Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van ongeveer 2–5 cm, soms tot 7 cm. Hij is aanvankelijk kegelvormig, wordt later gewelfd tot vlakgewelfd en kan uiteindelijk uitgespreid zijn. Meestal is een centrale bult aanwezig, die met het ouder worden spits kan worden. De kleur is geel tot goudgeel, vaak lichter naar de rand toe, maar soms met donkerder okergele tinten. Het oppervlak is droog, fijn radiaalvezelig en soms licht schubbig. De hoedrand kan bij oudere exemplaren inscheuren. Bij jonge vruchtlichamen kan het centrum bedekt zijn met resten van een wit velum.
- Lamellen
De lamellen zijn aangehecht aan de steel en staan betrekkelijk ver uiteen. Ze zijn aanvankelijk witachtig, soms met een roze zweem, en verkleuren bij rijping naar okerbruin. Tussen de volledige lamellen bevinden zich kortere lamellen.
- Steel
De steel is ongeveer 15–75 mm lang en 2–6 mm dik. Hij is cilindrisch, soms enigszins gebogen, en heeft geen duidelijk verdikte of knolvormige basis. Aanvankelijk is de steel witachtig, maar later kan hij een gelige tint krijgen. Het oppervlak is overlangs vezelig en zijdeachtig. Jonge exemplaren kunnen resten van een fijne, spinnenwebachtige cortina dragen.
- Vlees en geur
Het vlees is witachtig, dun in de hoed en vezelig in de steel. Bij doorsnijden treedt doorgaans geen duidelijke kleurverandering op. De geur werd bij een onderzochte Spaanse collectie als zwak en onopvallend beschreven, zonder uitgesproken spermatische geur.
Microscopische kenmerken
De basidiosporen zijn onregelmatig hoekig tot knobbelig en bezitten een duidelijk apiculus. Bij een in 2022 beschreven collectie bedroegen de sporenmaten (7,6) 8,6–10,3 (10,7) × (4,3) 4,5–5,8 (6,5) µm, met een Q-getal van (1,3) 1,6–2,1 (2,4).
De basidiën zijn knotsvormig, hyalien en viersporig. Bij dezelfde collectie maten ze 41,1–43,5 × 8,8–9,8(9,9) µm.
De cheilocystiden en pleurocystiden zijn onderling sterk gelijkend, knotsvormig en hyalien. Soms zijn aan de top kristallen aanwezig. De beschreven cystiden meten 64,0–74,9 × 15,8–20,6 µm en hebben relatief dunne wanden van 0,5–1,0 µm. Duidelijke caulocystiden werden bij deze collectie niet waargenomen, maar aan de steeltop waren wel cystideachtige haren aanwezig.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons