Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed is ongeveer 20–35 mm breed. Hij is aanvankelijk klokvormig tot halfbolvormig, wordt later gewelfd en uiteindelijk vlakgewelfd en bezit doorgaans een brede, lage umbo. Het oppervlak is droog en dof en varieert van fijn wollig-vezelig tot grof schubbig. Vaak zijn hoekige of franjeachtige schubjes en duidelijke vezelbundels aanwezig. De kleur varieert van oker en geelbruin tot kaneelbruin. Bij jonge exemplaren kan vooral het centrum door resten van een grijswit velum lichter gekleurd zijn. De hoedrand is niet of nauwelijks gestreept.
- Lamellen
De lamellen staan matig dicht opeen en zijn aangehecht tot enigszins uitgebocht aangehecht. Ze zijn jong bleek crème tot okerkleurig en worden bij rijping bruin tot olijfbruin. De lamelsnede is fijn gewimperd en blijft doorgaans lichter of witachtig.
- Steel
De steel meet ongeveer 50–65 × 4–5 mm. Hij is stevig en gevuld en is gelijkmatig dik tot enigszins verdikt aan de basis; soms is een kleine raapvormige knol aanwezig. De steel is jong witachtig en kan later in het midden okerkleurig tot bruinachtig worden. Het oppervlak is doorgaans over vrijwel de gehele lengte pruïneus (berijpt). In het onderste gedeelte kan deze berijping schaars of afwezig lijken doordat de cystiden door contact met zand zijn afgesleten. Een cortina werd bij modern onderzochte collecties niet waargenomen.
- Vlees
Het vlees is stevig en vezelig, witachtig in de hoed en witachtig tot geelachtig in de steel. Een uitgesproken geur ontbreekt doorgaans.
Microscopische kenmerken
De basidiosporen zijn relatief groot, glad en meestal langwerpig tot enigszins boonvormig. Soms is de omtrek zwak hoekig. In een moderne revisie werden maten gevonden van (10,5–)11,4–13,6(–16,0) × (6,0–)6,6–7,7(–9,0) µm, met gemiddelde waarden rond 12,5 × 7,1 µm. De Q-waarde ligt meestal tussen ongeveer 1,6 en 1,9, met een gemiddelde rond 1,76.
De basidiën zijn knotsvormig, 30–45 × 10–18 µm groot en overwegend viersporig. De pleurocystiden zijn 45–110 × 14–28 µm groot. Ze zijn dikwandig en zeer variabel van vorm: onder meer subcilindrisch, smal utriform, spoelvormig of knotsvormig. De wand is meestal ongeveer 2–3 µm dik en kan aan de top plaatselijk ongeveer 5,5 µm bereiken. Aan de top bevinden zich doorgaans kristallen.
De cheilocystiden meten ongeveer 50–70 × 17–25 µm en lijken qua vorm op de pleurocystiden. Daarnaast zijn talrijke knots- tot peervormige paracystiden aanwezig. De caulocystiden kunnen over de gehele steel voorkomen of vooral tot de bovenste helft beperkt zijn; hun verspreiding blijkt van collectie tot collectie te variëren. Dit kenmerk is daardoor minder geschikt om I. similis van nauw verwante taxa te onderscheiden dan vroeger werd aangenomen.
De wanden van de hymeniale cystiden kunnen in KOH helder geel tot vrijwel kleurloos zijn. Gespen zijn in alle weefsels aanwezig.
