Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter tot ongeveer 4 cm. Hij is aanvankelijk halfbolvormig tot kegelvormig en wordt later gewelfd tot uitgespreid, doorgaans met een duidelijke umbo (centrale bult). De kleur is aanvankelijk witachtig, crème of bleek okergeel en wordt later okerbruin tot oranjebruin. Bij beschadiging en veroudering ontstaan roze tot wijnrode verkleuringen, die zich uiteindelijk over grote delen van de hoed kunnen uitbreiden. Het oppervlak is fijn radiaal vezelig en kan bij oudere exemplaren vanaf de rand inscheuren.
- Lamellen
De lamellen staan vrij dicht opeen en zijn smal aangehecht aan de steel, soms iets uitgerand. Ze zijn aanvankelijk witachtig tot grijsachtig en verkleuren bij rijping naar okerbruin of kaneelbruin. Bij aanraking kunnen ze roodachtige vlekken ontwikkelen. De lamelsnede is fijn gewimperd en vaak lichter dan de lamelvlakken.
- Steel
De steel is slank, cilindrisch en aanvankelijk witachtig. Later ontstaan oranjeachtige, roze tot roodbruine verkleuringen, vooral na aanraking of beschadiging. De steel is over de gehele lengte fijn berijpt door de aanwezigheid van caulocystidia. Aan de basis bevindt zich een duidelijk ontwikkelde, gerande knol, die vaak enigszins afgeplat of scheefstaand is. Deze knol vormt een belangrijk determinatiekenmerk.
- Vlees en geur
Het vlees is aanvankelijk witachtig, maar verkleurt bij doorsnijden of beschadiging geleidelijk oranjeachtig tot roodachtig, vooral in de steel. De geur wordt uiteenlopend beschreven als spermatisch, aards, enigszins zuurachtig of muf.
- Sporenafdruk
De sporenafdruk is tabaksbruin.
Microscopische kenmerken
De sporen zijn glad, ellipsoïde tot amandelvormig en hebben vaak een enigszins kegelvormig toegespitste top. Ze meten ongeveer 9–12 × 5–7 µm. De basidiën zijn doorgaans viersporig.
De pleurocystiden en cheilocystiden zijn spoelvormig tot buikig-spoelvormig en hebben verdikte wanden. De pleurocystiden meten ongeveer 50–70 × 15–25 µm, met een wanddikte van ongeveer 1–2 µm. Aan de top bevinden zich vaak kristallen. De cheilocystiden zijn vergelijkbaar van vorm en afmetingen. Daarnaast komen dunwandige, knotsvormige tot peervormige paracystidia voor.
De caulocystiden komen over de gehele lengte van de steel voor. Ze lijken op de hymeniale cystiden, maar kunnen vooral aan de steelbasis kleiner of onregelmatiger van vorm zijn. De combinatie van gladde sporen, dikwandige cystidia met kristallen en caulocystiden over de gehele steel is kenmerkend voor deze soort.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons