Stoll kwam uit een echte zijspanracefamilie. Haar vader Kurt (1906-1988) had in de jaren dertig en de jaren veertig geracet met Harley-Davidson, Horex, NSU en JAP met de bakkenisten Leo Schell, Toni Düx en later met Inge's moeder Maria (geboren Moll, 1906-1985). In 1949 trouwde Inge met de Belg Jean Laforge, maar hun huwelijk duurde niet lang. Later was ze enige tijd verloofd met haar coureur Jacques Drion. Toen die relatie werd beëindigd bleven ze samen racen, maar Inge trouwde in mei 1958 met collega-bakkenist Manfred Grunwald. Grunwald was op dat moment regerend wereldkampioen, een titel die hij in het seizoen 1957 had veroverd met coureur Fritz Hillebrand. Nadat Hillebrand bij de Grand Prix van Bilbao dodelijk was verongelukt had Grunwald zijn carrière beëindigd. Inge Stoll was van plan dat na het seizoen 1958 ook te doen.
Toen Inge 17 jaar oud was nam ze de rol van haar moeder als bakkeniste van haar vader over, tot Kurt in 1951 stopte met racen. Inge zocht een andere coureur en kwam in contact met Jacques Drion. Drion racete met de Britse bakkenist Bob Onslow.
| Alle titels (nationaal, internationaal en wereldtitels) gingen vrijwel uitsluitend naar de coureurs. Als een bakkenist(e) het hele seizoen met dezelfde coureur hadden deelgenomen, kon hij of zij zich met recht kampioen noemen. Maar het kwam heel vaak voor dat een coureur tijdens het seizoen wisselde van bakkenist. Soms was een bakkenist(e) slechts een enkele keer als invaller meegereden. Voor Inge Stoll gold dat bij het kampioenschap van Frankrijk van 1952. Waarschijnlijk had Drion een aantal Franse kampioensraces gereden met zijn eerdere bakkenist Bob Onslow. |
Jacques Drion was het seizoen 1952 begonnen met Bob Onslow. Het zou zijn eerste volledige WK-seizoen worden, want Drion reed weliswaar soms 25 races per jaar, maar dat waren vooral races in Frankrijk en internationale races waarin hij kans had op hogere start- en prijzengelden. Drion reed de GP van Zwitserland, de GP van België en de GP van Duitsland met Onslow. Tot volle tevredenheid, want ze stonden twee keer op het podium. Maar in de GP des Nations op Monza werd hij met Inge Stoll in zijn zijspan derde. In de Spaanse Grand Prix haalde Drion het beste resultaat uit zijn carrière: hij werd met Inge Stoll tweede achter Eric Oliver/Lorenzo Dobelli. Drion sloot het seizoen als vierde af met 17 punten, waarvan hij er 10 had gescoord met Inge Stoll. Drion werd in 1952 ook kampioen van Frankrijk, maar mogelijk had hij een aantal kampioensraces gereden met Bob Onslow.
Aan het begin van het seizoen 1953 sloegen Drion/Stoll de Belgische Grand Prix over. In de GP van Frankrijk werden ze puntloos zevende. In de Ulster Grand Prix werden ze derde, in de Zwitserse Grand Prix vijfde en in de GP des Nations derde. Zij sloten het seizoen opnieuw af als vierde.
In het seizoen 1954 kende de Isle of Man TT voor het eerst sinds 1925 weer een Sidecar TT. Daarvoor had men wel een nieuw circuit samengesteld. In plaats van de 60km-lange en op veel plaatsen smalle Snaefell Mountain Course werd gereden op de 17,6km-lange Clypse Course. De conservatieve Britten schrokken wel toen er een dame (Inge Stoll) op de deelnemerslijst bleek te staan. Men vroeg zich af of de deelname van een vrouw wel verantwoord was, maar had er in het reglement niets over opgenomen. Dat terwijl Stoll een ervaren bakkeniste was. Drion en Stoll finishten niet alleen als vijfde, maar ook als tweede Norton-team. De tweede t/m vierde plaats werden ingenomen door BMW-teams. Ook de organisatie van de Ulster Grand Prix had moeite met een vrouw als bakkenist, maar Drion/Stoll finishten als zesde. Daarna sloegen ze drie GP's over, maar in de GP des Nations finishten ze als vierde. Met slechts drie van de zes GP's sloten ze het seizoen af als zevende. Ze werden ook in dit seizoen kampioen van Frankrijk.
