Inlijving is een proces waardoor zaken of personen verbonden worden op grond van regel, wet, afspraak, kracht of macht; het ingelijfde wordt onderdeel van het geheel. Bij gelijkwaardigheid spreekt men eerder van fusie. Bij vrije keuze van alle betrokken partijen spreekt men bijvoorbeeld van toetreding.
Het woord wordt in het algemeen spraakgebruik en in de wet voor uiteenlopende processen gebruikt, zodat de betekenis uit de context moet blijken. In enkele gevallen is er echter een welgedefinieerde betekenis die in wet of regel is vastgelegd. Dit is in België het geval bij inlijving van gronden in het openbaar domein en in Nederland bij inlijving in de adel.
Men kan spreken van inlijving wanneer een overheid voor een grondgebied een veel grotere mate van zeggenschap krijgt dan voorheen. De term is dan min of meer synoniem met annexatie, het vestigen van rechtsmacht over gebied of bezittingen. Voorbeelden:
Een andere vorm van inlijving is een verplichte (op grond van regel, wet of afspraak) of gedwongen toetreding tot een groep. Voorbeelden: