Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter tot ongeveer 7 cm. Hij is aanvankelijk kegelvormig tot klokvormig en spreidt later uit, meestal met een duidelijke stompe tot enigszins spitse umbo. Het oppervlak is fijn radiaal vezelig en scheurt bij oudere exemplaren vaak sterk radiaal open, waardoor het lichtere vlees eronder zichtbaar kan worden. De kleur varieert van okerbruin en kastanjebruin tot roodbruin, waarbij het centrum meestal donkerder is.
- Lamellen
De lamellen zijn smal aangehecht tot enigszins uitgebucht aangehecht. Ze zijn aanvankelijk lichtgrijs tot grijsbeige en worden bij het rijpen bruinachtig. De lamelsnede is fijn bewimperd en doorgaans lichter van kleur.
- Steel
De steel is ongeveer 5–7 cm lang en 5–10 mm dik. Hij is min of meer cilindrisch en eindigt aan de basis in een opvallende, scherp gerande knol. De steel is over de gehele lengte fijn berijpt. Hij is bovenaan bleek- tot roodbruin en kan naar de basis donkerder roodbruin worden; de knol zelf is vaak lichter.
- Vlees en geur
Het vlees is witachtig in de hoed en doorgaans bruinachtig tot roodbruin in de steel. De geur wordt beschreven als spermatisch tot aards.
Microscopische kenmerken
De basidiosporen zijn bruin en opvallend knobbelig, met sterk uitstekende knobbels waardoor ze in bovenaanzicht een karakteristieke stervorm krijgen. Ze meten ongeveer (9–)9,6–12,4(–13,5) × 8,2–10,0 µm. Deze stervormige sporen behoren tot de belangrijkste determinatiekenmerken van de soort.
De basidia zijn knotsvormig en meestal viersporig. De cheilocystidia en pleurocystidia zijn dikwandig (metuloïd), vaak spoelvormig tot buikig en dragen aan de top kristallen. De cystiden kunnen naar de top toe een wanddikte van ongeveer 3 µm bereiken. Ook op de steel komen caulocystidia voor, wat macroscopisch overeenkomt met de fijne berijping over de gehele steel.
.JPG)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
.JPG)