In het seizoen 1955 startten ze pas in de derde GP, de Grand Prix van Duitsland, waar ze vierde werden, maar ook de snelste Norton-rijders waren. Ook met hun zesde plaats in de Belgische GP waren ze de snelste Norton-combinatie. In de Asser TT eindigden ze als vijfde. Zij stonden nu weliswaar op de vierde plaats in de tussenstand, maar die deelden zij met nog drie andere combinaties. In de GP des Nations finishten ze als derde en daarmee stelden zij hun vierde plaats in de eindstand zeker. Als beste Norton-combinatie achter drie BMW-combinaties.

Hoewel het duidelijk was dat de Nortons niet meer opgewassen waren tegen de BMW's, wisten Pip Harris/Ray Campbell in het seizoen 1956 toch nog derde te worden met een Norton. Drion en Stoll namen weer aan slechts drie van de zes GP's deel, wat resulteerde in twee zesde en een vijfde plaats. Ze sloten het seizoen af als elfde in de eindstand.
Hun laatste seizoen zou onbedoeld dat van 1957 worden. Met twee vijfde plaatsen en een van hun zeldzame uitvalbeurten in de TT van Assen sloot de combinatie Drion/Stoll dit seizoen als negende af.
Het seizoen 1958 begon veelbelovend voor Jacques Drion en Inge Stoll, die duidelijk niet meer van plan waren deel te nemen aan het wereldkampioenschap. Op 15 mei wonnen ze de GP van Finland, die geen WK-race was. In die maand trouwde Inge met collega-bakkenist Manfred Grunwald, die op dat moment samen met coureur Fritz Hillebrand regerend wereldkampioen was, maar die zijn carrière had beëindigd nadat Hillebrand bij een race in Bilbao dodelijk verongelukt was. Ook Inge was van plan haar carrière te beëindigen, maar na de Finse Grand Prix wonnen Drion / Stoll op 1 juni een race in Pernes-les-Fontaines en op 29 juni in Obernai. Op 24 augustus 1958 reden ze in de GP van Tsjecho-Slowakije op de Masaryk-Ring, toen nog een stratencircuit in Brno. In de vierde (voorlaatste) ronde verloor Drion de controle over de combinatie toen ze achter Florian Camathias / Horst Kassner op de tweede plaats lagen. De combinatie raakte de vangrail aan de linkerkant van de baan en sloeg over de kop. Inge Stoll was vrijwel op slag dood, Jacques Drion overleed kort na aankomst in het ziekenhuis.
Langs de Masaryk-Ring werden een gedenksteen en een herinneringskruis geplaatst. In Inge Stoll's geboorteplaats Breinig is (in 2026) nog steeds een Inge Stoll Straße.
| 1e | 2e | 3e | 4e | 5e | 6e | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Punten: | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)
| Jaar | Klasse | Coureur | Motorfiets | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Ptn | Pos | Wereldkampioenen |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1952 | Zijspan | Norton 30M Manx-Watsonian | Races gereden met Bob Onslow | NAT 3e |
SPA 2e |
17 (18) | 4e | |||||||
| 1953 | BEL - |
FRA 7e |
ULS 3e |
ZWI 5e |
NAT 3e |
10 | 4e | |||||||
| 1954 | IOM 5e |
ULS 6e |
BEL - |
DUI - |
ZWI - |
NAT 4e |
6 | 7e | ||||||
| 1955 | SPA - |
IOM - |
DUI 4e |
BEL 6e |
NED 5e |
NAT 3e |
10 | 4e | ||||||
| 1956 | IOM - |
NED 6e |
BEL 6e |
DUI - |
ULS - |
NAT 5e |
4 | 11e | ||||||
| 1957 | DUI - |
IOM DNF |
NED - |
BEL 5e |
NAT 5e |
4 | 9e | |||||||