Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van 2 tot 6 cm. Hij is aanvankelijk kegelvormig tot klokvormig, later gewelfd tot uitgespreid, doorgaans met een duidelijke, stompe centrale bult (umbo). Het oppervlak is vrijwel glad tot fijn radiaalvezelig, vooral bij jonge exemplaren. Bij oudere vruchtlichamen kan het oppervlak naar de rand toe straalvormig openbreken. De kleur varieert van strogeel en honinggeel tot okergeel, waarbij het centrum vaak iets donkerder is. Jonge exemplaren kunnen witachtige resten van het velum dragen.
- Lamellen
De lamellen staan tamelijk dicht opeen en zijn smal aangehecht tot iets uitgebocht aan de steel. Aanvankelijk zijn ze witachtig tot bleek grijsbeige. Tijdens de rijping verkleuren ze via okergeel naar geelbruin of bruin, soms met een olijfkleurige tint. De lamelsnede blijft doorgaans lichter en is fijn gewimperd.
- Steel
De steel is 25–95 mm lang en 3–9 mm dik, cilindrisch en witachtig tot bleekgeel. Met het ouder worden kan hij sterker geelachtig of okerkleurig worden. Aan de top is hij fijn vlokkig, verder naar beneden vrijwel glad tot zwak overlangs vezelig.
De steelbasis is knotsvormig tot duidelijk knolvormig verdikt. De knol kan een diameter van 16 mm bereiken en soms opvallend gerand zijn. De knol zelf blijft doorgaans witachtig. Een blijvende ring ontbreekt.
- Vlees en geur
Het vlees is witachtig tot lichtgeel. De geur is karakteristiek honingachtig en wordt vaak duidelijker bij het indrogen. Bij doorsnijden kan een minder aangename, zoetige geur ontstaan, die door Kuyper werd vergeleken met die van de groene knolamaniet (Amanita phalloides).
Microscopische kenmerken
De sporen zijn glad, ellipsoïde tot duidelijk boonvormig (phaseoliform), met een karakteristieke indeuking aan de binnenzijde. Ze meten 7–9 × 4–5(–5,5) µm, met gemiddelde afmetingen van 7,6–8,4 × 4,5–4,9 µm. De Q-waarde varieert doorgaans van 1,5 tot 1,9.
De basidiën zijn 22–32 × 7–9 µm groot en viersporig. De cheilocystiden zijn breed knotsvormig tot peervormig, dunwandig en kleurloos. Ze meten (22–)28–42 × 11–18(–22) µm. De pleurocystiden ontbreken. Aan de bovenkant van de steel komen enkele caulocystiden voor, die in vorm op de cheilocystiden lijken.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
